Tagarchief: Rotterdam

Delirium & Destiny – A Tale Of A Tub

 

A Tale Of A Tub - Justus van Effen ComplexIk sta op het binnenplein van het Justus van Effen complex in Spangen – Rotterdam.  In het voormalig badhuis van het complex is A Tale Of A Tub gevestigd. Een non-profit kunstorganisatie. Voor de opening van de expositie ‘Delirium & Destiny’ vindt er een zo performance plaats.

Ik kijk omhoog naar de architectuur. Het woonblok stamt uit 1922 en is tussen 2010 en 2012 schitterend gerestaureerd.  Het is een van de eerste resultaten van het ‘nieuwe bouwen’. Een periode van radicale vernieuwing in de architectuur (1915-1960). Het straat hoop uit, geloof in een betere wereld.

De huidige tijd wordt gekenmerkt door onzekerheid. Oorlogen, aanslagen, migrantenstromen, opwarming van de aarde, orkanen halen bijna dagelijks het nieuws. Waar is dat optimisme van bijna honderd jaar geleden gebleven?

Delirium & destiny - A Tale Of A Tub - Lapsus Kairos
Lapsus Kairos – Performance van Himali Singh Soin en David Soin Tappeser. speciaal voor het Justus van Effen Complex.

De performance is begonnen. 12 performers staan verdeeld rond een driehoekig perk. In het midden een drummer. Hij tikt 2x met zijn stokken. De performers beginnen met het uitspreken van een tekst, begeleid door een zachte drumsolo. Op een signaal van drummer stoppen de sprekers weer. De routine wordt twaalf keer herhaald. Bezoekers lopen stil van spreker naar spreker. Woorden van allerlei verhalen verwaaien in de wind of blijven achter in de hoofden van mensen.

Delirium & destiny -  A Tale Of A Tub - Lapsus Kairos
Lapsus Kairos – Performance van Himali Singh Soin en David Soin Tappeser. speciaal voor het Justus van Effen Complex.
Delirium & destiny - A Tale Of A Tub - Lapsus Kairos
Lapsus Kairos – Performance van Himali Singh Soin en David Soin Tappeser. speciaal voor het Justus van Effen Complex.

De titel van de expositie is ontleend aan de autobiografische roman van de Spaanse filosofe Maria Zambrano. Van haar komt het bijzondere begrip ‘poëtische rede’. Twee ogenschijnlijke tegenstellingen worden haast als vanzelfsprekend samengevoegd. Poëzie is verwondering en rede verklaring. In een tijd waarin verklaringen te kort schieten, kan verwondering nieuwe inzichten geven. Het is dus een begrip met actuele waarde.

‘Delirium & Destiny’ is een project van Suzanne Wallinga en Eloise Sweetman). Het wil inzicht geven in het werk van de genoemde Maria Zambrano. Een filosofie waarin vastomlijnde begrippen vloeibaar zijn, zoals man-vrouw, denken-doen. Een actuele vise voor een wereld waarin de tegenstellingen steeds grotere worden en standpunten verharden.

Delirium & destiny - A Tale Of A Tub - Lee Kit
Lee Kit
Trees - leporello - Etel Adnan - 2012
Trees – leporello – Etel Adnan – 2012

Het woord expositie wordt in ieder geval flink opgerekt. Behalve de tentoonsteling in A Tale Of A Tub, zijn er kleine ‘situaties’ van Lee Kit bij particulieren die wonen in het complex. Er is een uitgebreid programma van lezingen, workshops, artist-talks en performances. Zo is er vanavond (14 sept) de lezing ‘Vrouwen in de filosofie’ door Joyce Pijnenburg.)

Links.
Delirium & Destiny – A Tale Of A Tub.

expositie: Delirium & Destiny, t/m 5 november (vr-zo, 13-18 uur) bekijk ook uitgebreide neven programma.
locatie: A Tal Of A Tub, Justus van Effenstraat 44, 3027 TK Rotterdam.

Installatie van Lee Kit in een particuliere woning. Er hoort een geluidfragment bij, dat te horen is via een casseterecorder
‘Installatie’ van Lee Kit in een particuliere woning. Er hoort een geluidfragment bij, dat te horen is via een cassetterecorder
Delirium & destiny -  A Tale Of A Tub - Nicole Timmer
Nicole Timmer, All the movements of all the bodies, 2017
Delirium & Destiny - A_Tale Of A Tub - Lee Kit
Lee Kit

Art Rotterdam 2016

Ein Goldener Berg - Leonard Muster
Ein Goldener Berg – Leonard van Muster *

Een verslag doen van Art Rotterdam met een soort schijn van objectiviteit daar waag ik me niet aan op Kunstblijfteenraadsel. Onderaan dit blog een aantal links naar dergelijke verslagen. Uit alles wat ik gezien heb pak ik een aantal dingen die ik graag wil delen.

De Intersections zijn altijd mijn favoriet. In deze presentaties naast de hoofdbeurs vindt je meer experiment. Misschien de rafelranden van de kunst maar daar gebeuren juist veel interessante dingen.

Galerie en (kunst)productiehuis Plaatsmaken presenteerde een installatie van Hester Oerlemans. Ze toont werk van zichzelf in een soort depot opstelling. Bezoekers hebben de mogelijkheid de rekken heen en weer schuiven. Ze kunnen zo zelf kiezen welk werk ze naast elkaar wilden zien. Een actueel thema. Van musea wordt steeds meer openheid verwacht. Collecties worden online doorzoekbaar, de deuren van depots gaan open. In deze installatie is de bezoeker zelf curator.

Hester Oerlemans - Moving walls - installatie- 2016
Hester Oerlemans – Moving walls – installatie – 2016

De player legt  verbanden tussen beeldende kunst, geluid en muziek. In een van de getoonde werken staat een doek op een ezel.  Op het doek echter geen verf maar een soort mengpaneel, esthetisch mooi vormgegeven. Het geluid dat het produceert zou je als audiobeat kunnen omschrijven. In andere werken worden langspeelplaten gebruikt als referentie naar muziek.

Buiten staat het Detroit huis van Ryan Mendoza. Hij heeft dit verlaten huis uit het eens zo florende Detroit laten overbrengen naar Rotterdam. Afbladderende witte verf siert de houten muren. Mooi en troosteloos tegelijk. De aanwezigheid van de woning is zo bevreemdend en heeft zo’n wham effect, dat je geen emotie kan voelen. Het is er gewoon, verbijsterend eenvoudig.

House from Detroit - Ryan Mendoza - 2016
House from Detroit – Ryan Mendoza – 2016

Galerie Joey Ramone toont werk van Thijs Ebbe Fokkens. Een van de werken is de mini installatie Hybride 2. Een tekening van een chemische fabriek met daarachter creatie van laboratorium glas en slangen, beschenen door een Lamp.

Fraser Stewart combineert in zijn werk elementen die elkaar opheffen. Prachtige bijlen die je echt uit uitnodigen er een ferme slag mee uit te delen. Ze zijn echter gemaakt van Keramiek en zouden de klap nooit overleven. De bijl ontkracht.

Fraser Stewart. Bijlen ©Fraser Stewart
Fraser Stewart. Bijlen ©Fraser Stewart

Of de ets. Etsen lenen zich voor subtiel lijnenwerk. Doch deze enorme ets is gemaakt met een vorkheftruck. Weg subtiliteit, maar wel een ets.

Fraser Stewart - ets
Fraser Stewart – ets

Bij de stand van galerie VZL (Van Zijll Langhout Contemporary) sta ik toch even met mijn ogen te knipperen. Wat ik zie houd het midden tussen een museum en een kringloop winkel. Grote stapels afgedankte elektronische (video) apparatuur en kasten vol video’s. De hele ruimte is omgebouwd tot de installatie Videopalace #41 van Joep van Liefland. Hij omschrijft het als een ode aan een techniek die eens State of art was. Ik vind het geweldig en het getuigd ook van lef dat je met zo’n werk je op Art Rotterdam presenteert.

Joep van Liefland - Videopalace #41
Joep van Liefland – Videopalace #41

Het goede van Art Rotterdam is dat je er geheel je eigen beurs van kan maken. Er is veel te zien over de volle breedte van de actuele kunst in Nederland. De locatie is ook heel geschikt. Ruim, rauw en een prachtig Industrieel erfgoed.

Links:
Huis uit Detroit op Art Rotterdam.
Ein goldener berg van Leonard van Muster.

Fotoverslag van Art Rotterdam 2016 door Niek Hendrix / Lost-Painters

Zoek de verschillen (Metropolis M).
Verslag Intersections 2016 doorDomeniek Ruyters (Metropolis M).

Preview van de Artfair (Trendbeheer).
First impressions (Trendbeheer).
Wat is politieke kunst Art Rotterdam 2016 (Trendbeheer).
Art Rotterdam – Intersections (Trendbeheer)

Rotterdam, Martin Assig, Boijmans

Martin Assig - expositie Gluckhaben - Boymans - 2015
Martin Assig – Wand met tekeningen

Wat boeit me toch aan het werk van Martin Assig.  Dat vraag ik me af terwijl ik het museum Boymans-van Beuningen inloop, om de solo expositie ‘Glückhaben’ van deze kunstenaar te bekijken.  Ik leerde zijn werk kennen tijdens Amsterdam Drawing m 2015. Het viel me meteen op. Deze kunstenaar heeft voor mij iets bijzonders.

Wat me precies aanspreekt is lastig te benoemen. Laat ik beginnen te beschrijven aan wat ik zie. Het is een gedreven tekenaar, hij werkt snel en maakt veel tekeningen. In grote groepen hangen ze naast elkaar aan de wanden. Drukke, kleurrijke tekeningen, vol patronen en teksten. Soms vrolijk en lichtvoetig, dan weer zwaar en beladen. Korte zinnen die zo gewoon zijn maar waar een wereld achter schuil gaat:  ‘Man muß auch mal glück haben!’,  ‘Whie geht es dir?’, ‘Das ganzen leben lang’. Alsof hij al het menselijk streven wil doorgronden en begrijpen.

IMG_0166

Een trapje omlaag staan in een ronde hal een aantal sculpturen: Kerken en vreemdsoortige gebouwen. Op veel van deze gebouwen ook weer teksten. Bijvoorbeeld: ‘IN DEN NEBEN GEBÄUDEN PLATZ fur ALLE’.

Martin Assig - Sculptuur (kerk)

Alhoewel zijn werk erg druk en gevarieerd is vind ik er toch rust in. Geboeid laat ik mijn blik gaan van de ene tekening naar de andere. Een ongelofelijke variëteit aan onderwerpen en stijlen maar duidelijk van één hand. De kunstenaar heeft geen oordeel, neemt geen standpunt in. Hij registreert alleen. Heerlijk. Alsof je de kakofonie aan gedachten, ideeën en beelden in je hoofd even op de achtergrond zijn. Of misschien gewoon op de muur…

Links:
Expositie-informatie Martin Assig – Gluckhaben
Recensie van expositie ‘Gluckhaben’  in Mister Montley

expositie: Gluckhaben – Martin Assing t/m 21 feb (di t/m za 11-17 uur)
Locatie: Boijmans van Beuningen, Museumpark 18-20, 3015 CX Rotterdam

 

 

Rotterdam – Cinnnamon

Lastig. Als je op een middag meerdere galeries en musea bezoekt, zoals ik onlangs deed in Rotterdam. Over welk bezoek ga je dan schrijven? Welke kunstenaar sprak je het meeste aan? Heb je genoeg verhaal en inspiratie om er een blog van te maken? De gunfactor speelt ook een rol. Al zal mijn bescheiden blog hooguit een rimpeling veroorzaken.

Zulke dingen overweeg ik onderweg, in de trein of op de fiets. Of thuis in een stoel, terwijl ik mijn gedachten de vrije loop laad.. Eén van die overwegingen bracht als oplossing om alle bezoeken met een kort verslag te vereren. De komende dagen kun je dus wat meer updates verwachten. Het eerste verslag is het bezoek aan de nog jonge galerie Cinnnamon. Er draait een dubbelexpositie van Rachel de Joode (NL/1979) – Connecitve tissue en Yannick val Gesto (B/1987) – Booming.

Rachel de Joode, Inkjet-print on dibond
Rachel de Joode, Inkjet-print on dibond
Rachel de Joode, Inkjet-print on dibond
Rachel de Joode, Inkjet-print on dibond

Een paar handen kneedt een stuk klei. De vingers lijken uit de (klei)pasta tevoorschijn te komen. Het beeld is uit een foto geknipt als een sjabloon. Het sjabloon heeft echter een geheel eigen vorm die het oplegt aan het beeld. Het geheel staat op een plankje aan de muur en is daarmee een soort sculptuur. Het kost tijd om al die indrukken samen te brengen. Het is kenmerkend voor het werk van de Joode die graag met de grenzen van kunstvormen speelt. Wanneer houdt een foto op een foto te zijn? en wanneer is een ding echt een ding?

Yannick Val Gesto - Inkjetprint on gatorfoam
Yannick Val Gesto – Inkjetprint on gatorfoam
Yannick Val Gesto - deel muurschildering
Yannick Val Gesto – deel muurschildering

In de installatie Booming van Yannick Val Gesto speelt die vervreemding ook een rol.  Uitgangspunt is hier het internet. De subculturen die er bestaan rond games en Manga fan clubs hebben geen fysieke werkelijkheid maar bestaan voor veel mensen wel degelijk.  De installatie bestaat uit muurschilderingen en prints die voortkomen uit alles wat je op internet kun vinden en ervaren. Als tegenhanger een video, ook gevonden op het wereldwijde web, van een stuk oerbos dat als een oase van rust in een nis wordt getoond.

Door de toegenomen technische mogelijkheden, de computer en het internet is de wereld steeds veranderlijker geworden. Niets lijkt meer gevestigd. Grenzen vervagen. Verandering is de enige constante. Beide kunstenaars lijken op die werkelijkheid in te spelen. Galerie Cinnnamon heeft met de keuze van beide kunstenaars een spannende en actuele expositie neergezet.

Links
Over Connective tissue op website van Cinnnamon
Over Booming op website vanCinnnamon

exposities, beide t/m 9 jan 2016 wo t/m za 13.00-18.00 uur: 
Rachel van Joode – Connective tissue
Yannick de Val Gesto – Booming
locatie: Gouvernestraat 83a+c; 3014 PK Rotterdam

 

 

 

De verandering gevangen: Nicky Assman, Radiant

De expositie Radiant van Nicky Assman in Tent te Rotterdam, die moet je bezoeken om te beleven niet alleen om te bekijken. Er zijn slechts vier werken te zien maar toch val je van de ene verbazing in de andere. Twee installaties, een video en een sculptuur die alle vier ‘verandering’ visualiseren. Nicky Assman weet -ogenschijnlijk- moeiteloos met dit thema haar werk tot een krachtige eenheid te smeden.

Als je de tentoonstelling binnenloopt heb je in de zaal aan je linkerhand de installatie Radiant Er bewegen heel langzaam grote plexiglas driehoeken heen en weer. Ze hangen aan het plafond met dunne kettingen en worden voortbewogen door motortjes verborgen in een ronde kap. Elke driehoek is bedrukt met doorzichtige golf/lijnpatronen in verschillende kleuren. Ze worden vanuit de vier hoeken van de ruimte, beschenen door schijnwerpers. Al die patronen bij elkaar zorgen voor fraaie interferenties en schaduwen op de muur. Hierdoor wordt de installatie en ruimte een eenheid. Moedige zielen kunnen voorzichtig tussen de driehoeken doorlopen.

Nicky Assman - Radiant - installatie - 2015 (2)
Nicky Assman – Radiant – installatie – 2015 (2)

Als je bent uitgekeken en verder gaat loop je tegen de sculptuur Aurora aan. Op twee grote sokkels van gelijke grote zijn koperen platen bevestigd. De kunstenaar heeft ze bewerkt met een gasbrander en daarna met petina. Daardoor is op de platen een fascinerend kleurenspel te zien. Door de bewerking zal het oppervlak van de platen steeds veranderen. Heel langzaam maar toch zien de bezoekers na mij wat anders dan ik. Je hebt de neiging om snel aan dit werk voorbij te lopen maar de kleurvariaties op het metalen oppervlak zijn een geduldige observatie waard.

Nicky Assman - Aurora - Study 1 & 2 - 2015
Nicky Assman – Aurora – Study 1 & 2 – 2015

Een heel bijzonder werk is de installatie Solace. Een toneelvoorstelling van twee zeepgordijnen. Middels een mechaniek worden de zeepgordijnen langzaam opgetrokken vanuit een grote zeep-bak. Het zorgt voor een betoverend kleurenschouwspel. Na enige tijd spat een zeepgordijn uit elkaar. Het mechaniek zakt dan  langzaam weer naar beneden om een nieuw gordijn uit de bak omhoog te trekken. Zelfs het zachte geratel/gezoem van de motortjes hoort echt bij de installatie en is geen verstorend element.

Nicky Assman - Solace - installatie - 2015
Nicky Assman – Solace – installatie – 2015

Tot slot is er Liquid Solid. De kunstenaar werkte voor deze video samen met Joris Strijbos in een artist in residence project in het Finse Kilpisjärvi Biologisch Station. Een zeepoplossing in een grote glazen bak, wordt buiten neer gezet bij een temperatuur van -22 ºC.  Dus ver onder het vriespunt van water. De zeepoplossing bevriest echter niet zomaar. Het is een hardnekkig strijd van zo’n 18 minuten waarbij de zeep uitendelijk langzaam naar beneden zakt. De beelden worden begeleid door een sound-sculpture, wat de nodige dramatiek aan de video toevoegd.

Nicky Assman - Liquid Solid - video - 2015
Nicky Assman – Liquid Solid – video – 2015

In exposities met het nodig visuele spektakel is het altijd de vraag of het spectaculaire, de kunst overvleugeld. In deze expositie van Nicky Assman is dat zeker niet het geval. Alle vier haar werken zijn door het zorgvuldig onderzoeken van het thema verandering tot stand gekomen. Het resultaat is een unieke kijkervaring. Vaak heeft kunst een boodschap, een verhaal of het is een statement. Voor de getoonde werken is dat lastiger, verandering is steeds anders. Toch is verandering een actueel thema en past het goed bij de kunst. Want kunst heeft in zich een verlangen naar het eeuwige maar het enige dat eeuwig is, is verandering.

Links:
Informatie van Tent over de tentoonstelling Radiant van Nicky Assman.
Website van Nicky Assman.
Korte toelichting op het werk Solace door Nicky Assman.
Website van Joris Strijbos.
Preview op de expositie bij Subbacultcha
Review expositie Radiant bij Mister Montley

expositie: Radiant – Nicky Assmen, t/m 10 jan 2016 (di-zo:11-18u).
locatie: TENT Rotterdam, Witte de Withstraat 50, 3012BR, Rotterdam. 

 

Amusing Ourselves to Death

Aan een beroemde kade van een internationale haven, die je doet verlangen naar werelden ver weg, staat het gebouw ‘de Rotterdam’ naar een ontwerp van Rem Koolhaas. De moderne architectuur maakt verwachtingen over de toekomst in je los. Een lift brengt je in 30 sec naar een etage op 130 meter hoogte, waar het uitzicht overweldigend is. Het is een soort inwijding. Je bent nu in de juiste stemming voor de expositie ‘Amusing Ourselves to Death’, want kunst maakt je los van vaste denkpatronen.

IMG_8364

De expositie is ontstaan door een samenwerking van galerie Frank Taal, die dit jaar vijf jaar bestaat en Hens vermogensbeheer. De titel is een verwijzing naar het gelijknamige boek van Neil Postman. In dit kritische boek stelt de schrijver dat nieuws en informatie worden opgediend in gemakkelijk verwerkbare brokken, waardoor ons kritisch en zelfstandig denken verwatert.

De 28 geselecteerde kunstenaars reflecteren met hun werk op dit thema vanuit hun eigen discipline en zienswijze. Het resultaat is een evenwichtige maar gevarieerde expositie. Het kakofonische karakter, dat grote groepsexposities vaak kenmerkt, ontbreekt. Onderaan deze blog staat een lijst met alle deelnemende kunstenaars maar loop met mij een -virtueel- rondje mee, waarin ik aan een paar kunstenaars extra aandacht besteed.

Tot mijn genoegen kwam ik Ismail Tan weer tegen, over de bachelor van de HKU (2015) schreef ik al een blog. Even verder was er werk van Rob Scholte. Wat er gebeurd is in zijn leven ga ik niet meer herhalen. Zijn werk blijf ik sterk vinden, eenvoudig maar effectief.

Rob Scholte, In the box, 2015, acrylverf op linnen.
Rob Scholte, In the box, 2015, acrylverf op linnen.

Van  Annabel Oosteweeghel was er een even intrigerende als ongrijpbare korte video, die lijkt te gaan over verleiden, vrouw zijn, vergankelijkheid en de alledaagsheid van het bestaan.

Annabel Oosteweeghel, I won't say goodbye, 2014, barietpapier.
Annabel Oosteweeghel, I won’t say goodbye, 2014, barietpapier.

De schilderijen van Mike Ottink kent tegenstellingen. Sober maar ook heel krachtig, het Gecontroleerd maar toch onregelmatig. Zakelijk en ook ritmisch De schilderijen vinden hun oorsprong in muziek.

Mike Ottink, Preconscious processing, 2013
Mike Ottink, Preconscious processing, 2013

Op het eerste gezicht ziet het werk van Saminte Ekeland er liefelijk uit. Dat komt vooral doordat ze ‘naald en draad’ gebruikt in haar werk. Een middel dat we verbonden hebben met vrouwen. Haar onderwerpen zijn allerminst liefelijk. Een demonstrant die een molotof cocktail gooit, een portret van een anarchiste die een bank wilde beroven. Met haar materiaalkeuze wil ze de vrouwelijke kijk op het wereldgebeuren benadrukken. En dat er achter gruwelijke daden, hoe afkeurenswaardig ook, toch menselijke overwegingen schuilgaan.

Saminte Ekeland, Socrates molotov-cocktail, 2015
Saminte Ekeland, Socrates molotov-cocktail, 2015 transparant kunstof, panty, garen acryl.

We zijn de expositie rond. Ik neem afscheid in de wetenschap dat veel kunstenaars en hun werk niet genoemd heb. Helaas maar een blog moet niet te lang zijn. Rest mij nog een dankwoord aan de organisatoren voor een uitstekend samengestelde expositie.

Deelnemende kunstenaars:
Willem Besselink, Marilou van Lierop, Gerben Mulder, Aeneas Wilder, David Adams, Tom Woestenborghs, Daan den Houter, Ben Kruisdijk, Bram Braam, Phil Bloom, Rob Scholte, Ties Ten Bosch, Mike Ottink, Erik Sep, Hester Scheurwater, Georg Bohle, Jan ten Have, Pascal Bastiaenen, Ronald Franke (galerie Frank Taal), Tonny Yang, Lea Schiess, Ismail Tan (graduates selectie), Hans Wilschut, Jason Coburn, Saminte Ekeland, Annabel Oosteweeghel,  Rolf den Dunnen, Bert Loerakker, Gijs van Lith, Ilona Klimek, Dimitri Kruithof (gastkunstenaars)

Expositie: Amusing ourselves to death,  9 t/m 11 okt. 
locatie: Wilhelminakade 177, gebouw de Rotterdam 40ste etage, Rotterdam.