Categorie archief: Atelierbezoek

Wouter Klein Velderman in de Torenkamer

Negen vierkante meter.  Zo groot is de Torenkamer van het VondelCS. Het statige pand in het Vondelpark waar AT5 en AVRO/TROS redacties hebben en uitzendingen verzorgen. In de Torenkamer heeft elke week een andere kunstenaar een residentie van maandag tot en met vrijdag. De kunstenaar heeft uitzicht op het prachtige park en kan in alle rust werken. Los van dagelijkse beslommeringen. De enige tegenprestatie is dat zij of hij elke dag een blog bijhoudt. Ook is er een aantal keren een interview dat uitgezonden wordt op Radio 4, tijdens het kunstprogramma Opium.

wouter-klein-velderman_torenkamer_stoel

In plaats van rust zocht Wouter Klein Velderman reuring, geen stilte maar contact met mensen. In totaal heeft hij 17 mensen op bezoek gehad. In de week van 6 t/m 10 november heeft hij zijn intrek genomen in deze bijzondere plek.  Een onverwachte kans omdat een andere kunstenaar had afgezegd.

Als ik hem donderdagavond opzoek ben ik benieuwd wat ik aan ga treffen. Weliswaar heb ik via Facebook al wat foto’s gezien maar de werkelijkheid is toch altijd anders. Al van een afstandje zie je vrolijke kleuren door de open deur van het torentje op je af komen. Een beetje als een ballenbak of snoezelkamer.  Op de grond een enorme chaotische laag met kleine stukken PVC-doek in allerlei kleuren. Aan de wand zakken met PVC-doek, keurig kleur bij kleur.  Op tafel een opengeslagen boekwerk over vogels met verfijnde tekeningen. Aan een wand enkele vogels gemaakt van PVC-doek.  Te midden van deze vrolijke chaos twee geriefelijke stoelen.

In die stoelen nemen we plaats. Ik heb de ontmoeting niet  grondig voorbereid maar de uniek gelegenheid leek me een goed moment om in ieder geval te vragen waar de kunstenaar staat. Het lijkt een bijzonder moment te zijn. Die manier waarop hij deze residentie aanpakt is daar ook een weergave van.

Het hoeft geen uitleg meer dat PVC doek het materiaal van de kunstenaar is. Hij heeft er de nodige sculpturen en wandkleden mee gemaakt. Wie vorig jaar Big Art heeft gezien kan zich waarschijnlijk wel zijn enorme wandkleed wel herinneren. Maar alleen in je atelier kunst maken voldeed niet meer. Daarom zocht hij in deze week niet de rust en juist ontmoeting.

Met zijn socratische gesprekken zet hij stappen buiten zijn atelier. Dit jaar tijdens het festival ‘Into The Great Wide Open’ op Vlieland organiseerde hij een reeks gesprekken en onlangs ook in kunstruimte Nest te Den Haag.

Kennen de  de socratische gesprekken nog een strak format, zijn performance in De Appel tijdens de museumnacht in Amsterdam was gewaagd vrij. Een tijdsframe van een uur, twee kunstenaars, geen enkele afspraak. Samen met Caroline Ruijgrok ging hij de uitdaging aan. De performance verliep niet altijd soepel en kende ‘wringende momenten’, sommige deelnemers voelde zich gegijzeld. Toch kijkt de kunstenaar er tevreden op terug.

wouter-klein-velderman_torenkamer_portret

Ik vind het een heel moedige stap. Je verlaat de vertrouwde, ommuurde omgeving van je atelier. Je legt je harnas af, stelt geen voorwaarden en kijkt wat er gebeurt… Misschien past zo’n stap heel goed in deze tijd die steeds transparanter en nu is. Wie weet is dit de kunst van morgen.

links:
Opium – Radio 4 – Wouter Klein Velderman
Youtube – Promotiefilmpje – Wouter Klein Velderman in de Torenkamer.
Into The Great Wide Open – Uitleg Socratisch Gesprek.
Wouter Klein Velderman.

Wouter Klein Velderman was te gast in de Torenkamer van het VondelCS van 6 t/m 11 november 2017

 

Atelierbezoek – Marijke Lombaers

marijke lambaers_acryl_1c

Eigenlijk is het geen echt atelierbezoek. Marijke Lombaers toont een overzicht van haar werk in een huiskamer van vrienden in Utrecht. De intieme sfeer en de persoonlijke uitnodiging maken het verschil echter niet zo groot. 

In dit werk vloeit het licht gemarmerde geel rond de helder witte vormen. Of drijven de vormen juist in het geel? Het lijkt een onzinnige tegenstelling. Maar de vraag is wie beweegt, of wie leidt? Het antwoord is niet zo gauw gevonden.

Het kenmerkend voor het kunstenaarschap van Marijke Lombaers. Ze laat zich niet dwingen. Ze werkt niet met een voorop gezet plan. Zelfs lijnen of vormen neerzetten voor een basisstructuur is uit den boze. Tijdens mijn bezoek gebruikt ze de term ‘trage lijnen’. Het neerzetten van een lijn op het papier gebeurt daarbij heel langzaam. Zo traag dat je je af kunt vragen wie de lijn neerzet, de wil van de kunstenaar, het onderbewuste of is er een andere kracht in het spel? Het komt ‘zweverig’ over maar zweverig is haar werk nergens. Het is krachtig zonder vuist. Ze neemt positie in, terwijl je (toch) niet weet waar ze staat. En in alles die drang naar onderzoek, naar willen weten zonder te (be)grijpen.

marijke lambaers_tekening1 Ook haar levensloop toont dat ze zich niet laat dwingen. In het derde jaar van de kunstacademie liep ze vast. Ze verliet de opleiding om bij Tom Schenk het vak decorontwerp en -bouw te leren. Dat vak heeft ze beoefend tot de verzorging van haar ouders haar aandacht vroeg. Na deze periode van zorg keerde ze niet terug in haar oude vak maar verkoos het beroep van therapeut.

Maar nu staat ze tegenover me als kunstenaar. Ze heeft altijd geschilderd en getekend. Ze voelde echter dat het moment er was om haar werk niet meer op te bergen in een lade maar het aan de buitenwereld te tonen.  Deze expositie bij vrienden waar ik haar spreek is een bescheiden stap. Al eerder toonde ze haar werk in het Museum IJsselstein, in de expositie Graskunst bij MIJ.  Op de treden van een trap die leidde naar een torenkamer (met een werk van Zoro Feigl) bracht ze de regels van een eigen gedicht aan op aluminium stroken (een foto is te zien op haar website in wording). Een locatie specifiek werk dus. Het is een manier van werken die haar voorkeur heeft. Je laten inspireren door een omgeving en daar dan werk voor maken. Werk dat niet voor de eeuwigheid is…

Heeft dit blog je belangstelling gewekt? Vanmiddag is de expositie nog open van 14-17.30 uur en belangstellenden kunnen nog een afspraak met Marijke maken op vrijdag 1, zaterdag 2 of maandag 4 september (telefoon Marijke: 06 208 258 12). Adres:  Kromme Nieuwegracht 19, Utrecht.

Links
marijkelombaers.nl.

Acrylschilderij - Marijke Lombaers

Schilderij acryl - Marijke LombaersOuder werk van Marijke Lombaers

Atelier bezoek – Elena Khurtova & Marie Ilse Bourlanges

Op mijn fiets  ben ik op weg naar het atelier van Elena Khurtova en Marie Ilse Bourlanges. Het is een pittig eindje fietsen want atelier-complexen liggen zelden in het midden van de stad. Maar uiteindelijk kom ik aan op de Cruqiusweg in Amsterdam. Het complex is in een oude fabriekshal gevestigd. Het is er levendig en er wordt hard gewerkt. Kunstenaars hebben de hal zelf ingericht. Er staat veel apparatuur waar atelierhouders gezamenlijk gebruik van maken. Het laat zien hoe belangrijk ateliercomplexen kunnen zijn voor beoefening van het kunstenaarschap.  Helaas moeten ze het complex verlaten. Amsterdam heeft andere plannen met het gebied.

Met koffie en een schaal Russische koekjes lopen we van de gemeenschappelijke kantine naar het atelier van het kunstenaarsduo.  De bescheiden ruimte staat  vol met kunst, af of in staat wording en andere voorwerpen van het project waar Elena en Marie Ilse mee bezig zijn. Tekeningen, foto’s, landkaarten vol lijnen en cirkels, breekbaar porselein en archiefdozen.

elena-kurthova_and_marie-ilse-bourlanges_11
Deel van het archief van grootvader Jacques Bourlanges

Het begon allemaal met een bericht dat Marie Ilse in 2013 kreeg over een archief van haar grootvader Jacques Bourlanges. Of ze daar belangstelling voor had. Ze wist van het archief niets af en was nieuwsgierig. Samen met haar compagnon toog ze naar Frankrijk waar het archief zich bevond. Het waren 24 dozen. De inhoud was zo bijzonder dat ze besloten met het archief aan de slag te gaan. Met steun van het Mondriaan fonds en de stichting Stokroos begonnen ze het project  onder de naam The sky is on the earth.

elena-kurthova_and_marie-ilse-bourlanges_7
Foto’s van grootvader Jacques en vrienden

Grootvader Jacques was in zijn werkzame leven civiel ingenieur. Een heel nuchter, technisch beroep. Hij had echter een passie waar hij zich na zijn pensionering volledig op stortte.  Jacques was er van overtuigd geraakt dat in Frankrijk veel nederzettingen en dorpen in de oudheid op locaties waren gebouwd volgens de patronen van sterrenbeelden. Vandaar al die minutieus ingetekende kaarten, volgeschreven notitieblokken, uitgeknipte artikelen en ander materiaal. Hij deed dat project niet alleen, samen met vrienden trok hij Frankrijk in voor zijn onderzoek. Na zijn dood lied hij het uitgebreide, zorgvuldig geordende archief achter. De vriendengroep had wel belangstelling maar de zoon van Jacques  wilde het zelf onderzoeken. Daar is het het nooit van gekomen en zo raakte het archief vergeten. Tot dat bericht…

elena-kurthova_and_marie-ilse-bourlanges_8
Een van de vele kaarten die Jacques Bourlanges intekende met lijnen en cirkels.

Elena en Marie Ilse benaderen het archief op hun heel eigen manier. Natuurlijk wilden ze weten wat de grootvader aan de wereld had willen vertellen. Ze bezochten de plekken waar hij was geweest. Ze logden (GPS) de routes die ze van locatie naar locatie hadden afgelegd en maakte foto’s van de plekken die hij hand onderzocht. Ze lazen zijn notitieblokken waarin stond hoe namen van dorpen zouden kunnen zijn ontstaan, gebaseerd op de namen van sterrenbeelden.

In het atelier is veel werk te zien dat de  artistieke benadering van het archief laat zien. Op een landkaart ligt een werk van chinees porselein. Het heeft veel weg van een wat slordig gevouwen landkaart maar kan ook doorgaan voor een visualisatie van het landschap dat de kaart toont. Op een weefgetouw is te zien hoe een notitie-vel naar textiel wordt omgezet. Een zwart/wit tekening toont de stapeling in een archief.

elena-kurthova_and_marie-ilse-bourlanges_4
Tafel in het atelier met veel kaarten en Chinees porselein

De website ‘theskyisontheearth.com‘ kun je zien als een levend document van het project. Het weerspiegeld de grote betrokkenheid van Elena en Maria Ilse. Het toont interventies en de vele wegen die het tweetal heeft belopen, geinspireerd op het archief.  Het is indirect misschien ook wel een zoektocht naar de man achter het archief. Onafhankelijk, een vrije geest en een liefde voor zorgvuldige ordening, op zoek naar het wonderbaarlijke…

Links.
Elena Khurtova.
Marie Ilse Bourlanges.
theskyisontheearth.com.

elena-kurthova_and_marie-ilse-bourlanges_12
Een landkaart uit het archief met daarop een werk van Chinees Porselein
elena-kurthova_and_marie-ilse-bourlanges_2
Klein weefgetouw waarmee notities worden overgebracht naar textiel

elena-kurthova_and_marie-ilse-bourlanges_3elena-kurthova_and_marie-ilse-bourlanges_10

elena-kurthova_and_marie-ilse-bourlanges_5elena-kurthova_and_marie-ilse-bourlanges_1