Categorie archief: expositieverslagen

Verslagen van exposities in galeries, musea en non-profit kunstinstellingen.

42 jaar galerie De Witte Voet

Bij Keramiek denk je al gauw aan klassieke vazen, mooie schalen, sierlijke vogels, schattige pinguïns of dikke dames in kleurrijke badpakken. De laatste tijd is dat beeld aan het veranderen. Keramiek is hip. Maar er is een kleine galerie in Amsterdam die al 42 jaar de keramiek in al zijn rijkdom toont en niet die functionele, mooie, nuttige dingen.

Anne Ausloos
Anne Ausloos, dit werk viel me op bij een eerder bezoek aan de galerie

Dat is galerie De Witte Voet in de Kerkstraat in Amsterdam. Annemie Boissevain begon de galerie in 1975. Na werkzaam te zijn geweest in het Rijksmuseum en een aantal jaren als galerie assistente te hebben gewerkt, wilde voor zichzelf beginnen. Geen elitaire galerie voor de ‘upper class’ maar een plek waar iedereen welkom was. Haar avontuur begon in een kelder aan de Brouwersgracht ook in de hoofdstad. Aan die locatie dankt de galerie de naam. Je kunt een kelder zien als de voet van een huis. En ergens las Annemie de (oude) uitspraak: ‘de konst heeft 4 witte voeten’. Zo ontstond de naam ‘De Witte Voet’.

Keramiek was geen vanzelfsprekende keuze. Ze wilde zich onderscheiden tussen de vele galeries in Amsterdam.  Gaandeweg is ze van klei gaan houden. Nu wordt ze wordt door kunstenaars in binnen en buitenland gewaardeerd om haar standvastig beleid en moedige keuzes. Wat ze zelf mooi vind is al die jaren haar leidraad geweest. Geld en gelikte kunst waren aan haar niet besteed. Haar overtuigingskracht en vitaliteit zijn aanstekelijk, zelfs na 42 jaar.

Ze wijst me op het ‘servies’ dat op een grote tafel in het midden van de galerie is opgesteld. De perfect rond ogende zwarte  lijnen zijn met de hand op het witte porselein aangebracht. De borden die je eerst wat minzaam bekeek gaan voor je leven. Al die borden met al die cirkels. In de plaatsing van die cirkels is geen patroon te herkennen. Ze dansen en de nauwelijks waarneembare onregelmatigheid van het handwerk voegt er een dimensie aan toe.

Clare twomey
Clare twomey

Het -grotendeels in je eentje- runnen van een galerie is geen sinecure.  Daarom gaat de De Witte voet stoppen.  Het laatste half jaar heeft ze kunstenaars getoond met wie ze de afgelopen 42 jaar gewerkt heeft. Tot 24 juni toont ze tot slot vier Britse kunstenaars (Martin Smit, Rod Bugg, Ken Eastman en Clare Twomey).

Dus neem je kans om deze kleine galerie te bezoeken die in het grote Amsterdam altijd haar eigen koers gevaren heeft. Met een kunstdiscipline die niet vanzelfsprekend was. Voor Annemie Boissevain is het goed. Voor Amsterdam is het jammer en ik sla me voor mijn kop dat ik niet veel eerder deze galerie bezocht heb!

Links
Galerie De Witte Voet.

expositie: 4 British Artists t/m 24 juni, wo-za 12-18 uur.
locatie: Galerie De Witte Voet, Kerkstraat 135, 1017 GE  Amsterdam.

Rod Bugg
Rod Bugg
Clare twomey
Ken Eastman
Martin Smith
Martin Smith
Clare Twomey
Clare Twomey
Rod Bugg
Rod Bugg

Joost Krijnen – Delayed Union – Plan B Projects

Joost Krijnen heeft inmiddels een aardige naam opgebouwd. Zijn grote, schetsmatige tekeningen zijn regelmatig te zien op beurzen en bij galeries. Dus als ik de expositieruimte van Plan B Projects in Amsterdam Noord binnen loop, ben ik even verbaasd. Zijn er soms twee kunstenaars met dezelfde naam? Wat ik zie zijn vrolijke schilderijen van bescheiden formaat. Gelukkig herken ik als snel het handschrift van de kunstenaar. Zijn die schilderijen een nieuwe stap?

Joost Krijnen - Plan B Projects

Plan B Projects presenteert graag het onderzoek in de kunst. De ruimte tussen het atelier en de galerie. In het atelier kan de kunstenaar experimenteren wat hij wil maar in de galerie moet verkoopbare kunst hangen. Dat is een grote stap.  Voor een kunstenaar is feedback van het publiek waardevol voordat zijn werk met een prijskaartje aan de witte muren hangt. Pan B projects schept daarvoor gelegenheid.

Joost Krijnen stond al een tijd op ‘het lijstje’ van initiatiefnemers (Tarja Szaraniec & Tomas Adolfs). De gelegenheid deed zich voor nadat de kunstenaar geruime niet goed kon werken vanwege een dubbele armbreuk (zelfde arm!).  Als een soort van revalidatie was het aanbod om te exposeren in Amsterdam Noord ideaal. Zonder druk kon hij zo nieuw werk maken.

Joost Krijnen - Plan B Projects

De zon die met een hoed op van een cocktail nipt. Geniet hij even van de zon? De zon speelt ook in de andere werken in de expositie Delayed Union een hoofdrol. Een soort verhaal. In zijn grote tekeningen lijkt hij ook een verhaal te willen vertellen. Tekeningen waarop hij vaak andere tekeningen aanbrengt. Of combineert met installaties. Ook in deze expositie bedient hij zich van een installatie. De cominaties die hij maakt zijn even boeiend als raadselachtig. Misschien is Joost Krijnen een verhalenverteller maar zegt hij niet welk verhaal hij vertelt.

Links
Joost Krijnen.
Mertens Plan B Projects.

expositie: Joost Krijnen – Delayed Union, t/m 3 juni 2017 vr+za 13 – 17 uur
locatie: Plan B Projects *, Hamerstraat 22, 1021 JV Amsterdam.

* Plan B Projects wordt gesteund door Mertens frames.

Joost Krijnen - Plan B Projects

Joost Krijnen - Plan B Projects

Joost Krijnen - Plan B Projects

Niek Hendrix – Projections – Dapiran

niek_hendrix_projections_dapiran_1

Bovenstaand werk van Niek Hendrix bij Dapiran Art Project Space is een van mijn favorieten in de expositie Projections. Waarom? Omdat het mij opvalt. De meeste voorwerpen die Niek schildert hebben nogal wat verwijzingen naar de (kunst)geschiedenis. Natuurlijk heeft dit werk ook verwijzingen maar het is ook nog zo hedendaags. Je kunt het gewoon nog kopen in een (muziek)winkel.

Het apparaatje is met grote zorg en toewijding geschilderd. De precisie frappeert je.   Langzaam glijden je ogen over de letters, de schroeven, de krassen en vlekken. De knoppen waar je even aan zou willen draaien. Het hele apparaat, je zou het voor je gevoel zo kunnen pakken om mee te nemen.

Het is in zwart/wit geschilderd net als alle andere werken en dat is bijzonder. Zwart/wit verwacht je eerder bij tekeningen of vroeger fotografie. Het maakt de werken in Projections gelijkwaardig. Het instrumentje voor gitaristen is niet meer of minder dan het lam gods, dat even verder is te zien. Momenten uit de menselijke geschiedenis. Beelden met een verhaal, met vragen.

Roept zo’n elektronisch apparaatje nog vragen op? Het lijkt zo duidelijk. Maar toch. Het staat op een podium. Misschien kijken wel duizenden mensen naar de gitarist. Hij laat een gloedvolle solo horen. Zonder dat instrumentje was het niet zo mooi geweest.  Het staat nauwelijks zichtbaar op het podium en doet al jaren zijn ding. Mogelijk wordt het ooit vervangen door een computertje maar wie weet weerstaat het de digitalisering door zijn eenvoud en gebruiksgemak. Een icoon van zijn tijd.

Zo is het eigenlijk met alle werken in de expositie. Ze zijn met een overdonderende precisie geschilderd. Je bent even stil maar dan komen er vragen op, zo veel vragen…

expositie: Niek Hendrikx – Projections, t/m 24 juni 2017, vr en za 12 – 18 uur.
locatie: Dapiran Art Project Space, Springweg 59, 3511 VK Utrecht.

niek_hendrix_projections_dapiran_4

niek_hendrix_projections_dapiran_5

Niek Hendrix Projections Dapiran 3

Niek Hendrix Projections Dapiran 2

Poppositions 2017 (Brussel)

De 35tigste editie van kunstbeurs Art Brussels is voorbij. Het evenement is inmiddels zo populair dat er diverse andere beurzen in Brussel in dezelfde periode worden georganiseerd. Zoals Independent, YIA, Offcourse en Poppositions.

poppositions_ing_art_centre_2017

Poppositions -die dit jaar zijn zesde editie beleefde- heeft een bijzonder format. Het is een mix van commerciële galeries en non-profit kunstinstellingen. De organisatie is low budget, dus geen strakke stands en geen champagnebar. Deelnemers delen de ruimte zonder afscheidingen, dat geeft een ongedwongen, open karakter.

Vorig jaar was de locatie behoorlijk alternatief. Op het plein voor de ingang stond een food-truck. De bar was een deur op schragen en wat eenvoudige tafels. De toegang was een vrijwillige bijdrage. De expositieruimte leek veel op een (verlaten) fabriekshal. Het zal een deel van kunstliefhebbers zeker hebben weerhouden van een bezoek. Misschien dat dit jaar de beurs daarom neerstreek in het statige ING Art Centre aan het Koningsplein. Geen bar (alleen tijdens evenementen) maar wel een toegangsprijs van 7 euro. Waar de beurs volgend jaar gehouden wordt? Dat is nog onbekend, de beurs kiest elk jaar een andere locatie.

Poppositions bevaart een andere ader van de kunst, minder commercieel, persoonlijker, dichter bij de bron. De kunstenaars zijn vaak zelf aanwezig. Je komt makkelijk tot een gesprek. Als is de communicatie soms lastig als voor beide partners het Engels niet vanzelfsprekend is. Je voelt de drive van kunstenaars. Kunstinstellingen zoeken naar nieuwe mogelijkheden voor het presenteren van kunstenaars. Het is allemaal wat minder gevestigd. Hierbij een selectie uit mijn belevenissen:

Galerie Rianne Groen toonde werk van Miko Veldkamp. In vast formaat olieverf schilderijen schildert de kunstenaar wat  hij beleeft, ziet en meemaakt in zijn leven. Hij heeft een krachtige stijl, het vast formaat maakt elke herinnering even belangrijk.

Miko Veldkamp - galerie Rianne Groen
Miko Veldkamp – galerie Rianne Groen

Lamart Offspace gevestigd in Antwerpen heeft geen vaste galerieruimte en zoekt steeds andere locaties voor het presenteren van kunstenaars. Kunst wordt zo op ongebruikelijke plekken getoond en (lang) leegstaande panden wordt nieuw leven ingeblazen. Op de beurs toonde Lamart werk van Flurin Besig.  De vreemde objecten zweven tussen sculptuur en design in.

lamart_offspace_flurin_bisig
Flurin Bisig – Lamart Offspace

Een fotografische cartografie van de Sahara maken. Om op die manier de ooit bewoonde delen in wat nu een grote woestijn is, in kaart te brengen. Dat is de achtergrond van het kunstwerk van Abdessamad El  Montassir. Op de foto’s zand met soms wat groen of bijna vergane ruïnes. De gefotografeerde planten groeien specifiek op die locatie, Le Cube (Independent Art Room) uit Marokko presenteerde de kunstenaar.

Abdessamad El Montassir Le Cube
Abdessamad El Montassir Le Cube

Natuurlijk wordt ook in Estland kunst gemaakt. Het Artist run Rundum Presenteerde een installatie van Kristina Ollek. Een uitvergrote foto van een aquarium ornament is op doorzichtig folie geplakt. De (namaak) rotspartij trok wel de aandacht.

Kristina Ollek Rundum Estland
Kristina Ollek Rundum Estland

Je selecteert als galerie een kunstenaar. Deze mag dan zelf een kunstenaar kiezen voor een duo expositie.  Het is de werkwijze van DMW Artspace uit Antwerpen.  Volgens de galeriehouder een succesvolle formule omdat de geselecteerden kunstenaars heel zorgvuldig zijn in de keuze van hun duo kandidaat. Op de beurs toonde de artspace echter maar één kunstenaar. Johan Gelper. Hij maakt van alledaagse materialen en gevonden voorwerpen, ietwat ijle objecten.

Johan Gelper - DMW Artspace
Johan Gelper – DMW Artspace

“Don’t Agonize, Organize!” was de slogan van deze editie van Poppositions. In het werk van Abdessamad El Montassir (Fotoproject Sahara) vind je het politieke engagement wel terug maar bij veel andere kunstenaars speelt nauwelijks een rol. De beurs zelf brengt met elke editie en dus ook deze de slogan in de praktijk. Niet mopperen over ‘gelikte beurskunst’ op beurzen maar zelf een evenement organiseren waarin het experiment vooraan staat!

Links.
Fotoverslag van mijn hand van Poppositions 2017.

Poppositions is voorbij het evenement vond plaats van 20 t/m 23 april 2017.

Met het mes schilde hij anders alleen appels – Monica Overdijk – Moira Utrecht

Een koevoet, een hamer, een schaar.  In zachte kleuren getekend hangen ze aan de muur. De vellen papier zijn niet ingelijst mar zijn direct aan de wand bevestigd. De voorwerpen lijken langzaam uit het papier op te doemen. Het voelt poëtisch.
Er is ook een ander kant, de objectiviteit, het afstandelijke. Een persoonlijke toets is ongewenst. Het gaat om het voorwerp, dat moet er zo natuurgetrouw mogelijk opstaan. Bijna alsof je het voorwerp van de muur kan pakken en gebruiken. Maar aan dat gebruiken kleeft een verhaal.

Krantenartikelen verzameld door Monica Overdijk

Kunstenaar Monica Overdijk is gefascineerd door moordzaken. Hoe komt een moordenaar tot zijn moord? Hoe kan hij of zij iemand met wie al jaren in gezamenlijkheid is doorgebracht ombrengen, vaak op gruwelijke wijze? Wat gaat er door de dader heen? Hoe is het contact met het slachtoffer tijdens de daad? Een pistoolschot vind ze te afstandelijk, te zakelijk. Het fysieke contact moet er zijn, hoe morbide en confronterend dat ook is.

Monica Overdijk - Riem

De moordwapens die ze tekent zijn niet de echte maar substituten. Jij en ik hebben die gewoon in ons huis liggen. Ze fotografeert de voorwerpen. Om het te tekenen toont ze een vergroting op een beeldscherm. Vanaf dat scherm wordt het voorwerp op papier gezet. Ze tekent met puntjes, ontelbare puntjes. Al die puntjes visualiseren het wapen. Zacht, poëtisch maar haarscherp. Het is alsof met al die puntjes die moordzaak voor haar een plek krijgt.

Bij het schrijven van dit blog voel ik toch twijfel.  Had de kunstenaar niet het echte wapen moeten tekenen? (Als daar door de politie toestemming voor was gegeven.) Was dat niet veel dramatischer geweest? Of had de sensatiezucht van de beschouwer dan de oprechte intentie van de kunstenaar overschaduwd?

Monica Overdijk - Touw

In Moira in Utrecht hangen de tekeningen in de expositie ‘Met het mes schilde hij anders alleen appels‘. In totaal wil ze 40 moordzaken met een tekening vereeuwigen. Daar heeft ze nog wel tijd voor nodig. Ze schat tot februari volgend jaar. Ze is zelf bij de expositie aanwezig dus je kunt met haar in gesprek.

expositie: Met het mes schilde hij anders alleen appels t/m 16 april, vr-zo 13-18 uur
locatie: Moira Expositieruimte, Wolvenstraat 10, 3512 CH Utrecht

Monica Overdijk - Koevoet

Monica Overdijk - Broodmes

Choi Wong – Internalize -Dapiran

Choi-Wong-Front-hoogdruk-van-oud-rastercliche-70x32cm-2016
Front (klik op afbeelding voor vergroting)

Groepen mensen, die uit het zwart lijken op te doemen, of er juist in verdwijnen. Een beweging, een golf, die voorbij het papier door lijkt te gaan. In de lichte delen zijn individuen te onderscheiden, in het donker zie je slechts contouren. Het zou een metafoor voor deze tijd kunnen zijn. Gaat de mens ten onder aan zijn eigenbelang of is er hoop?

Choi-Wong 16110 8
161108                      © Dapiran Art Project Space

De beangstigende maar bijzonder mooie werken zijn te zien bij Dapiran Art Project Space.  Het is nieuw werk van Choi Wong die in 2008 afstudeerde aan HKU te Utrecht (Graphic Design).  De mens, mensheid en verbondenheid is altijd het thema in haar werk. Door de huidige turbulente tijden is haar werk kritischer geworden, somberder. De overwinning van Trump in de Amerikaanse verkiezingen inspireerde haar tot het werk 161108. In dit werk bevraagt ze de macht van blanke mannen met conservatieve opvattingen.

een raster cliche
een raster cliche (dat Choi Wong) voor haar werk gebruikt).

Voor haar nieuwe werk maakt ze gebruik van de letterpress. Met deze hoogdruk-techniek kun je ook foto’s afdrukken. Ze gebruikt daarvoor oude raster-cliche’s. Door middel van een arbeidsintensief proces, drukt ze de foto meerdere malen af op het papier. Ondanks het drukproces zijn al deze werken daardoor uniek. Ze hangen niet alleen aan de muur, sommige werken hebben een eigen, slanke sokkel waardoor ze een heel andere werking krijgen.

Overzicht expositie
Overzicht expositie

Minutieus en arbeidsintensief werken past bij Choi Wong. Ze gebruikt borduurtechnieken in haar werk. In de expositie is een werk te zien waar een oude familiefoto achter een geborduurd web is verscholen. Een enorm aantal gaatjes zijn met grote nauwkeurigheid in het museumkarton gestoken. Door de gaatjes heeft ze dunne draden getrokken. Het is een werk geworden dat meer filosofisch en beschouwend is.

dapiran_choi_wong_internalize

 

expositie: Internalize, Choi Wong, t/m 29 april 2017  (vr-za 12-18 uur).
locatie: Dapiran Art Project Space, Springweg 59, 3511 VK  Utrecht.

 

Rinus van de Velde – About Robert Rino – Nest

Per toeval ben ik terecht gekomen op de expositie ‘About Robert Rino‘ in Nest. Het werd aangeraden, door diverse mensen, om de tijd die ik nog had een goede invulling te geven.

Nest - about Robert Rino_

Daar sta ik dan in de solo expositie van Rinus van de Velde. Een jonge kunstenaar die snel furore maakt. Geboren in 1983 en vorig jaar had hij een solo-expositie in het S.M.A.K, een expositie in het Haags Gemeentemuseum is net afgelopen. En dan deze tentoonstelling in Nest. Verzamelaars staan voor zijn werk in de rij. Wat maakt van de Velde zo bijzonder?

Het is mijn eerste ontmoeting met zijn werk. Wat opvalt zijn grote, krachtige zwart/wit tekeningen. Ze hebben iets van foto’s. Daarnaast keramiek en en een aantal schilderijen.  Van Robert Rino heb ik nog nooit gehoord. Dat kan kloppen want Rino is een fictief persoon, een kunstenaar, geestverwant van Cy Twombly en Willem de Kooning.  geinspireerd

Onder de grote tekeningen staan teksten. Zoals bij een afbeelding uit een strip, alsof de kunstruimte een soort drie dimensionaal stripboek is geworden. Vertelt het een verhaal rond de keramiek en schilderijen? Of is het omgekeerd en zijn keramiek en schilderijen een aanvulling op het verhaal?  Rins van de Velde beweegt zich graag tussen fictie en werkelijkheid. Tussen wie je bent en wie je zou willen zijn. Tussen feiten en interpretatie.

Rinus van der Velde - about Robert Rino

Rinus van der Velde - about Robert Rino

Rinus van der Velde - about Robert Rino

Hij heeft een enorme database aan foto’s en besteed veel tijd aan de selectie van beelden. Die beelden tekent hij niet alleen op papier maar vaak ook direct op de muur.  Ze zweven tussen de feitelijkheid van een foto en het fantasierijke van een tekening. De tekst onder de tekening houden je bij de les, zodat je niet teveel weg droomt bij de romantische taferelen.

Het is lastig om je tot het werk van van de Velde te verhouden. Wil hij ‘gewoon’ zijn kunst tonen? Of is hij een verhalen verteller? En wie is die mysterieuze Robert Rino, een alter ego van de kunstenaar? Die onzekerheid is ook een ingang tot zijn kunstenaarschap. Zijn treffende beelden alleen kunnen het verhaal niet vertellen.

IMG_1428

IMG_1436

Links
Nest – About Robert Rino.
Website – Rinus van de Velde.
Rinus van de Velde – Haags Gemeentemuseun.
Donogo Tonka – S.M.A.K.

expositie: about Robert Rino_ : Rinus van de Velde t/m 16 april, do-zo, 13-17 uur
locatie: Nest , De Constant Rebecqueplein 20b, 2518 RA Den Haag.