Judit Reigl – The Merchant House

Even waan ik me in een oneindig laagland waarin een zwerm vogels zich krijsend in de lucht verheft. In galerie The Merchant House heerst echter een serene rust en de muren zijn gewoon van steen. Vanaf het plafond hangen lange rollen papier naar beneden. Een stroom vogels, met wat eenvoudige streken neergezet, beweegt zich omhoog met grillige gebaren. Een eindeloze stroom waarvan het papier slechts een klein deel zichtbaar maakt.

Judit Reigl - Oiseaux series - 2012
Oiseaux series – 2012

Aan de andere kant van de galerie hangt een serie grote, wat donkere werken. Ook hier een stroom, van menselijke lichamen. Mannen, vrouwen, kinderen. Of misschien wezen die nog tussen beide geslachten in zweven. De gezichten zijn niet uitgewerkt. Waar komen al die mensen vandaan? Waar gaan ze heen?

Judit Reigl - Déroulement (phase IV - anthropomorphie) - 2008
Déroulement (phase IV – anthropomorphie) – 2008

Het werk van Judit Reigl is beklemmend. Het gevangen zijn in een stroom waar je als mens niet uit los kunt maken. De gebaren van de vogels hebben iets van wanhoop. De kunstenaar schildert met grote trefzekerheid en heel lyrisch. Dat maakt het fascinerend om naar te kijken. Het geeft berusting. Nu sta ik hier in deze galerie maar over een tijd ben ik er niet meer en heeft dit pand weer een andere bestemming. Het leven is een stroom. Houvast is een illusie.

Judit Reigl is geboren in Hongarije (Kapuvar, 1923). Ze vluchtte naar Parijs in 1950. Vanuit deze stad werkte ze aan haar Internationale carrière.  Meer informatie is te vinden in haar biografie, zie de links.

Links
The Merchant House.
Judit Reigl.
Press release and biography Judit Reigl.

expositie: Judith Reigl – Late Paintings and Drawings,  t/m 7 feb 2017 (vr 12 – 19.30 en na afspraak)
locatie: The Merchant House, Herengracht 254, 1016 BV  Amsterdam

Judit Reigl - Oiseaux series - 2012 (detail)
Oiseaux series – 2012 (detail)
Judit Reigl - Déroulement (phase IV- anthropomorphie) - 2008
Déroulement (phase IV- anthropomorphie) – 2008 (detail)

Theater van het absurde – Galerie Gabriel Rolt

Chicken - Paul Blanka - 2016
Chicken – Paul Blanca – 2016

Zinloosheid. Een zwaardere straf kon oppergod Zeus niet bedenken. In de Griekse mythe straft hij Sisyphus met deze straf. De sterveling, die in opstand kwam tegen de goeden moest tot in de eeuwigheid een steen een berg opduwen en weer naar beneden laten rollen.

Albert Camus stelt in zijn boek De mythe van Sisyphus die zinloosheid centraal. In de moderne zinloze wereld blijft mens gedreven op zoek naar zingeving. Een schijnbaar onoplosbare paradox. Volgens de schrijver is intensief en hartstochtelijk leven de beste uitweg. In zijn opvatting was de kunstenaar de meest hartstochtelijke omdat die het leven wil vastleggen in materie.  Sisyphus was een held, een gelukkig mens. Wandelend de berg af besefte hij de absurditeit van zijn bestaan.

The past is a strange place - Maurice van Es - 2016
The past is a strange place – Maurice van Es – 2016

In de Theatre de l’absurde bij galerie Gabriel Rolt is hartstocht zeker te vinden. De kunstenaars reageren elk op hun eigen manier op het thema van de expositie. Maurice van Es door simpelweg 2 foto’s naast elkaar aan de muur te hangen. Paul Blanca, bezig aan een comeback, met een schitterend zelfportert Chicken. Een schilderij en twee sculpturen van Peter Schuyff die zowel bewondering als een glimlach veroorzaken. Of de prachtige etsen van Jake & Dinos Chapman geinspireerd door Goya die de waanzin van de oorlog verbeeldde. Het zijn wat voorbeelden. Een volledige lijst van kunstenaars vind je onderaan dit blog.

Theatre de l’absurde is eigenlijk een drieluik waarvan de laatste editie nu te zien is. De opening was tijdens Amsterdam Art. Een bezoek aan de expositie brengen is zeker net zinloos…

kunstenaars:
Athanasios Argianas, Adriana Arroyo, Paul Blanca, Bastiaan Bosma, Jake & Dinos Chapman, Nik Christensen, Shezad Dawood, Maurice van Es, Wayne Horse, Dustin Pevey, Peter Schuyff.

links.
Boekbespreking ‘De mythe van Sisyphus’ van Albert Camus (1942).

expositie: THEATRE DE L’ABSURDE (Final episode); t/m 14 jan 2017, wo-za 12 – 18 uur.
locatie: Galerie Gabriel Rolt,  Tolstraat 84, Amsterdam.

Jake & Dinos Chapman
Jake & Dinos Chapman
Untitled - Peter Schuyff - 2005
Untitled – Peter Schuyff – 2005
Shezad Dawood
Shezad Dawood

Tarja Szaraniec – Brown Dust – Dapiran

‘Natuur’ is het eerste wat bij je opkomt als je de tekeningen bekijkt bij Dapiran Art Project Space. Toch zijn er geen herkenbare natuurlijke elementen te zien, zoals bijvoorbeeld bloemen, planten of bomen. Dat is misschien wat het werk van Tarja Szaraniec bijzonder maakt. Het is alsof de natuur vlak achter die abstractie aanwezig is.

Tarja Szaraniec

Tarja Szaraniec tekent en schildert op groot formaat tekeningen maar ondanks de afmetingen houd haar werk de weerloosheid en zachtheid die de tekenkunst van nature heeft. Behalve de natuur worden ook schilderkunst en materialiteit onderzocht. Zo heeft ze de moed om het papier voor een flink deel leeg te laten. Vele soorten materiaal en technieken worden toegepast. Doorzichtige gel, normaal gebruikt om verf volume te geven, wordt puur aangebracht. Speciale inkten. In de overwegend aardse tonen, toetsen van felle, bijna fluoriderende kleuren. Fijne patronen, die iets weghebben van een vingerafdruk. Je kunt het allemaal terugvinden in haar tekeningen.

Tarja Szaraniec

Het maakt dat naar haar werk kijken een ontdekkingstocht is. De zorgvuldige ordening en al die details die zich alleen aan de aandachtige kijker laten zien.  Die observatie brengt me weer terug bij de natuur.  Al sinds de mensheid bestaat, is het een onuitputtelijke bron van inspiratie.

links.
expositie-informatie Dapiran Art Project Space.
tarjaszaraniec.com.

expositie: Brown Dust, Tarja Szaraniec. t/m 17 dec 2016, vr-za, 12.00 -18.00 uur.
locatie: Dapiran Art Project Space, Springweg 59, 3511 VK Utrecht.

Big Art – Oude Diamantbeurs – Amsterdam

In het gebouw vroeger de Diamantbeurs was van Amsterdam en vanaf volgend jaar verbouwd zal worden tot Capital C wordt nu de expositie Big Art getoond. In vier verdiepingen van dit gestripte kantoorpand wordt kunst getoond waar in een galerie geen ruimte voor is.

Landscape - Kristjan Gudmundsson - 1986
Landscape – Kristjan Gudmundsson – 1986

Voor mij worden de Big Art verwachtingen niet helemaal ingelost. Er is zeker meer ruimte dan in een galerie maar het blijft een kantoorpand. De hoogte is beperkt en er zijn geen grote toegangsdeuren om echt grote werken naar binnen te brengen. Het werk van Wouter Klein Velderman ligt noodgedwongen op de grond, door gebrek aan hoogte. Jammer wat kracht van het werk gaat zo verloren. Het beeld  Nägelmann van Fernando Sánchez Castillo staat bij de ingang, het was niet mogelijk om het beeld op een van de verdiepingen te krijgen.

Waldenström - Wouter Klein Velderman - 2016
Waldenström – Wouter Klein Velderman – 2016

Het sensationele aspect komt dus niet echt uit de verf. Je bezoekt een expositie echter voor de kunst. Curator Anne van der Zwaag heeft in samenwerking met diverse galeriehouders een niet geijkte doorsnede van de hedendaagse kunst samengesteld. Van Jonge kunstenaars (Lillian Vlaum) tot gelouterde meesters  (Klaas Gubbels, Jan van der Ploeg). Alle disciplines zijn aanwezig, beelden, installaties, schilderijen, fotografie, video en design. Zelf heb ik me door diverse weren laten verassen.  De intrigerende dubbelzinnigheid in het werk van Jans Muskee. Jan van der Ploeg had van mij een hele verdieping onderhanden mogen nemen.  Het esthetische maar toch schokkende werk ‘Lamb’ van Stephan Vanfleteren (Kahmann Galery). De verrassende eenvoud van ‘Still life’van Maze de Boer.  Van Wouter Klein Velderman wil ik zijn wandkleed nog eens bewonderen als het hangt.

Links
bigart.nu.
Review Big Art door Metropolis M.
Review Big Art door Mister Montley.

expositie: Big Art t/m 27 nov (Fr, Sa, Su 11-19 uur / Mo, Tu, We, Th 12-18 uur)
locatie: Diamantbeurs, Weesperplein 4, Amsterdam.

Stay tuned or live - Jans Muskee - 2015
Stay tuned or live – Jans Muskee – 2015
Wallpainting No. 433 - Jan van der Ploeg - 2016
Wallpainting No. 433 – Jan van der Ploeg – 2016
Lamb - Stephan Vanfleteren - 2016
Lamb – Stephan Vanfleteren – 2016
Still life - Maze de Boer - 2012
Still life – Maze de Boer – 2012
Aapenboom - Erik Buijs - 2016
Aapenboom – Erik Buijs – 2016  (galerie with Tjalling)
Untitled VID.XCVI) - Joep van Liefland - 2010
Untitled VID.XCVI) – Joep van Liefland – 2010 (galerie Van Zijll Langhout)

Michael Gibbs – Let it keep secrets – Soledad Senlle

Nini Glockner - Revisited Identities - 2016
Nini Glockner – Revisited Identities – 2016

Tijdens de performanceparty in WG Kunst op 11 november begint Nina Glockner haar performance (Revisited Identities) door alle objecten die gebruikt gaan worden te omlijnen met een krijtstift. Het blijft me bij. De performance die volgt is een wervelwind van handelingen losjes rond de thema’s taal, tekst en herhaling. Michael zou tevreden zijn geweest.

Maar waarom dat omlijnen. Zou het iets kunnen zeggen over de haat/liefde verhouding die Gibbs had met taal? Dat almachtige medium waarmee je miljoenen mensen kunt raken maar dat jou toch altijd de baas lijkt te zijn. Zonder taal is er niets, met taal benoem je dingen waarna ze zich toch weer aan je macht onttrekken. Zou hij daarom de taal als onderwerp hebben gekozen om kunst te maken en niet als middel? Het blijft gissen.

Michael Gibbs was een innemende en energieke persoonlijkheid maar op de kunstenaar is veel lastiger vat te krijgen. Hij koos voor de marge. De manier waarop hij de tijdschriften Kontext en Artzien uitgaf (gestencild in kleine oplages) is daar een voorbeeld van.  Zijn werk is echter even boeiend als ongrijpbaar. De verleiding bestaat om in zijn werk te duiken om de kunstenaar te begrijpen.

Michael Gibbs - the absent words
Michael Gibbs – the absent words

In de Soledad Senlle Art Foundation is de hoofdexpositie te zien van het Michael Gibbs festival dat nu plaats vind in Amsterdam. Het is een bescheiden maar zorgvuldig samengesteld overzicht van zijn vroege werk. Een goede gelegenheid om zijn werk te doorgronde maar misschien moet je beginnen met genieten. De lichtvoetigheid, zijn worsteling met taal, literatuur en boeken. Zijn artistieke gevecht met het alfabet of de manier waarop hij fotografie inzet. Het is van een bijzondere, weerloze schoonheid. Bijvoorbeeld het werk ‘cancelled letters’. Alle letters van het alfabet zijn doorgekrast. Het laat je sprakeloos…

Cancelled letters - Michael Gibbs - 1979
Cancelled letters – Michael Gibbs – 1979

In het de Appel Arts Centre is in de kelder een ruimte ingericht. Het zou de redactiekamer van de kunstenaar kunnen zijn geweest. Op een tafeltje een oude (werkende) Apple waarmee je zijn eerste internet activiteiten kun bekijken. Fotokopieën van de tijdschriften Kontext en Artzien hangen aan de muur. Vele voorbeelden van Concrete – en Visuele poëzie zijn zo te bekijken op de eenvoudige manier waarop ze werden uitgeven.  Van een aflevering van Artzien ligt een rij kopieen van losse pagina’s naast elkaar. Er is ook een lange nietmachine. Ik raap een exemplaar bij elkaar en tik er twee nieten door. Dan bedenk ik dat Michael Gibbs ook zo aan het werk geweest is om zijn tijdschriften te verspreiden…

de Appel - Michael Gibbs
de Appel – Michael Gibbs

Links
Website michaelgibbs.nl met informatie over Michael Gibbs en het Michael Gibbs festival
Review Let it keep Secrets Metropolis M.
Facebook pagina – Let it keep secrets.

Klein fotoverslag van de hoofd-exposistie:

Michael Gibbs - tree poem - 1968
tree poem – 1968
Michael Gibbs - spirit-you-all - 1976
spirit-you-all – 1976

img_8510

img_8512

Michael Gibbs hield zich ook bezig met stempelkunst. Deze doos met stempelkussen is te zien op de hoofdexpositie in de Soledad Senlle Art Foundation.

Michael Gibbs

Radio Voicmail, verborgen zendtijd op een verlaten medium.

Krijgen jullie nog wel eens een voicemail? Ik eigenlijk niet meer. Al een tijd niet. En als ik ze krijg luister ik ze bijna nooit af. Nieuwe technieken hebben dit eens innovatieve medium overbodig gemaakt. Vloris Fisser was dat al opgevallen. Een reden voor hem om in 2012 ‘Radio Voicemail‘ op te zetten.

Het idee is eenvoudig. Door het nummer van Radio Voicemail te bellen (+31(0)619736048) kun je een geluidsopname horen die door een kunstenaar is gemaakt. Elke woensdag is er een nieuwe opname die dan een week te horen is. Per jaar krijgen zo’n 20 kunstenaars de gelegenheid een opname te maken en presenteren.

Het project wordt fysiek tastbaar gemaakt doordat diverse kleine kunstinstelling een gevelsteen van Radio Voicemail op de buitenmuur hebben hangen. In deze gevelstenen de lijst van kunstenaars die in het seizoen een bijdrage verzorgen. Een medewerker van het instituut slijpt elke week een naam door zodat de steen actueel blijft.  De instellingen die meedoen zijn: W139 (Amsterdam), OT301 (Amsterdam), Worm (Rotterdam), de Fabriek (Eindhoven), Extrapool (Nijmegen). Financieel wordt het project ondersteund door de stad Rotterdam en het Mondriaanfonds.

steen_radio_voicemail

Elke uitzending wordt bewaard. Op passende wijze worden uitgaves verzorgd. De eerste 20 uitzendingen kunnen via een speciaal nummer beluisterd worden. Dat kan door een simkaart  aan te schaffen met het nummer en genoeg beltegoed om alle utzendingen te beluisteren. Een nieuwe reeks uitzendingen zal worden uitgegeven onder een nieuw telefoonnummer. Op een plastic plaat zal het nummer staan met de nodige instructies.

Vloris Fisser heeft grote belangstelling voor hoe wij mensen onze aarde bestieren, vormgeven en met elkaar omgaan. Hij deed dan ook de opleiding Cultural Studies. Taal bood hem echter te weinig mogelijkheden om zichzelf uit te drukken, de kunst gaf meer ruimte en vrijheid. Het project Radio Voicemail is daar een mooi voorbeeld van. Voicemail is ingehaald door modernere technologieën. Voor Vloris is technologie het terrein van winnaars en verliezers. Hij vergelijkt technologische ontwikkelingen wel met sociale structuren die (ook) een cyclisch ritme kennen. Gebruiken verdwijnen en komen weer op een andere manier terug.

Kunstenaars worden voor het project geselecteerd op het werk dat ze maken. Het werk moet niet eenduidig zijn. Ervaring in het werken met geluid is niet nodig.

Judith Witteman heeft de geluidsopname gemaakt die live is gezet op dag dat dit blog is gepubliceerd.  Hoe heeft ze het werk aan haar bijdrage ervaren?
Lopend door het trappenhuis van een eenvoudig toeristenhotel in Ljubljana bedacht Judith  ‘Are you aware’.  Veertien verdiepingen van eenvormigheid met toch kleine verschillen. Ze herhaalde de woorden steeds bij het op en neer gaan van de trappen, zodat ze een zin werden. Door de voortdurende herhaling bleven haar twee vragen bij. Ze vormen de basis voor haar bijdrage.
Radio Voicemail benadert ze als een antwoordapparaat waarop een bericht is achtergelaten dat gehoord mag worden.

Het nummer van Radio Voicemail bellen is wel een nostalgische ervaring. Wat ga je te horen krijgen? De openingszin is altijd hetzelfde, namelijk de titel van dit blog. Daarna volgt de geluidsopname. Een dankjewel sluit het geheel af. Het geluid heeft hetzelfde blikkerige, mechanische van de ouderwetse voicemail. Verwondering blijft achter als de verbinding verbroken is. Een artistieke ode aan een achterhaalde voorziening

Links en informatie.
telefoonnummer Radio Voicemail: 0619736048.

Radio Voicemail.

Website Vloris Fisser.

Judith Witteman heeft geen eigen website. Over haar werk zegt ze:
“Ik plaats mijn werk liefst onder de noemer ‘installatie’, omdat ik me inhoudelijk steeds verhoud tot ervaring van realiteit en bewustzijn zonder gebonden te zijn aan materiaal, werkwijze, vorm etc.”.

Mary Waters – Nieuw werk – RonlangArt

img_8314crlocatieronlangart-kunstenaarmarywaters

In de solo expositie ‘Nieuw werk‘ bij galerie RonLangArt kom ik voor het eerst in aanraking met de portretten van Mary Waters. Er komen er allerlei associaties in me op die een plek lijken te moeten krijgen voor ik in rust het beeld tot me kan nemen.

Allereerst is er natuurlijk de klassieke schilderkunst (15de – 18de eeuw). De koppen komen onmiskenbaar van schilderijen uit die periode. Achtergrond en gezichten zijn in zwart/wit maar de kleding is veelal in zachte kleuren geschilderd. En met een ongelofelijke detaillering.

Soms denk ik dat het foto’s zijn. De verf is glad aangebracht en Mary Waters lijkt heel registrerend te schilderen. Het zou goed kunnen zijn dat ze als een fotograaf naar schilderijen kijkt. In de galerie hangt een groep kleine werken met alleen enkele ogen, die alle kanten opkijken. De kunstenaar is een scherpe waarnemer. Het heeft veel weg van een studie naar de bewegingen van het oog.

img_8310locatieronlangart-eventnieuwwerk-kunstenaarmarywaters

De personen op de schilderijen hebben iets eigentijds. Alsof ze mensen van vandaag heeft geschilderd. Als ik alle associates een plek heb gegeven kan ik het werk waarderen. Zo dichtbij, zo menselijk alsof de mist van het verleden is weggepoetst.

Links.
ronlangart.com.
marywaters.net.

img_8311clocatieronlangart-eventnieuwwerk-kunstenaarmarywaters

expositie: Mary Waters, Nieuw werk. T/m 12 nov (wo-za, 13-17.30 uur)
locatie: RonLangArt, Laurierstraat 82, 1016 pp

img_8313locatieronlangart-kunstenaarmarywaters-eventnieuwwerk