Tagarchief: Jop Vissers Vorstenbosch

Jop Vissers Vorstenbosch, Dapiran Art Project Space

Jop Vissers Vorsenbosch - Lichtbak hangend aan de buitenmuur van de galerie
Een lichtbak van Jop Vissers Vorstenbosch aan de buitenwand van de galerie!

Vroeger schilderde kunstenaars de natuur vol ontzag. De mens werd door deze weerspannige metgezel op de aarde omringd en kon even mooi als wreed zijn. Prachtige bloemen, een lommerrijk laantje, de oogst die werd binnengehaald. Maar er waren ook verwoestende stormen, droogtes, hongersnoden, dodelijke epidemieën.

Tegenwoordig lijkt de mens de natuur te omringen. Met veel van de gevaren kunnen we beter overweg. Maar is het nu echt veiliger? Het gevaar komt nu van de mensheid zelf. Economische crisissen, uitputting  van de aarde, het klimaat, migrantenstromen. In het werk van Jop Vissers Vorstenbosch komen de krachten en gevaren van natuur en mens samen.  Beelden van woeste golven, dreigende luchten of desolate boomgroepen worden getoond met moderne lichtbakken.

Jop Vissers Vorsenbosch
Zeeschildering, licht en constructie vormen een bijzondere, actuele eenheid.

Maar waar de lichtbak zich doorgaans dienend opstelt om het werk te laten schitteren, gaan de bakken van Jop het gevecht aan en eisen de aandacht op. TL balken zijn niet verdwenen achter matglas dat het licht egaliseert. Integendeel, ze tekenen zich fel en trillend af achter de schildering op acrylglas. Constructie, licht en schilderwerk hebben elk hun eigen inbreng.

De inspiratie voor de lichtbakken deed de kunstenaar op tijdens een residentie in Detroit. Vroeger het hart van de Amerikaanse auto-industrie maar nu ernstig in verval. Leegstaande fabrieken, vervallen huizen en een enorme werkloosheid. Voor Job werd de teloorgang gesymboliseerd door de reclame lichtbakken. Eerst waren ze een symbool van het kapitalisme, nu vergaan en achtergelaten, sommige knipperen nog… Een tragedie niet veroorzaakt door een natuurramp maar door het handelen van de mens zelf.

En dan iets over de geschilderde bomen, wolken en golven. Ze zijn niet aangebracht met een fijn penseeltje maar vooral het resultaat van krassen, schuren en weghalen. Door deconstructie dus. Het past helemaal in het werk.

In Dapiran Art Project Space kun je zijn werk bekijken. De voortdurende strijd van de mens is in zijn werk rauw verbeeld. Niet perse somber, eerder heroïsch en daardoor hoopvol.

Links
Expositieinformatie Dapiran Art Project Space.
Verfgeweld – website Jop Vissers Vorstenbosch.

Andere actuele expositie waar het werk van Jop te zien is:
The Wild – W139 – Compromisloze kunst van Oscar Peters
.
Het Stijlpaviljoen – Amersfoort.

 

expositie: Jop Vissers Vorstenbosch, t/m 26 aug. vr en za 12-18 uur.
locatie: Dapiran Art Project Space, Springweg 59 ,3511 VK  Utrecht.

jop-vissers-vorsenbosch_dapiran_1
Licht bak je kunt hem vinden in de kelder van de galerie (ven vragen)
vijf smalle werken van Jop Vissers Vorsenbosch
Vijf losse werken. Ze verbeelden TL lampen die elk op hun eigen manier branden

Het Stijlpaviljoen – Amersfoort

Het is een braakliggend terrein tussen woonwijken in Amersfoort. Een paar jongens spelen met een plank in een plas water, een dame gooit een tennisbal weg voor haar hond, twee meisjes maken selfies. Een ideale plek voor vertier, rust en onthaasten. Op deze plek staat ook het Stijlpaviljoen. Een tijdelijk kunstproject waarbij jonge kunstenaars reageren op het werk van kunstbeweging de Stijl, die dit jaar 100 jaar geleden werd opgericht.

stijlpaviljoen_2

Het Stijlpaviljoen is een project van Mayke Verhoeven, Robert Roelink en Henk Logman. Hart van het project is een sober, open ‘gebouw’ dat geinspireerd is op het Rietveld Paviljoen in Otterloo (Kröller-Müller Museum). In, op en rond dit gebouw tonen 20 jonge kunstenaars hun werk. Er is geen hek, geen kassa, geen suppoosten, het staat midden tussen woonwijken. Dichter bij de burger kun je kunst niet brengen.

Ondanks het open karakter is de kunst de moeite waard en gevarieerd. Van academiestudenten tot kunstenaars die aardig aan de weg timmeren. Van klassiek werk aan de muur tot een kinetische installaties of werk geïntegreerd in de omgeving.

Cecilia Rebergen maakt mooie gevouwen doeken. De doeken zijn gelijmd op een dunne metalen plaat wat het een robuust karakter geeft. Op de doeken staan tekens uit een niet ontcijferd schrift.  Rikke ter Horst (student Artez Arnhem) laat met gispen tegels zien waar vroeger het Molenpad heeft gelopen. Kinderen huppelen over de tere tegels en zijn er dan ook veel gebroken. Dat mag, zo komt oude pad weer echt tot leven. Maurice de Rooij brengt een (vergankelijke) ode aan het systeemplafond. Het werk van Jason van der Woude is geïntegreerd in het paviljoen. Twee wanden van oude houten kozijnen lopen in een krul het dak op. En dan zijn er nog 16 andere kunstenaars die je kunt ontdekken in dit project.

Cecilia Rebergen
Cecilia Rebergen
stijlpaviljoen_rikke_ter_horst_3
Rikke ter Horst
Maurice de Rooij
Maurice de Rooij
Jason van der Woude
Jason van der Woude

Het Stijlpaviljoen breng kunst heel dicht bij mensen. Dat is een goede zaak. Terwijl Henk Logman (een van de initiatoren) mij een rondleiding geeft komt een man naar ons toe om te vragen van wie ‘de golf’ is (Jop Vissers Vorstenbosch). Hij vindt het werk mooi. Een andere voorbijganger wijs respectvol naar het werk van Jonna Balk. Het toont de waarde aan om kunst eens uit zijn ivoren toren te halen.

Het Stijlpaviljoen is tot eind november te zien in Amersfoort. Het staat op een terrein dat Trapezium wordt genoemd en momenteel braak ligt. Verlaat het station Amersfoort via uitgang Mondriaanlaan en loop dan rechts de Mondriaanlaan in, na ca. 400 meter zie je het paviljoen liggen.

Deelnemende Kunstenaars:
Mathieu Klomp, Titia Felderhof, Jop Vissers Vorstenbosch, Cecilia Rebergen, Rabi Koria, Corine Zomer, Lente Brugge, Rikke ter Horst, Maurice de Rooij, Jonna Balk. Jason van der Woude, Kevin Bauer, Paul van Roosmalen, Harley Davelaar, Roy Ruepert.

Links
Website Stijlpavijoen.
Fotoreportage van kunstblijfteenraadsel.

expositie: het Stijlpaviljoen, alle dagen geopend t/m 26 november.
locatie: het Trapezium, Mondriaanlaan, Amersfoort

The Wild – W139 – Compromisloze kunst van Oscar Peters

De ruimte is zo’n beetje vierkant. De wanden wit en de zaal baadt in het licht. De ultieme ‘white cube’. Hier verwacht je prachtig werk aan de muren of sculpturen op witte sokkels. Een plek om in totale toewijding kunst te observeren…

Oscar Peters - The Wild - W139 - 3
ook de bar is wit en Jop Vissers Vorstenbosch biedt de karren met kunst een helpende hand

Maar… Het gaat bij The Wild in W139 toch even anders. De kunst wordt wel tot grote hoogte opgetild, heel langzaam. Maar dan… Vervolgens roetsjt de kunst in vliegende vaart van een achtbaan naar beneden. Bochten, een horizontale looping, een heuvel en tot slot rode bezems die de karretjes afremmen. En dat allemaal op een enorme hoeveelheid houten palen. Je staat er gewoon in totale verbijstering naar te kijken.

Oscar Peters - The Wild - W139 - 1
Bijna verticaal naar boven

Maar ook met bewondering. Dit is wel een statement. Het is vermaak, een kostelijke grap. Het is ook ernst. Een staaltje bevlogen vakmanschap. Geloven dat het kan en het vervolgens ook doen. Compromisloos. Is dit een ontheiliging van de witte kubus of juist de ultieme verering? Het is niet te zeggen.

Veel kunstliefhebbers zullen met dedain naar de achtbaan kijken. Zo ga je toch niet met kunst om! Kunstenaars zullen in de rollercoaster de grillige kunsthandel weerspiegeld zien. Waar succes en mislukking in een onvoorspelbare samenhang samengaan. Is het wel kunst? Misschien moet je die vraag gewoon niet stellen. Altijd maar bevragen of iets kunst is werkt zo verlammend. En als er één ding is waar deze installatie me afrekent, dan is het wel verlamming.

Oscar Peters - The Wild - W139 - 6
Het kunstwerkvan Jop Vissers Vorstenbosch aan het begin van zijn vervaarlijke tocht.
Oscar Peters - The Wild - W139 - 5
Rode bezems remmen de karretjes af

Oscar Peters is de drijvende kracht achter The Wild. Samen met vele andere kunstenaars creëerde hij deze achtbaan. Op de attractie zwieren kunstwerken naar beneden. Middels een open call werd aan kunstenaars de mogelijkheid geboden een van de werken te maken. Jop Vissers Vorstenbosch maakte een lichtbak die compleet met accu naar beneden raast. Van Maarten Schuurman is een luidsprekertoren te bewonderen, die gaat loeien als hij langs een sensor komt. Ook prachtig is een Romeinse zuil met een knik, die zwabberend zijn baan aflegt.

Oscar Peters - The Wild - W139 - 4
Een reuzen Pom pom lokt bij de ingang bezoekers naar binnen

In de expositie zijn nog een aantal andere kinetische werken te zien. Een enorme (goud/zilverkleurige) pom-pom (waar cheerleaders mee zwaaien) staat vlak voor de ingang en verleidt de voorbijgangers om naar binnen te komen. Wat verder op een installatie welke wat weg heeft van een borstel uit een wasstraat. Moedige bezoekers laten zich door de wapperende haren/slierten kietelen. In een hoekje bij de ingang hangt nog een machine van Zoro Feigl. Met soortgelijke kunstwerken maakt hij veel furore op Art Rotterdam dit jaar.

The Wild is artistiek spektakel. Een actueel kunstwerk in een tijd waarin de zekerheden onder ons weggezaagd worden. Kunstminnaars met een tere ziel, zullen even naar adem moeten happen.

Team van kunstenaars dat expositie The Wild realiseerden:
Oscar Peters, Jonathan Armistead, Kees Boevé, Zoro Feigl, Arek Laskowski, Philip Schuette, Philip Vermeulen, Emily Wobb.

Kunstenaars die een werk voor de achtbaan hebben gemaakt:
Natalia Jordanova, Carolin Giessner, Wei-Ling Hung, Oscar Juul Sorensen, Sander Puhl, Silvia Schlömer, Cecilia Rebergen, Maarten Schuurman, Jop Vissers Vorstenbosch.

Links
W139 – The Wild.
Uitgebreid fotoverslag van Kunstblijfteenraadsel.
Verslag met video van The Wild bij Trendbeheer.
On track at ‘The wild’ – Glamcult.
Deze man bouwde zijn eigen kinetische kunstprektpark – De Volkskrant.
The Wild – Witterook.
Het Mondriaanfonds steunt W139 (en daarmee The Wild).

Expositie: The Wild; t/m 13 aug; ma-zo, 12-18 uur.
Locatie: W139, Warmoesstraat 139, 1012 JB Amsterdam.

Art Rotterdam 2017

Art Rotterdam 2017

Ieder jaar weer een evenement om naar uit te kijken, Art Rotterdam. DE internationale kunstbeurs van Nederland. De sfeer is geweldig informeel, de locatie schitterend, het aanbod is heel divers van non profit organisaties tot top galeries. Een plek waard de kunst gevierd en geëerd wordt. Een plek waar je als liefhebber van de kunst wil zijn, elk jaar weer.

Een beurs verslaan als Art Rotterdam is eigenlijk onmogelijk. Er is zo overweldigend veel te zien en te beleven. Dat is gewoon geen verslag van te doen. Maar dat unieke karakter, die informele sfeer, de veelzijdigheid. Je moet er eigenlijk wel over schrijven. Dus toch maar een poging. Een persoonlijk verslag van wat ik op de beurs heb gezien en beleefd.

Vendelier aan het werk de Flag of Compassion
Vendelier aan het werk de Flag of Compassion

Bij de opening van Art Rotterdam vond een korte performance/ceremonie plaats door een vendelier met de ‘Flag of Compassion‘. Het is een conceptueel kunstwerk dat vorm wil geven aan het begrip compassie. De vlag wappert gedurende de beursdagen op het dak van het van Nelle-gebouw.

Projects & Concepts wordt georganiseerd door het Mondriaanfonds. In een aparte expositieruimte tonen kunstenaars, die het afgelopen jaar een werkbijdrage hebben ontvangen van het fonds, hun werk. Het resultaat zweeft tussen een eindexamenshow van een academie en kunst die zo in een galerie kan staan. Een waardevolle mix.
Een opvallende deelnemer is Niek Hendrix, een stevig aan de weg timmerende kunstenaar. Hij vangt je mijn zijn schitterende, figuratieve schilderijen in grijstonen maar schept vervolgens verwarring door ongewone combinaties van beelden.
Jop Vissers Vorstenbosch is ook sterk aanwezig met rauw werk geïnspireerd op reclamezuilen met verlichting. In Detroit, de eens bloeiende Amerikaanse autostad waar de kunstenaar een paar maanden geweest is,  staat er vele maar in onttakelde staat.
Nadat hij in 2011 was afgestudeerd aan de Rietveld academie belandde Brian Coutinho in een diep gat. Door te staan in zijn eigen kracht vocht hij zich eruit. Zijn sculpturen zijn een elegante mix van zijn Surinaamse roots, mysterieuze sprookjes en zelfportretten.

Art Rotterdam 2017 - Niek Hendrix

Art Rotterdam 2017 - J

Art Rotterdam 2017 -

De voormalige werkplaatsen van de van Nelle Fabriek zijn traditiegetrouw  het domein van Intersections, daar is deze editie een kantoorruimte aan toegevoegd. Een plek waar non-profit organisaties zich presenteren.  Dit jaar is er een duidelijke aandacht voor performances. Een goede ontwikkeling, al heeft het wel tot gevolg dat de installaties er wat ontzield bijstaan als er geen performance is. De Vleeshal uit Middelburg had de aantrekkelijke performance  ‘Manchmal Sind Welche Nackt’ van het duo Les Trucs (Charlotte Simon en Zink Tonsur).  Een energieke, muzikale happening rond het thema vlees.
Milk presenteert een performance van Pavel van Houten. ‘Studie naar het Internationale Prototype Kilogram #53 en het relikwie het Het Heylighe Hout te Dordrecht’. Beide voorwerpen (de Kilo en de splinter hout) worden met veel eer en ceremonie omringt maar komen uit tegengestelde disciplines.

Manchmal Sind Welche Nackt - Les Trucks - Vleeshal
Manchmal Sind Welche Nackt – Les Trucks – Vleeshal
Art Rotterdam 2017 - Milk - Performance - Pavel van Houten
Milk – Performance – Pavel van Houten Intersections

Maar we komen naar Rotterdam voor de Beurs waar een internationale selectie galeries hun keuze van actuele kunst presenteert. De stand van C&H artspace uit Amsterdam was een publiekstrekker. Vele bezoekers vergaapte zich aan de kleine machines van Zoro Feigl. Een eenvoudige motorische beweging en onverwachte inzet van materiaal vormen de basis van kunstwerken. Geen zich steeds herhalende patronen maar een soort ge-kaderde oneindigheid van beweging. Het tegenovergestelde van deze wervende dynamiek zijn de verstilde sculpturen van Sara Bjarland bij Hopstreet gallery uit Brussel. Aan de onderkant betondraad en aan de bovenkant een tak gegoten in brons. Subtiel is ook het werk van Christos Venetis bij gallery Kudlek (Keulen). Op oude boekenkaften tekent hij minutieus foto’s. Een mooi beeld van tederheid en vergankelijkheid.  De tijden van het constructivisme lijken weer te herleven met het werk van Mario de Brabandere van gallery Kristof de Clerq (Gent).

Art Rotterdam 2017 - Zoro Feigl - C-H Artspace
Zoro Feigl – C-H Artspace
Art Rotterdam 2017 - Sara Bjarland
Sara Bjarland – Hopstreet Gallery
Art Rotterdam 2017 - Christos Venetis - Kudlek
Christos Venetis – Martin Kudlek
Art Rotterdam 2017 - Mario de Brabandere - Kristof De Clerq
Mario de Brabandere – untitled – 2016 – Kristof de Clerq

De New Art section is altijd bijzonder.  Jonge galeries die op basis van een aantrekkelijk tarief zich kunnen presenteren. Voorwaarde was wel een solo expositie van een kunstenaar. Frisse kunst, onontbeerlijk voor deze beurs. Billytown uit Den Haag is er. Het door kunstenaars beheerde galerie en ateliercomplex presenteert Iede Reckman. De kunstenaar combineert toeval en wiskundige regels in zijn werk, om dat te visualiseren gebruikt hij materialen als hout, gips, glas. Galerie Fold uit Londen brengt Dominic Beatie. In een stand geïnspireerd op het Bauhaus gedachtegoed, toont ze klein werk op LP formaat. De werken zijn gemaakt van gevonden materiaal en  ‘gewone’ verf. Tot slot Dapiran Art Project Space uit Utrecht. De galerie toont werk van Sarah Ancelle Schönfield. Een kunstenaar met een bijzondere belangstelling voor het mysterieuze en buitenaardse. Dat levert ongewone maar spannend werk op. Bijvoorbeeld een afdruk van een ruimteschip op een koeienhuid.

Art Rotterdam 2017 - Iede Reckman - Billytown
Iede Reckman – Billytown. Op de voorgrond constructie van hout. Op de achtergrond werk in glas. Beide gebruiken de vormen uit het spel Tetris.
Art Rotterdam 2017 - Dominic beattie - Fold
Dominic beattie – gallery Fold – Londdon. Bauhuas achtige inrichting van de stand…
Art Rotterdam 2017 - Sarah Ancelle Schonfeld - Dapiran Art Project Space
Sarah Ancelle Schonfeld – Dapiran Art Project Space

Links
Website Flag of Compassion.
Vleeshal Art Rotterdam: Intersections.

Art Rotterdam is vandaag (12 feb) nog te bezoeken tot 19 uur in de van Nellefabriek te Rotterdam

Nog meer foto’s:

Naakte dame gedraagt zich als hond - onverwachte performance
Deze naakte dame gedraagt zich als hond en valt mannen aan (of is dat verbeelding?) – onverwachte performance – Intersections
Art Rotterdam 2017 - Harm Weistra
Harm Weistra – Projects Concepts | Gruwelijke beelden van IS die van Homofilie verdachte figuren van daken gooit. Hoe vreselijk ook als we ze vaak genoeg zien hebben verliezen ze hun betekenis.

 

Art Rotterdam 2017 -
The Tourist – Margriet van Breevoort. De beelden van Margriet van Breevoort verleiden je met hun charme maar als je een tijdje kijkt voel je je toch ongemakkelijk.