Bas de Wit – Gerhard Hofland Gallery

bas-de-wit_gerhard-hofland-kopfoto

Als mensen mij over een tentoonstelling vragen ‘Wat vind je het mooiste werk?’ heb ik daar vaak geen antwoord op. Ik weet het gewoon niet. Bij mij zweeft alles. Iets aanwijzen als ‘het mooiste’ legt dingen vast. En dat druist erg tegen mijn gevoel in.

Misschien dat ik daarom het werk van Bas de Wit me zo aanspreekt. Ook in zijn werk lijkt alles te zweven. Een statig beeld van een verlepte oude dame, leunend op een bezem. Stoere zuilen lijken langzaam leeg te lopen. Een schilderij aan de muur dat zo vergaan is dat het beeld is verdwenen. De eens illustere Augustus kwijnt in een hoekje langzaam weg.

bas-de-wit_galerie-gerhard-hofland_4799
In funny memory of … August #1 – polyester, pigment.

 

Sweep as you go
Sweep as you go, polyester & pigments, 2017/2018

Afbraak, teloorgang, verval zijn de eerste woorden die in je opkomen in deze solo-expositie ‘Grow with the flow‘. Het werk is echter ook, en misschien vooral, hilarisch en absurdistisch. Zuilen, standbeelden, schilderijen, ze vertegenwoordigen eeuwigheidswaarde, de tijd trotserend. Bij galerie Gerhard Hofland lijken ze vooral organisch, onderworpen aan voortdurende verandering. De succesvolle kunstenaar neemt zij eigen kunstwereld stevig op de hak.

Het resultaat is een heerlijke, bevrijdende expositie.  Bas de Wit weet nauwkeurig op de grens te lopen tussen ernst en absurdisme. En dat is een knappe prestatie.

expositie: Grow with the flow – Bas de wit, 10 maart t/m 7 april 2018, do-za, 13-17 uur.
locatie: Gerhard Hofland, Bilderdijkstraat 165C, 1053 KP  Amsterdam.

bas-de-wit_galerie-gerhard-hofland_4787
Grow with the flow #1 & #4 (samen spelen, samen delen) – polyester, pigment.
bas-de-wit_galerie-gerhard-hofland_4797
Misshaped Canvasism #3, polyester, pigments
detail
detail
detail
detail

Rob Bouwman – C&H Art gallery

Eén ding aan het werk van Rob Bouwman snap ik niet. Het oppervlak van zijn schilderijen, aangebracht op houten panelen, is spiegelglad. Maar er lijkt toch duidelijk relief in de verflagen te zitten. Hoe krijgt hij dat voor elkaar? De galeriehouder van C&H artspace vertelt me dat het aanbrengen van de ondergrond een langdurig, arbeidsintensief proces is. Voor het aanbrengen van de olieverf gebruikt hij speciaal zelfgemaakt gereedschap.

Rob Bouwman - C&H gallery

Oké, maar ik zie nog niet voor me de kunstenaar dan precies te werk gaat. Misschien moet je dat ook niet willen. Het werk houdt zo iets mysterieus. Het reliëf, de kleuren, golvende lijnen, dat gladde oppervlak. Ik heb associaties met Sciencefiction, sterrennevels, nieuwe werelden.  Toch is het werk ook heel sober. Het sensationele dat hoort bij nieuwe werelden is er niet. In plaats daarvan is er rust. Of verstilling?

Rob Bouwman - C&H gallery

Rob Bouwman - C&H gallery

Rob Bouwman - C&H artspce

De titel van de expositie luidt: ‘Setting action / defining moment’. De naam heeft iets van beginnen met beginnen. Het geeft aan wat ik waardeer in het werk. Een verbeelding van prille, nog voor het begonnen is. Heerlijk om naar te kijken voor iemand, zoals ik, voor wie tot actie overgaan, altijd weer een horde is.

Rob Bouwman is in galerie C&H Artspace niet alleen als kunstenaar aanwezig. In de rol van curator heeft hij de expositie ‘MindFrames’ samengesteld met werk van drie kunstenaars, Esther Tielemans, Gijs van Lith en Wouter van der Laan. Je ziet verbondenheid maar ook contrasten met zijn werk. De combinatie van kunstenaar en curator in twee exposities geeft dan ook een boeiende kijk op de abstracte kunst van vandaag en hoe de kunstenaar in het vak staat.

Zaaloverzicht Mindframes - C&H gallery
Zaaloverzicht Mindframes

Links
Setting action / Defining moment – C&H artspace.
robbouwman.com.
verslag Lost-Painters Setting action defining moment – Rob Bouwman..

exposities: Setting action / Defining moment – t/m 31 maart 2018 – wo-za 13-18 uur.
locatie: C&H artspace – 2de Kostverlorenkade 50 – 1053 SB Amsterdam.

Anders Scrmn Meisner – RonLangArt

Anders Scrmn Meisner - RonLangArt

Melk en honing is een teken van overvloed, rijkdom, gezondheid. Anders Scrmn Meisner veranderd de tekst in Milk and Cookies (derde tekening). Onder de tekst een symbolische strop en langgerekte druppels. Zweetdruppels? Een beetje duistere tekening maar zorgvuldig neergezet in een lichtvoetige stijl. Is melk wel zo gezond? En worden we van koekjes niet veel te dik? Is het een schaduwzijde van onze welvaart? Of zijn we juist doorgeschoten in de zoektocht naar gezonde voeding?

Het zijn al die vragen, die bij je opkomen die de tekeningen van Anders Scrmn Meisner zo boeiend maken. Ik probeer me te verplaatsen in het hoofd van de kunstenaar. Al die gedachten, al die emoties, zo veel visies, zo veel standpunten. Het is om gek van te worden. Misschien is dat wel zijn drijfveer. Om de rondtollende gedachten even stil te zetten in een tekening. Niet zozeer om een menig of standpunt te neer te zetten maar om een soort overzicht te geven van wat er speelt rond zijn onderwerp.

Anders Scrmn Meisner - RonLangArt

Anders Scrmn Meisner - RonLangArt

Ronlangart toont in samenwerking met Francis Boeske Projects een solo expositie van Anders Scrmn Meisner. Zijn werk valt op door het grafische karakter. Bij een eerste blik denk je dat je een poster of zeefdruk ziet. Het wordt versterkt omdat hij veel herhaling en patronen gebruikt. Een cirkel van druppels of vijf rijen van vijf vogeltjes.
Maar elke druppel of vogel is uniek, net een beetje anders dan de anderen. Zijn grote tekenvellen maakt hij door kleinere vellen aan elkaar te plakken. Zijn werk heeft daardoor een heel persoonlijk en ambachtelijk karakter.

Het grafische roept associaties op met reproductie maar het zijn handgemaakte tekeningen. De tegenstelling laat je een beetje zweven maar dat past wel bij het werk waarin overweging belangrijker is dan een statement.

expositie: Anders Scrmn Meisner (solo) t/m 17 mrt 2018, do-za, 13-17.30.
locatie: RonLang Art, Laurierstraat 82, 1016PP Amsterdam.

Anders Scrmn Meisner - RonLangArt

anders-scrmn-meisner_ronlangart_3655

Transpose essence of forms – galerie Sanaa

Rust, een beter woord weet ik even niet. Dat is wat je ervaart als je vanuit de reuring van het Utrechtse centrum galerie Sanaa binnen loopt. Materialiteit, rituelen, het proces. Het zijn begrippen die in je opkomen bij bekijken van de werken in de expositie ‘Transpose, the essence of forms”

isabel-ferrand-detail

‘Weapons of Choice’ zo betitelt Yasser Ballemans zijn werken tegen de achterwand van de galerie. Met wapens van klei is het echter lastig om een gevecht te winnen. Het zouden ook totempalen, maskers of andere rituele voorwerpen kunnen zijn. Daar worden ze ook niet echt bruikbaar van. Maar dat ‘onbruikbare’ is misschien wel de twist van de kunstenaar.

Yasser Ballemans
Yasser Ballemans, World of Weapons, keramiek

Dicht bij de ingang twee flinke doeken van Nan Groot Antink, egaal van kleur. Rood. De rechter is fel en schreeuwt je haast tegemoet. De linker is gedempt, aards, meer bestemd om te absorberen. Er is diepte in de kleur beide doeken, onmiskenbaar van natuurlijke materialen. De kunstenaar maakt haar kleuren zelf van planten, modder, krijt etc.

Nan Groot Antink - Karmozijn en Scharlaken, wol geverfd met cochenille, 1998
Nan Groot Antink – Karmozijn en Scharlaken, wol geverfd met cochenille, 1998

Kobushi is een Japanse variant van de Magnolia plant, wit van kleur. Kunstenaar Isabel Ferrand zal haar werk Kobushi white wel naar deze plant vernoemd hebben. Het patroon van wit porselein steek fel af tegen de blauwe achtergrond. Foto’s op internet van de Japanse Kobushi zijn ook: wit tegen blauw. De kleur is trouwens rechtstreeks op de muur aangebracht.

kobuchi-blue-I-light_isabel-ferrand_galerie-sanaa
Isabel Ferrand, Kobushi white, 2016, porselein

Met zijn negenen vormen de werken op papier van Fatima Barznge een groter vierkant. En ze versterken elkaar. Alsof er door de duizenden kleine streepjes waarmee elk van de tekeningen is opgebouwd een zacht briesje waait. Waardoor, heel subtiel, een onderliggende laag van kleuren en lijnen zichtbaar wordt.

Fatima barznge, transformation of square pyramids #01, 2017
Fatima barznge, transformation of square pyramids #01, 2017

Kunst geeft gelegenheid tot reflectie, bezinning en daar biedt deze expositie alle ruimte toe. Toch is in mij er iets van twijfel. Onlangs bezocht ik de Gazing Ball van Jef Koons in de Nieuwe kerk. Waar Koons is, daar is gedonder. Dat krijgt de kunstenaar altijd weer voor elkaar. Hij loopt langs het randje van de kunst, hij balanceert. Dat is wat ik in deze werken wel mis, dat balanceren. Maar misschien is dat mijn manier van kijken.

expositie: Transpose essence of forms, t/m 10 maart 2018, (wo-za : 12-18 uur)
locatie: galerie Sanaa, Jansdam 2, 3512 HB Utrecht

Traces of Personal Presence – gallery Twelve Twelve

rabi-koria_tableau_etalage_twelvetwelve
Rabi Koria – Inherent Resolve, side 4 – olieverf op tegels – 2017

Mijn blik gaat rustig langs de kunstwerken in de Twelve Twelve galerie. In de expositie ‘Traces of personal existence’ hebben ze elk hun eigenheid. Toch is er ook een bindend element in de werken. Al kijkend vraag ik me af welke dat is.

Het werk van Mattia Papp lijkt rauw en abstract. Maar die groene vlek heeft veel weg van mos. Je ziet ook verfresten en afgebladderd plamuur. De kunstenaar vertelt me dat het een nauwkeurige weergave is van een stuk muur. (Van een kerk in Florence).

Een door oorlogsgeweld gehavend woonblok. Je ziet het gelijk in de fotomontage van Tammam Azzam. Door zijn toevoegingen krijgt het beeld een bijna pijnlijke lichtheid. Is het oneerbiedig of een verlangen naar de tijd dat er weer vrede is?

Het doet zo oer-Hollands aan tegel-tableau’s.  Maar in plaats van koeien, graan en hardwerkende boeren zie je Arabische letters. Een van de woorden schijnt zelf  ‘sex’ te betekenen. Rabi Koria mengt de Hollandse – en Arabische stijlen moeiteloos door elkaar.

Het heeft iets schattigs, de stapeling van huisjes in het werk van Pim Palsgraaf. Al gauw merk je dat het onbewoond is. Het is kaal. Je ziet verval. Voorspelt de kunstenaar het einde van de wereld, of is er hoop?

Het is de kracht van deze expositie. De kracht ook van een groepsexpositie. Vier kunstenaars die elk vanuit hun eigen perspectief ons naar de wereld laten kijken. Geen eenduidig beeld, geen enkelvoudige waarheid, geen feiten, nieuws of nep-nieuws. Kunst zoals kunst moet zijn. Er worden geen deuren dichtgegooid maar juist opengedaan.

expositie: Traces of personal presence, t/m 04 maart 2018, wo-za 11-18 uur, zo 12-17 uur.
locatie: Twelvetwelve gallery,  Prinsestraat 53,  2513 CB  Den Haag.

TwelveTwelve is een jonge galerie in Den Haag. Opgericht door Syliva Bakker, kunstenaar opgeleid aan het St. Lukas in Brussel. Jaarlijks worden 12 exposities gepresenteerd. Actuele kunst met lef waarin de problemen in de wereld van vandaag worden weerspiegeld.

mattia-papp_twelvetwelve
Mattia Papp – Santo Spirito – Wall Mixed media op hout – 2017
tammam_azzam_twelvetwelve
Tammam Azzam – The Place – Fotomontage – 2015
rabi-koria_tableau_twelvetwelve
Rabi Koria – Inherent Resolve, side 5 – olieverf op telgels – 2017
pim-palsgraaf_groot_twelvetwelve
Pim Palsgraaf – Micose City 01 – Mixed medoa – 2011
pim_palsgraaf_klein_twelvetwelve
Pim Palsgraaf – Micose City 23 – Mixed medoa – 2017

 

Art Rotterdam 2018

art-rotterdam-2018_overzicht

Art Rotterdam 2018 heeft afgelopen woensdag weer haar deuren geopend en is tot en met zondag te bezoeken. Ten opzichte van eerdere jaren is wel een en ander veranderd.  De hele beurs vind plaats in het ‘hoofdgebouw’. De bijgebouwen zijn niet gebruikt. Wat ik er van gezien heb, stonden ze leeg. Dat hangt samen met het feit dat de van Nellefabriek -de vaste locatie van de beurs- een nieuwe eigenaar heeft.

Om ruimte te creëren is er wel een tent aangebouwd. In deze tent bevinden zich de dit jaar veel kleinere afdeling ‘Intersections’, de NN-award en de nieuwe afdeling ‘Commonities’. Ook een flinke bar ontbreekt niet. Dat de Intersections afdeling zo klein is vind ik erg jammer. Het ruime, rauwe experimentele karakter mis ik wel.

Galerie:Sign. Kunstenaar: Salim Bayri (Intersections)
Galerie:Sign. Kunstenaar: Salim Bayri (Intersections)

De nieuwe afdeling Commonities is deze eerste keer gecureerd door Lorenzo Benedetti.  In een meer open structuur ‘verbindt Benedetti galeries op basis van thematiek en materialiteit’ zo staat er op de site. De galerie-stands zijn behalve het traditionele gangpad door openingen aan de achterzijde van de stands met elkaar verbonden. De open structuur kwam wat mij betreft niet geheel tot zijn recht. Het idee van een traditionele beurs met voor elke galerie zijn eigen stand bleef wat mij betreft overeind. Een bijzondere keuze van galeries met een zekere eenheid, dat is wel gelukt.

Dat waren voor dit jaar mijn bevindingen van deze beurs. Verder ook dit jaar weer een geweldig evenement met een uitstekende sfeer en een breed kunstaanbod van internationale allure.

expositie: Art Rotterdam 2018 – t/m 11 februari 2018 – vr: 11-21 uur, za-zo: 11-19 uur.
locatie: van Nellefabriek Rotterdam.

Een Fotoverslag:

Galerie:Durst Britt Mayhew. Kunstenaar: Sybren Renema
Galerie:Durst Britt Mayhew. Kunstenaar: Sybren Renema
Galerie:The merchant House. Kunstenaar: Andre de Jong (Commonities)
Galerie:The merchant House. Kunstenaar: Andre de Jong (Commonities)
Galerie: Kers. Kunstenaar: Unknown artist (Commonities)
Galerie: Kers. Kunstenaar: Unknown artist (Commonities)
Galerie:Sign. Kunstenaar: Salim Bayri (Intersections)
Galerie:Sign. Kunstenaar: Salim Bayri (Intersections)
Instelling: Kunstfort Vijfhuizen. Kunstenaar: Dan Walwin (Intersections)
Instelling: Kunstfort Vijfhuizen. Kunstenaar: Dan Walwin (Intersections)
Instelling Milk. Kunstenaar:Maarten Bel (Intersections) Tour met step naar het asiel bezoekers komen net terug.
Instelling Milk. Kunstenaar:Maarten Bel (Intersections) Tour met step naar het asiel bezoekers komen net terug.
Galerie: Billytown. Kunstenaar: Marius Lut (New)
Galerie: Billytown. Kunstenaar: Marius Lut (New)
Galerie: Joey Ramone. Kunstenaar: Various Artists (New)
Galerie: Joey Ramone. Kunstenaar: Various Artists (New)
Galerie Mini galerie. Kunstenaar:Pablo Tomek (New)
Galerie Mini galerie. Kunstenaar:Pablo Tomek (New)
Galerie:Copperfield. Kunstenaar: Tom Dale 9New)
Galerie:Copperfield. Kunstenaar: Tom Dale (New)
Galerie: Acappella, kunstenaar: Pennacchio Argentato (New)
Galerie: Acappella, kunstenaar: Pennacchio Argentato (New)
Galerie: (re)D. Kunstenaar: Damien de Lepeleire (main)
Galerie: (re)D. Kunstenaar: Damien de Lepeleire (main)
Galerie: Private View. Kunstenaar: Ted Larsen (Main)
Galerie: Private View. Kunstenaar: Ted Larsen (Main)
Galerie: Pablo's Birthday. Kunstenaar: Tessa Perutz  (Main)
Galerie: Pablo’s Birthday. Kunstenaar: Tessa Perutz (Main)
Galerie: Ramakers. Kunstenaar: Frank Halmans (Main)
Galerie: Ramakers. Kunstenaar: Frank Halmans (Main)
Galerie: Francis Boeske Projects. Kunstenaar: Danielle Kwaaitaal (Main)
Galerie: Francis Boeske Projects. Kunstenaar: Danielle Kwaaitaal (Main)
Galerie:Unknown. Kunstenaar: Unknown (Main)
Galerie:Unknown. Kunstenaar: Unknown (Main)
Galerie: Gerhard Hofland. Kunstenaar: Bas de Wit (Main)
Galerie: Gerhard Hofland. Kunstenaar: Bas de Wit (Main)
Galerie: Willem Baars. Kunstenaar: Ger van Elk (Main)
Galerie: Willem Baars. Kunstenaar: Ger van Elk (Main)
Galerie: Base Alpha Gallery Kunstenaar:Michele Matyn (main)
Galerie: Base Alpha Gallery Kunstenaar:Michele Matyn (main)
Galerie: Roger Katwijk. Kunstenaar: Tim Ayres (main)
Galerie: Roger Katwijk. Kunstenaar: Tim Ayres (main)

 

 

 

Art Rotterdam – Prospects & Concepts

art_rotterdam_2018_prospects_concepts

Prospects & Concepts is een eigen ‘beurs’ binnen de grote beurs Art Rotterdam. Met een heel eigen sfeer en dynamiek en een eigen -gratis- brochure. De organisatie is in handen van het Mondriaan Fonds. Alle kunstenaars die in 2016 een werkbijdrage van het fonds hebben ontvangen, presenteren hun werk.

De werkbijdrages worden betaald vanuit ‘ons’ belastinggeld. In de moderne behoefte aan transparantie is het een goede zaak dat het Mondriaan fonds laat zien wat kunstenaars doen met die bijdrage. Het is geen verantwoording afleggen maar inzicht geven.

Aan de kunstenaars zal het niet liggen. Vaak zijn ze bij hun werk aanwezig of in de buurt. Ze zijn enthousiast en vertellen graag over hun werk. Belangstelling tonen of een foto maken van het werk en veel kunstenaars zoeken al toenadering. De ‘tekst en uitleg’ is een verrijking. Het werk gaat leven. Achter elke artistieke visualisering zit een verhaal. Een weg die begint bij een specifiek interesse, er volgt een onderzoek en zoeken naar wegen je doel te bereiken.

Maar ook zonder uitleg is Prospects & Concepts interessant. Laat je meenemen door alles wat er te zien is. En laat je eigen enthousiasme leidraad zijn. Dan kan het haast niet anders dan dat je een prachtige tijd hebt bij de beurs in een beurs. Hieronder een fotoverslag. Helaas kan ik niet alle kunstenaars eer aandoen met een foto van hun werk. Hopelijk kan dit verslag dan ten minste de doorslag geven de komende dagen naar Rotterdam te komen…

Deelnemende kunstenaars:
Jasper van Aarle, Ide André, Josephine Baan, Matea Bakula, Kevin Bauer, Olfa Ben Ali, David Bernstein, Karina Beumer, Lotte Bosman, Yair Callender, Stefan Cammeraat, Aljaz Celarc, Steef Crombach, Felix van Dam, Jessica van Deursen, Jacob Dwyer, Sanne van den Elzen, Emanuel Engelen, Nina Fránková, Jasper Griepink, Antye Guenther, Riley Harmon, Eamonn Harnett, Raquel van Haver, Iris Hofland, Vladimir Girz, Danielle Hoogendoorn, Doris Jongerius, Ralph de Jongh, Graham Kelly, Csilla Klenyánszki, Mirthe Klück, Matthias König, Linsey Kuijpers, Bram Kuypers, Hortense Lauras, Kees van Leeuwen, Jelte van Lente, Jasper van Loenen, Harry Markusse, Tim Mathijsen, Lyubov Matyunina, Robin Meyer, Gijs Milius, Agnes Momirski, Elise van Mourik, Romy Muijrers, Anthony Nestel, Sander van Noort, Janine van Oene, Hilde Onis, Anna Orlikowska, Claudia Pagés Rabal, Naïmé Perrette, Frederique Pisuisse, Suzanne Posthumus, Thomas van Rijs, Hillie de Rooij, Sam Samiee, Matthias Schaareman, Luuk Schröder, Lisa Sebestikova, Jessica Skowroneck, Joris Strijbos, Miloš Trakilović, Vlaplif (Erik Trip + Sanne Valstar), Gijs Verhoofstad, Anna Sophie de Vries, Robin Waart, Nan Wang, Josua Wechsler, Sam Weerdmeester, Emma Westenberg, Sander van Wettum, Hanae Wilke, Wouter Willebrands, Rebekka von Zimmermann, Marjet Zwaans.

expositie: Prospects & Concepts – Art Rotterdam t/m 11 feb 2018, 11-19 uur (vrijdag 21 uur).
locatie: van NelleFabriek, Rotterdam.

Ralph de Jong
Ralph de Jong
Danielle Hoogendoorn
Danielle Hoogendoorn
Sanne van Elzen
Sanne van Elzen
Jasper van Aarle
Jasper van Aarle
Csilla Klenyanszki
Csilla Klenyanszki
Jessica van Deursen
Jessica van Deursen
Harry Markusse
Harry Markusse
Antye Guenther
Antye Guenther
Matthias Schaareman
Matthias Schaareman
Hilde Onis
Hilde Onis
Jeanine van Oene
Jeanine van Oene
Marjet Zwaans
Marjet Zwaans
Nan Wang
Nan Wang
Romy Muijrers
Romy Muijrers
Aljaz Celarc & Eva Paulic Seivert
Aljaz Celarc & Eva Paulic Seivert

Some Things Hidden – Framer Framed

Charlott Markus
Charlott Markus (Full image below)

Pas na het bezoek aan een expositie lees ik doorgaans de bijbehorende uitleg en documentatie. Je stapt zo weliswaar onvoorbereid maar wel onbevangen een tentoonstelling binnen. Ook de expositie ‘Some Things Hidden’ bij Framer Framed  ben ik zo begonnen.

Ik kijk naar een video van Cauleen Smith. Een groot, op frame gespannen, groen doek detoneert in het landschap. Voor dat doek een gebouwtje en daarvoor weer een enorme graafmachine die groot gat graaft. Twee keurig geklede zwarte kinderen kijken toe. Tot mijn verbijstering wordt, als het graafwerk klaar is, het hele gebouwtje het gat in geduwd. Het gat wordt weer gedicht, de kinderen verdwijnen, de graafmachine verdwijnt. Het groene doek blijft alleen achter.  Wat is het verhaal achter deze video? Wordt er afgerekend met iets, of wordt er iets te grave gedragen? Is dat groene doek symbool een voor het verborgene? Hadden we deze beelden niet mogen zien? Met die vragen loop ik door de expositie. *

cauleen-smith_some-things-hidden_framer-framed
Cauleen Smith – Remote Viewing

Some Things Hidden gaat over het verborgene maar wanneer is iets verborgen? Als het bewust aan het zicht ontrokken is? Of gaat het om dingen die we niet willen zien. Of een fenomeen waarvan sommige willen dat het niet zou bestaan maar dat wel aanwezig is? De curatoren van de expositie Nina Folkertsma en Charlott Markus hebben vanuit het thema een ongewone selectie werken samengebracht. Stuk voor stuk goede werken maar het bindende element ligt niet gelijk voor het oprapen.

Er zijn een aantal foto’s van slangen. De schutspatronen (zwarte cirkels) heeft de kunstenaar overgebracht op de natuur rond het dier. Wie is er nu aan het camoufleren? Ook is er een bescheiden sculptuur van een boezem te zien. Er is een tere tekening aan toegevoegd van een baby die drinkt. Een subtiel werk van Femmy Otten.In het midden van de zaal het werk van Charlott Markus dat handelt over een joodse oudtante van haar die in de tweede wereldoorlog in Berlijn gewoon bleef werken en aan het publieke leven deelnam. Hoe wist zijn zich verborgen te houden? En terwijl je door de expositie loopt is er voortdurend het zuchten van de ‘breathing machine’ van Lynn Hershman Leeson. Het onzichtbare dat voortdurend vraagt om gezien te worden.

Deelnemende kunstenaars:
Hélène Amouzou (TG, 1969), Alexis Blake (US, 1981), Sara Blokland (NL, 1969), Zhana Ivanova (BG, 1977), Lynn Hershman Leeson (US, 1941), Bertien van Manen (NL, 1942), Charlott Markus (SE, 1974), Shana Moulton (US, 1976), Femmy Otten (NL, 1981), Marijn Ottenhof (NL, 1985), Cauleen Smith (US, 1967) en Batia Suter (CH, 1967)

some-things-hidden_2_framer-framed

Femmy Otten
Femmy Otten

 

 

Lynn Hershmann Leeson - Roberta's Construction Chart
Lynn Hershmann Leeson – The Breathing machine 3

* Cauleen Smith heeft de video ‘Remote viewing (2011)’ gebaseerd op een (al dan niet verzonnen) ooggetuige verslag op de radio van een man die als jongen had gezien dat blanken op deze manier een basisschool voor zwarte kinderen onder de grond hadden gemoffeld. (Dit las ik later).** De expositie ‘Some things Hidden’ bij Framer Framed is ontstaan uit een samenwerking met Castrum Peregrini. Bij deze kunstinstelling vond eind vorig jaar een gelijknamige expositie plaats, samensgesteld door dezelfde curatoren. Beide exposities komen voort uit een groter project ‘The Female Perspective’ dat door Castrum Peregrini is opgezet.

expositie: t/m 11 maart 2018, di-vr: 13 – 21 uur za-zo: 11-21 uur
locatie: Framer Framed, Ijprommenade 2, 1031 KT Amsterdam.

some-things-hidden_framer-framed

some-things-hidden_3_framer-framed

Helene Amouzou
Helene Amouzou
Charlott Markus
Charlott Markus

Twee uitersten?

Bij binnenkomst in Ornis A Gallery valt het gelijk op. Ongeveer in het midden van de ruimte staat een kamerscherm. Op de ene zijde, in zuurstok kleuren, een muur met ramen waarachter vrouwen naakt dansen. Het beeld is niet scherp gedefinieerd maar uitbundig is het wel. Aan de andere zijde negen portretten in sober zwart-wit. Sommige gezichten laten vertwijfeling zien, of onzekerheid of ze zijn uitdagend of boos. Emoties. Het zouden selfies kunnen zijn.

tanja-ritterbex_egoshow_ornis-a-gallery_4
Ornis A Gallery overzcicht

Het kamerscherm staat niet alleen midden in de zaal maar verbeeld ook kernachtig de uitgangspunten in het werk van Tanja Ritterbex,  in deze solo expositie met de naam Ego show.  Voor een kunstenaar is het belangrijk jezelf te promoten via sociale media. Toch blijft het individuele belangrijk, (alleen) werken in je atelier, echt contact, uitwisseling. Ze werkt vanuit haar persoonlijke ervaringen. En maakt expressieve schilderijen in felle kleuren, tekeningen en sculpturen. Er is ook een video te zien ‘Talking about art with friends ‘.

tanja-ritterbex_egoshow_ornis-a-gallery_6
Tanja Ritterbex
tanja-ritterbex_egoshow_ornis-a-gallery_3
Tanja Ritterbex

Vergeleken me de knallende zuurstokkleuren van Tanja Ritterbex is de expositie ‘Woman- Snake – Bird ‘ van Emma Talbot een oase van verstilling. Ze toont nieuw werk in galerie Onrust.

Elma-talbot_woman-snake-bird_galerie-onrust_1
Emma Talbot

Ruim 10 jaar geleden overleed haar man. Ze bleef achter met twee kinderen. Een diepe crisis volgde. Had scheppen nog wel zin? Of de kunst? Of zelfs het leven? Ze stopte met schilderen maar bleef wel tekenen. Alledaagse gebeurtenissen in haar leven. Langzaam hervond ze zichzelf, ze kreeg weer energie. Wat is die oerkracht in de mens, dat je ondanks alle pijn en verdriet toch weer doorgaat? Het wekte haar interesse in oude en mythische verhalen en sagen. Zoals die rond de heks Baba Yaga.

Elma-talbot_woman-snake-bird_galerie-onrust_2
Emma Talbot
Elma-talbot_woman-snake-bird_galerie-onrust_4
Emma Talbot

Haar tekeningen en sculpturen visualiseren die oude sagen. Vrouwen zijn als ranke gestaltes aanwezig. Soms baren ze slangen, of lijken ze te transformeren tot vogels. Emma Talbot houdt wel de artistieke afstand die bij ‘echte’ afbeeldingen van oude mythes ontbreken. En achter de verstilling is een uitbundigheid.

Die uitbundigheid is misschien wel het verbindende element in de twee exposities van (vrouwelijke) kunstenaars die in beleving elkaars uitersten lijken. Het is een uitdrukking van de wil om kunst te maken om het leven te willen vieren.

expositie: Tanja Ritterbex – Egoshow, t/m 10 februari 2018, wo-vr 12-18 uur – za 13-18 uur
locatie: Ornis A Gallery, Hazenstraat 11, 1016 SM Amsterdam

expositie: Emma Talbot – Woman Snake Bird, t/m 17 februari 2018, wo-za 13-18 uur
locatie: Galerie Onrust, Planciusstraat 7, 1013 MD  Amsterdam

 

tanja-ritterbex_egoshow_ornis-a-gallery_2
Tanja Ritterbex
Elma-talbot_woman-snake-bird_galerie-onrust_5
Emma Talbot
tanja-ritterbex_egoshow_ornis-a-gallery_5
Tanja Ritterbex
Elma-talbot_woman-snake-bird_galerie-onrust_6
Emma Talbot

Emiel Zeno – Lane – P////AKT

Emiel Zeno_lane Pakt 10

De kunst van Emiel Zeno zou nog wel eens in de container kunnen belanden. Een overijverige schoonmaak ploeg denkt met de resten van expositie van doen te hebben. Maar niets is minder waar.

Hij maakt gebruik van afdankertjes. Dingen die mensen niet meer nodig hebben, of oud en versleten zijn, restmateriaal. Zo toonde hij op de graduation-show van de HKU waar hij vorig jaar afstudeerde, een -afgedankte- traplift die horizontaal heen en weer bewoog. Totaal nutteloos. Er zit echter een intense schoonheid in de tegenstelling. Want eerst verlichte het mechaniek het leven van iemand die moeilijk ter been was. Een heel zinvolle functie.

Emiel Zeno Lane P////AKT 8

De ruimte die hij bij P/////AKT tot zijn beschikking heeft is hem op het lijf geschreven. Een bescheiden expositieruimte en een portaal met ronde brandtrap die je erheen brengt. Hier verwacht je geen kunst.  Maar kijk uit voor je de brandtrap naar boven neemt. Wat kleine werken nemen een bescheiden plek in. Ook boven in de expositieruimte wordt je verleid, of in de war gebracht met subtiele elementen. Al kan je de grote constructie in het midden van de zaal niet over het hoofd zien…

Emiel Zeno Lane P////AKT 5

Wat was er al en wat voegt de kunstenaar toe? Wat is mooi, wat is lelijk? Wanneer is iets kunst en wanneer afval? Emiel Zeno weet je aardig in verwarring te brengen. Maar daardoor ook te boeien.

Emiel Zeno toont zijn werk vanuit het project Paktpool. Elk jaar krijgen twee pas afgestudeerde kunstenaars de mogelijkheid om in 3 exposities hun talent te tonen en te ontwikkelen. In de link hieronder (Paktpool 2018) vind je meer informatie voor dit jaar.

Links.
P////AKT – Paktpool – Emiel Zeno.
Paktpool 2018.
emielzeno.com.

expositie: Lane – Emiel Zeon, t/m 11 feb 2017, do-zo – 14-18 uur.
locatie: P////AKT, Zeeburgerpad 53, 1019 AB Amsterdam

Emiel Zeno Lane P////AKT 6

Emiel Zeno Lane P////AKT 4

Emiel Zeno Lane P////AKT 3

Emiel Zeno Lane P////AKT 7

Emiel Zeno Lane P////akt 1

Emiel Zeno Lane P////AKT 2