Tagarchief: Haarlem

De verzakelijking van het ondoorgrondelijke – 37PK

De verzakelijking van het ondoorgrondelijke‘ als titel voor een tentoonstelling blijft bij mij hangen. De titel zou kunnen gelden voor de hele kunstwereld. Aan de ene kant het ondoorgrondelijke. Datgene wat kunstenaars steeds drijft en waar ze naar op zoek zijn. Niet voor niets heet dit blog kunstblijfteenraadsel. Aan de ander kant de zakelijke markt. Want al die prachtige kunst moet gewoon verkocht worden.

Gelukkig heeft kunstenaar Ilona Plaum een wat beperktere en ook meer mysterieuze definitie voor de titel van deze groepsexpositie. . De rode draad tussen menselijk lot en de menselijke maakbaarheid. Tussen de mens overgeleverd aan de natuur en de mens die zich aan de natuur wil ontworstelen. Tussen overgave en controle.

Marieke Gelissen - Counting Down - video
Marieke Gelissen – Counting Down – video
Michael Francois - Deja Vu - video
Michael Francois – Deja Vu – video
Sven Verheaghe - Lviza memories of plants - olie op doek
Sven Verheaghe – Lviza memories of plants – olie op doek

De kunstwerken verbeelden het thema op elk hun eigen wijze. Van ernstig, tragi-komisch tot tegen het absurde. Om met die laatste te beginnen De video ‘Counting down’ van Marieke Gelissen is van een absurde eenvoud. Een ronde tafel draait rond tot hij stil staat. Hoe simpel ook, je staat er gefascineerd naar te kijken. In de video van Michael François ‘Deja Vu’ worstelen twee handen -ogenschijnlijk doelloos- met een vel aluminium folie.  De manier waar op Sven Verhaeghe de natuur verbeeld zweeft tussen het romantische landschap en de duistere oerkracht van de natuur in. Als kunstenaar/curator kies je natuurlijk een onderwerp waar je een band mee hebt. Het werk van Ilona Plaum is gemaakt op ‘Archival Pigment Print’. Het precieze maak/ontstaan-proces blijft voor de bezoeker verborgen.

Ilona Plaum - Week 6 2017 - Archival Pigment Print
Ilona Plaum – Week 6 2017 – Archival Pigment Print

De samenstelling van de expositie is verrassend en ongewoon. Dat is in het begin wat lastig maar als je de tijd neemt gaat de samenhang van de werken voor je leven.

Deelnemende kunstenaars:
Semâ Bekirovic, Michel François, Marieke Gelissen, André Kruysen, Ilona Plaum, Sven Verhaeghe.

expositie: De verzakelijking van het ondoorgrondelijke, t/m 23 dec 2017 (do-zo, 13-17 u)
locatie: 37PK, Groot Heiligland 37, 2011 EP Haarlem. 

Space Piece - Sema Bekirovic - Object
Space Piece – Sema Bekirovic – Object
I love modernism, modernism loves me - Andre Kruysen - Object
I love modernism, modernism loves me – Andre Kruysen – Object

Regenerate #2 – Een vitale expositie – de Vishal – Haarlem

Regenerate #2 - Erik de Bree - Fragmentarium
Erik de Bree – Fragmentarium – 2017

In de Vishal in Haarlem is de Regenerate #2 te zien. De tweede expositie  van Studio Onvervalst waarin de zeefdruk(techniek) centraal staat. De zeefdruk is een uiterst veelzijdig medium maar heden ten dage heeft het ook iets gedateerds. Toch is Regeneratie #2 een heel vitale expositie.

Vitaal omdat Regenerate #2 niet is wat je verwacht, namelijk wanden vol kleurrijke multiples. Wat je wel ziet: Een bedrukte houten schuifpuzzel, een werk op plexiglas, een grote zwart/wit druk op een enorm karton, een soort wandkleed van papier.

img_0178locatiede-vishal-eventregenerate-2-kunstenaarmarcel-van-den-berg-titelthe-love-movement
Marcel van den Berg – The Love Movement

De eigenheid van een kunstenaar stond voor Vincent Uilenbroek dan ook voorop. Om dan vanuit die eigenheid met de zeefdruk(techniek) aan de slag te gaan. Hij vroeg zich af met wie hij het experiment zou willen aangaan. Dat was het startpunt. Het resulteerde in de 17 kunstenaars die aan deze bijzondere expositie deelnemen.

Als je een kunstenaar niet kent (en) of de kunstenaar heeft geen ervaring met de zeefdruk trekt dat wel een wissel op een goede samenwerking. Vincent beschrijft die periode als een snelkookpan.  Het resultaat mag er echter zijn. Alle kunstenaars laten hun handtekening achter, waardoor elk werk een verrassing is.

expositie: Regenerate #2 t/m 26 feb 2017 (di – za: 11 – 17 uur
, zo: 13 – 17 uur)
locatie: de Vishal Haarlem, Grote Markt 20, 2011 RD Haarlem.

Regenerate #2 - Gijs van Lith - Titeldrop - 2017
Gijs van Lith – Titeldrop
Regenerate #2 - Lieven Hendriks - Misprint moon
Lieven Hendriks – Misprint moon
Regenerate #2 - Guido Nieuwendijk Chipito
Guido Nieuwendijk – Chipito
Regenerate #2 - Jan van der Ploeg - Untitled - 2017
Jan van der Ploeg – Untitled

 

Regenerate #2 - Orlando Frijns Titlecross the fence mark the way - 2017
Orlando Frijns – Cross the fence mark the way

 

 

Suppoost in het Frans Hals Museum

Als ik de deur naar de museumzalen open doe is er de herkenning. Of beter gezegd herinnering.De tegelvloer, de oude meubels, historische voorwerpen en natuurlijk de schilderijen. Dit is het Frans Hals museum waar ik zo’n 30 jaar geleden enige tijd suppoost was.

hal-frans-hals-smal

Pas afgestudeerd aan de Reinwardt Academie. Geen werk. Dus toen een uitzendbureau mij een baan als suppoost bij dit museum aanbood was ik er heel blij mee. Wat geld verdienen en in de rustige uren al die schitterende kunst in me opnemen. Mijn aanname bleek te kloppen en maanden lang heb ik vele uren voor al die schilderijen gestaan.

Met sommige schilderijen krijg je een band. Je vergeet ze niet meer. Vooral  het werk dat Frans Hals in zijn latere jaren schilderde, maakte indruk. Neem het werk ‘De regenten van het oudemannen huis’.  Sober en het beeld terug gebracht tot de essentie. Een paar weken geleden bekeek ik het werk weer na al die jaren.  Als snel voelde ik die emotieloze emotie weer. Ik heb een poging gedaan dat gevoel te beschrijven:

Kijk eens naar dit groepsportret.Het is alsof de heren even zijn neergeploft na een dag vol vermoeienissen. Ze zitten wat slordig door elkaar. De hoeden staan alle kanten op. Rechtsonder zie je een rode broekspijp. Het kan de mannen niet zo veel meer schelen hoe ze eruit zien. Verzonken in hun eigen besognes en gedachten.

De schilder, Frans Hals, was zo’n 78 jaar toen hij aan dit werk begon. In die jaren een zeer respectabele leeftijd. Misschien had hij de kracht en energie niet meer om de regenten in al hun grandeur neer te zetten. Hij beperkte zich tot waar hij goed in was. De vitaliteit van gezichten. Het schilderij is sober neergezet. Veel donkere tonen, weinig kleur. Het kant lijkt een noodzakelijk kwaad voor de schilder. Maar dan de gezichten. Ze komen helder op uit de donkere omgeving en zijn  doeltreffender dan een foto ooit kan zijn. Pijnlijk in hun eerlijkheid, geen decorum meer.

Zelf ben ik de drukte en rumoer van stad ontvlucht en kijk in alle rust naar deze mensen. Het is alsof 350 jaar tijdsverschil zomaar verdwijnt.  Rechts bovenin het schilderij ontwaar ik een man met grijs haar en grijze baard. Hij aanschouwt ons allen met een vaderlijke glimlach.

Regenten van het Oudemannenhuis, Frans Hals, c. 1664
Regenten van het Oudemannenhuis, Frans Hals, c. 1664
© Frans Hals Museum | De Hallen Haarlem; Photo: Margareta Svensson
(Klik voor een grotere foto)

Give or take – HorizonVertikaal

Sol Lewit - DO IT YOURSELF box, 1993/2016
Sol Lewit – DO IT YOURSELF box, 1993/2016

“Dat kan ik ook” is het eerst wat je zult denken bij het zien van bovenstaande tekening. Dat klopt ook. Sterker nog, zelf maken is juist de bedoeling. Het werk is een onderdeel van de DOITYOURSELF box die in oplage is uitgebracht en waaraan drie kunstenaars hebben bijgedragen. Het is kunst in de vorm van handleidingen (voor een kunstwerk) die je zelf kunt uitvoeren. Het bovenstaande werk is bedacht door Sol Lewit (* zie handleiding).  Het is uitgevoerd door een van de kunstenaars van HorizonVertikaal, een artist-run projectspace in Haarlem. Als het per ongeluk met de oude kranten in de papierbak beland is dat helemaal niet erg. Dan maak je gewoon een nieuwe.

Handleidingen - DO IT YOURSELF box, 1993
3 Handleidingen – DO IT YOURSELF box, 1993 [Lawrence Weiner, Jessica Daimond, Sol Lewit]
Eén van die DOITYOURSELF boxen is gekocht door Frans Oomen. Een verzamelaar van multiples. Voor hem is het beeld belangrijker dan de uniciteit van een werk. En multiples zijn ook een stuk betaalbaarder, daar komt Frans eerlijk voor uit. Hij houdt van werk dat wringt en schuurt, dat je langzaam moet veroveren. Een fraaie foto of een prachtige ets zijn aan hem niet zo besteed. Voor de verzamelaar zijn multiples ook veel meer dan foto’s, zeefdrukken of etsen. In de expositie zijn bijvoorbeeld ook een stoel, een installatie en T-Shirts te bewonderen.

 

Voor een serie van vier exposities onder de noemer ‘Sporen’ mochten de kunstenaars van HorizonVertikaal vrijelijk kiezen uit de collectie multiples van de verzamelaar. Deze derde expositie met de titel ‘Give or take‘ heeft als thema sporen aanbrengen en uitwissen. Het thema wordt misschien het duidelijkst verbeeld door de DOITYOURSELF box. De drie-speciaal voor de expositie- aangebrachte werken zullen na de expositie weer verdwijnen.

Rob Pruitt - graffity chair - 2014
Rob Pruitt – graffity chair – 2014
Katharina Grosse - Untitled - 2013
Katharina Grosse – Untitled – 2013
Gordon Matta Clark, Office Baroque, 1977
Gordon Matta Clark, Office Baroque, Antwerpen 1977

Give or take is een kleine maar interessante expositie. Vind U de expositie, waarvan de werken bovendien nog schuren te klein voor een bezoek aan Haarlem. Dan kunt je overwegen je bezoek af te sluiten met een stadswandeling om uw zintuigen ouderwets te goed doen aan deze wonderschone stad. HorizonVertikaal, gelegen aan het Spaarne, is daarvoor een prima startpunt.

Links
Informatie over expositieserie Sporen bij HorizonVertikaal
Radical Collecting met werk uit de collectie van Frans Oomen vanaf 4 juni bij C&H artspace **

* Handleiding voor het werk van Sol Lewit uit de ‘DOITYOURSELFBOX’:
————————————————————————————————————————-
“1. Outlines of four geometric figures (square, triangle, circle, diamond). Each must be drawn  freehand (no ruler or compass), and right-handed people must use their left hand; left-handed people must use their right hand;ambidextrous people are not allowed.

2. Pencil on 12″ bij 10,5” (30.5 by 26.5 cm) paper
—————————————————————————————————————————–

** Galerie C&H Artpace zal vanaf 4 juni een selectie ‘radicale werken’ uit de collectie van Frans Oomen tonen. Frans Oomen is behalve verzamelaar ook uitgever van multiples. Voor deze expositie hebben drie kunstenaars een serie multiples gemaakt die in samenwerking met Frans Oomen worden uitgegeven (Marcel van den Berg, Erik de Bree and Wouter Klein Velderman). Ze zullen tijdens de expositie zijn te zien.

expositie: Give or Take (Sporen), (zo 14 – 18 uur, en op afspraak).
locatie: Horizonvertikaal, Houtmarkt 7, 2011 AL Haarlem.

Jan Hendrikse - Posterset - 1951
Jan Hendrikse – Posterset – 1951

 

Haarlemse lente 2016

Dit jaar viert het evenement ‘Haarlemse lente’ haar lustrum. Voor de vijfde keer werken musea, galeries, kunstenaars-initiatieven en ander kunstinstellingen samen om een boeiend weekeinde vol kunst te realiseren in Haarlem.

haarlemselente

De Haarlemse lente is kleiner van opzet dan de Kunstlijn die elk jaar begin november in dezelfde stad plaats vind. Het karakter is ook anders. Je zou kunnen zeggen dat bij de Kunstlijn de kunstenaar centraal staat en in de lente de kunst.

De start van het weekeinde was de opening van  ‘Kunst aan het Spaarne’ in het Teylers museum. Een expositie naar aanleiding van de schenking van 130 tekeningen door Bart Spoorenburg aan het museum. Een expositie die zeker een bezoek waard is en duurt tot 16 juni. Voor meer exposities geldt dat ze nog te zien zijn na dit weekeinde. Een kleine troost als je deze dagen verhinderd bent.

Stefan Kasper - macaber dansmeisje - 2009
Stefan Kasper – macaber dansmeisje – 2009
Koen Vermeule - Pissed - 2016, aquarel en gouache
Koen Vermeule – Pissed – 2016, aquarel en gouache

Dit jaar was het thema ‘Jubilee lines’ dat als rode draad door alle tentoonstellingen en initiatieven loopt. Een volledig overzicht is te vinden in de folder (zie link onderaan). Een aantal initiatieven wil ik met name noemen omdat ze kenmerkend zijn voor het karakter  van de Haarlemse Lente.

In Horizonvertikaal een ‘artistrun’ projectspace vond vrijdag de aftrap plaats van de vierdelige expositie serie ‘Sporen’. De eerste drie expositie tonen werk uit de verzameling van Frans Oomen, de laatste expositie is een solo van Mirjam Oosterbaan. Horizonvertikaal stond aan de wieg van de eerste Haarlemse Lente en heeft kunstenaars in huis als Stefan kasper en Erik de Bree

Erik de Bree dankt Frans Oomen
Erik de Bree dankt Frans Oomen voor beschikbaar stellen van zijn collectie.
Uit collecite Frans Oomen
Uit collecite Frans Oomen
Uit collecite Frans Oomen
Uit collecite Frans Oomen

In het Pakhuis 88 aan de Bakenessergracht toonde het verzamelaars echtpaar Sanders een deel van hun collectie. Het kleine huis was aardig volgepakt maar dat deerde de kunst niet. Het is heel verfrissend om een geheel andere selectie van kunstwerken te zien dan je gewend bent bij je bezoek aan musea en galeries. Er is een intieme sfeer en het echtpaar is zelf aanwezig en geeft graag uitleg. Een unieke ervaring.

Philippe van Snick - Wandelen
Philippe van Snick – Wandelen
Germaine Kuiper
Germaine Kuip

In de Passages heeft een kunstenaars echtpaar de keuken van hun huis opgesteld voor publiek. Een selectie van 40 kunstenaars (elk met een werk) hangt aan de wanden. Ook hier wordt graag uitleg en informatie gegeven. Had zo’n keukenopenstelling in Amsterdam gekund? Ik denk het niet. Het bezoek zou te massaal zijn, maar in Haarlem is zoiets mogelijk. Het is een belangrijke waarde van dit evenement.

Een keuken als galerie
Een keuken als galerie
Frans Boonsma - de Boot - 2016
Frans Boonsma – de Boot – 2016
Paul Klemann - Tietendans voor een hoerenloper - 2016
Paul Klemann – Tietendans voor een hoerenloper – 2016

Zondag  (vandaag) zijn er extra activiteiten gepland ivm met de boekenweek en de mogelijkheid om met je boekenweekgeschenk gratis in de trein te reizen. Er is een performance route ‘Mooie Woorden’ langs diverse locaties gepland (zie folder).

Dus met of zonder boekenweekgeschenk is het een kans om kunst van (inter)nationale waarde te gaan zien in een kleinschalige zetting in de prachtige stad Haarlem.

Links
De pdf van de folder Haarlemse Lente 2016
Teylers Museum – Kunst aan het Spaarne.
Expositieserie Sporen in Horizonvertikaal.
de-Passages

 

Philippe van Snick – Solo in de Hallen

Het staat een beetje verloren, ongeveer in het midden van de zaal kunst te zijn. Een oud krukje met vier metalen poten en een houten zitje. Tussen de poten is losjes maar zorgvuldig ijzerdraad aangebracht. Het heeft veel weg van spinrag. Het is een kenmerkend aspect van het werk van Philippe van Snick, die dualiteit. Het is onmiskenbaar een kunstwerk. De precisie en zorgvuldigheid waar het mee is gemaakt. Het refereert echter aan iets banaals. Een vergeten krukje vol spinrag.

Philippe van Snick [0-9] stoel
Philippe van Snick [0-9] stoel
Het is ook wel een beetje plagen van de kunstenaar. We willen opgaan in de verhevenheid van de kunst maar we worden aan de grond gehouden door iets dat we helemaal niet willen zien.  In een ander zaal staat een perfecte cirkel van kartonnen dozen. Per twee gestapeld. De bovenzijde van de bovenste doos is beschilderd. Het kleurgebruik is gebaseerd op het door hemzelf ontwikkelde decimale kleursysteem. In een video vertelt hij er meer over (link onderaan). Ook hier wil je meegaan in het artistieke maar op de zijkant van de dozen staat ‘Ladies comfort (20×26)’. Heerlijk ontnuchterend.

Philippe van Snick Lady Comfort
Philippe van Snick Lady Comfort-1969 (In situ installatie)

Het monumentale werk Synthese van Traditioneel L-Vormige Kamer uit 1968 en Mexican dream cabin van dit jaar staan bij elkaar in dezelfde ruimte. In twee stappen overspan je een oeuvre van bijna 50 jaar.  Er zijn overeenkomsten, zoals het monumentale, architectonische. Bij de volgende stappen door de zalen  zul je echter verrast worden door de vele wegen die hij bewandeld heeft. Zijn veelzijdigheid en vindingrijkheid. Altijd serieus en af en toe met een kwinkslag.

Philippe van Snick, Mexican dream cabin
Philippe van Snick, Mexican dream cabin, 2016

Philippe van Snick is een bijzonder kunstenaar. Museum De Hallen verdient lof dat het een solo expositie aan hem wijdt. Het vraagt wel van de bezoeker de bereidheid meet te gaan in zijn dualiteit. Als je dat doet ga je met een glimlach weer naar buiten. En een beetje verheven, toch nog.

Links:
Informatie over tentoonstelling Philippe van snick  van Museum de Hallen.
Meet the artist: Philippe van Snick. Video op Youtube
Gesprek met Philippe van Snick, Witte Raaf 130, 2007
Gesprek met Philippe van Snick, Witte Raaf 131, 2008
Portret van de Kunstenaar als jongeman, Witte Raaf 132, 2008
Een fotoverslag van mijn bezoek aan de expositie

expositie: Philippe van Snick, Solo, t/m 16 mei (di-za, 11-17u, zo 12-17u)
locatie: museum de Hallen, Grote Markt 16, Haarlem

Kunstlijn Haarlem 2015

Wandelen langs de Bakenessergracht of in de smalle straat Groot Heiligland in Haarlem is altijd een belevenis. Maar tijdens de jaarlijkse Kunstlijn krijgt zo’n wandeling een extra dimensie. Deze oudste kunstroute van Nederland, die steeds het eerste weekeinde van november wordt gehouden trekt veel bezoekers. De sfeer is uitstekend en de hoffelijkheid waarmee de mensen elkaar bejegenen is voor een Amsterdammer bijna schokkend.

Het was voor mijn de vraag hoe je zo’n evenement als de kunstlijn verslaat. De conclusie was dat dat onmogelijk is, er is zo veel te zien. Dan maar geen verslag? Dat zou ook jammer zijn, bovendien neem ik jullie graag mee op mijn reizen door de kunst(wereld).  Het wordt een tussenoplossing, van elke locatie waar ik ben geweest, kies ik één kunstenaar die met een foto en korte tekst wordt belicht. Ik heb dan wel met de kunstenaar of organisator gesproken.

Fenny van de Wal
Fenny van de Wal

Denkt je wat ik denk? Vast wel… Monet, de Waterlelies. Fenny van de Wal hoort dat vaker maar het is geen bewuste keuze. Ze maakt veel foto’s van mooie plekken die ze ziet in de natuur en in haar atelier gebruikt ze die als basis voor haar schilderijen. Ze exposeert als gast in ateliercomplex Het Hoofdkantoor maar heeft haar atelier in Leiden.

8696_beth_namenwirth
Beth Namenwirth

Beth Namenwirth is geboren in de Verenigde Staten, misschien dat daardoor wel veel van haar werk de consumptie maatschappij als thema heeft. Ze schildert echter ook een afbraakpand of stille weg.  Haar werk wordt gekenmerkt door een verstilde, weemoedige sfeer, die je doet beseffen dat ook deze tijd weer voorbij zal gaan.

8710-projectzie
Project Zie

In de Lichtfabriek keek ik met verbazing naar deze installatie. Op voorwerpen van papier-maché werden steeds wisselende kleuren en videobeelden getoond. Ondersteund met begeleidende muziek. De hele video duurde 22 minuten. Helaas had ik had geen tijd om alle zeven delen te zien. Maar na de nodige uren Kunstlijn, had ik daar, rustig zittend in een stoel, eigenlijk wel zin in gehad. De installatie was ProjectZie van MultimediastationHilversum. Het werk is gemaakt met (licht) verstandelijk gehandicapten. Ze hebben er zoveel mogelijk zelfstandig aan gewerkt.*

8729-carolijn-lotte-bartels
Carolijne Lotte Bartels

Hangend aan de muur als onderwijsplaat, waar een onderwijzer met zijn stok de verschillende organen kan aanwijzen is het wel een soort statement. Carolijne Lotte Bartels heeft het jurkje echter echt gemaakt. Ze is gefascineerd door de menselijke organen en maakt ze na in stoffen wandobjecten en kaarsen. En dat jurkje dus. Het heeft wel marktwaarde vind ik. Een hele andere manier van jezelf bloot geven.

Caroline van den Bemt
Caroline van den Bemt

Caroline van den Bemt werkt met plantaardige verven, die ze aanbrengt op natuurlijke (plantaardige) stoffen, het worden dan wandkleden of sjaals. Dat proces lijkt eenvoudiger dan het is want plantaardige verven hechten niet zomaar aan de stof linnen. Op haar opleiding werd stellig beweert dat dat niet kon. In de Provence in Frankrijk gebeurde het echter wel. Ze heeft de techniek daar geleerd en naar haar hand kunnen zetten.

robert-agnita

In een steegje dat uitkomt op het Klein Heiligland was Robert van Luijk te gast in een atelier. In video / performances onderzoekt hij ‘mannelijkheid’. Het resulteert in korte tragi/komische filmpjes vol humor, weemoed en zelfspot. (Onderaan dit blog een link naar zijn website met enkele video’s).

8771_jeffrey-zijstra
Jeffrey Zijlstra

In Horizontaalverticaal is een kleine tentoonstelling gewijd aan Jeffrey Zylstra. Je kunt hem nog zien tot 15 november. De Haarlemse kunstenaar overleed dit jaar en werd 56. Hij was een man van uitersten. Een gedreven kunstenaar, voortdurend in gevecht met zichzelf. Je herkent het in de expositie: chaos, schoonheid, tomeloosheid, blijdschap.

Dat was het. Een verslag van twee dagen kunstlijn. De focus lag bij de uitoefening van het kunstenaarschap. Daar is een atelier route heel geschikt voor en het boeit me ook enorm.

Links
Fenny van de Wal
Beth Namenwirth
Multimediastation Hilversum
Carlijn Lotte Bartels
Robert van Luijk
Jeffrey Zylstra, Sick Pup –  Horizontaalverticaal

Fotoverslag Kunstlijn Haarlem 2015 op Flickr

Lees verder Kunstlijn Haarlem 2015