Tagarchief: Goof Kloosterman

FORMat Play – Goof Kloosterman – Atelier 014

formatplay_logo

In 2014 studeert Goof Kloosterman af aan de HKU in Utrecht.  Zijn eindexamen expositie valt op. In een van zijn werken kopieert hij een wit vel papier. De kopie dient  als origineel om een volgende kopie te maken. Deze handeling wordt steeds herhaalt. Omdat kopieermachines niet perfect zijn vertonen de kopieën steeds meer zwarte vlekken, tot ze helemaal zwart zijn. Vervolgens raakt de inkt op en worden de kopieën weer witter.  Het laatste vel papier is weer geheel wit.  Van deze vellen maak hij een chronologisch overzicht als kunstwerk.

photo-118
Van witte kopie naar witte kopie.  foto: © Das Spectrum

Op de Unfair van 2016 presenteert hij een mini bioscoop. Je kunt er live kijken naar een voorstelling die zich in  een ander deel van Amsterdam afspeelt. De verbinding is met WiFi tot stand gebracht. De voorstelling bestaat uit rook die met een zekere regelmaat in een theaterzaal het podium wordt opgeblazen.
Thema’s in zijn werk zijn:(mechanische) ritmes en patronen, toeval, oneigenlijk gebruik van machines, hoe ontstaan beelden en wat is je rol als beschouwer?

In het project FORMat Play in Atelier 014 onderzoekt hij deze thema’s verder, waarbij het presenteren centraal staat. Gedurende vier weken (van 16/03/2017 t/m 9/4/2017) verzorgt hij elke week een andere voorstelling/expositie.
Kun je met theaterlampen theater maken als er geen voorstelling is? Dat wil de kunstenaar onderzoeken. In de eerste episode wordt de bezoeker in de schijnwerpers gezet. Ben je dan nog wel bezoeker of misschien juist de artiest? En hoe voelt dat dan? De toegang is gereguleerd: elk kwartier mag 1 persoon naar binnen.
Vrijwel elke expositie begint met een opening. Is een opening daarmee onderdeel van de expositie? Heeft het evenement artistieke waarde? In de tweede episode kijk je als bezoeker naar opnames van een eerdere opening. Hoe lang blijf je kijken? Is het interessant? De toegang is gereguleerd tot maximaal twee bezoekers (in de ruimte).
In episode 3 loop je bij de ingang langs een flinke lamp. In een rustige, vaste regelmaat gaat de lichtbron van aan naar uit (en omgekeerd). Een camera neemt alles op. In de expositie ruimte zie je de lamp geprojecteerd op een metalen plaat. Voor de projector staat een ander kunstwerk uit een vorige expositie. Op een statief staan 2 tegen elkaar in draaiende schijven. Ze laten het licht door van de projector in en willekeurige opeenvolging van alles tot geen licht. Beide kunstwerken beïnvloeden het beeld op de metalen plaat. Maar wat weet je nog van het kunstwerk dat je nu niet meer kunt zien?
In de Grand finale, de vierde en laatste episode, mag je zelf voor kunstenaar spelen. Ten minste als je instemt met de voorwaarden. Dat is dat je bereid bent precies één van de opdrachten uit te voeren die aan je worden voorgelegd. In de expositie ruimte liggen op de grond witte, grijze en zwarte blokken. Op de muur worden de opdrachten geprojecteerd. (bijv: ‘Haal een zwart blok weg’). Wat ga je doen? Heel braaf een opdracht uitvoeren? Stiekem geen? Of lekker eigenwijs twee of meer?

FORMatPlay - episode 1 - Goof Kloosterman
Theater met alleen schijnwerpers?
FORMatPlay - episode 3 - Goof Kloosterman
Beeld van een gloeilamp gemaakt door 2 kunstwerken
FORMatPlay - episode 4 (Grand Finale) - Goof Kloosterman
Blijf je toeschouwer of doe je mee?
FORMatPlay - episode 4 (Grand Finale) - Goof Kloosterman
Blokken korrelig op scherm geprojecteerd.

In FORMatPlay speelt de kunstenaar met de elementen kunst, presentatie en beschouwer. Het idee van ik, de beschouwer hier en de kunst daar wordt onderuit gehaald. Je bent onderdeel van het kunstwerk geworden of misschien wel van de presentatie. Om het nog wat lastiger te maken wordt wat er in de expositieruimte gebeurt (deels) geregistreerd. Op een beeldscherm, net buiten de expositie, wordt het resultaat in korrelig beeld gepresenteerd. Wat is nu het eigenlijke kunstwerk? Het beeldscherm of de expositie?

Het is heel waardevol dat een kunstinstelling als Atelier 014 kunstenaars de ruimte geeft om te experimenteren. Je krijgt de mogelijkheid om de zoektocht van de kunstenaar mee te beleven. FORMatPlay bevraagt de rol van de toeschouwer. Kun je wel objectief naar kunst kijken? Of zijn allerlei factoren rond de presentatie van invloed?

Atelier 014 - FORMatPlay
Toegang Atelier 014

Atelier 014 is een jong kunstenaarsinitiatief gevestigd aan de Hardebollenstraat 10 in Utrecht. De kunstenaars Dina Ziad, Eva Geutjes en Lisanne Ruim zijn 8 maanden geleden dit initiatief begonnen.
Sinds drie maanden voeren ze een ‘No white cube’ beleid. Elke kunstenaar krijgt gedurende een aantal weken de ruimte tot zijn beschikking. Hij of zij gaat verder met wat de vorige kunstenaar heeft afgelaten.  Ze zien Atelier 014 als een laagdrempelig initiatief.
Op dit moment heeft Kate Price het pand onder haar hoede. Om op de hoogte te blijven van de activiteiten van Atelier 014 kun je het beste de Facebook pagina volgen (zie links), de website is nog in aanbouw.

Links.
goofkloosterman.nl.
Facebook pagina van Atelier 014.

FORMatPlay is inmiddels ten einde. (Het liep van 23 maart 2017 t/m 9 april 2017).

Unfair 2016

Unfair is een ongedwongen beurs waar jonge kunstenaars zichzelf presenteren, zonder tussenkomst van een galerie. Opbouwen en afbreken van de beurs gebeurt door de geselecteerde kunstenaars zelf en ook de selectie gebeurt door kunstenaars. Een artist-run beurs kun je zeggen. Het resultaat is dat de kunst voorop staat en de commercie een stap terug doet. Deze editie van de beurs versla ik aan de hand van thema’s (cursieve tekst).

Unfair 2016 vanuit de catering corner
Unfair 2016 vanuit de catering corner (met het werk van Goof Kloosterman op de achtergrond).

Binnen de kunst worden grenzen opgezocht, grenzen verlegd en nieuwe wegen ingeslagen. Maar in deze tijd vervagen grenzen, kun je dan nog wel nieuwe wegen inslaan?

Goof Kloosterman doet daar op de beurs een spannende poging toe. In zijn installatie verdwijnen de fysieke grenzen tussen locaties, tussen kunst en beschouwer en tussen podium en voorstelling. Op een plek elders in de stad spelen rekwisieten hun eigen, geprogrammeerde, voorstelling, de videoregistratie ervan is live! (middels wifi verbinding) te zien op de beurs. Bezoekers kunnen deelnemen aan de installatie door de videoregistratie vanuit  een stoel in ‘de zaal’ te bekijken. Bij de installatie is ook een time-lapse fotoreportage van een zaal mensen die een eerdere vertoning van de installatie/video bijwoonden. Wat is je positie als beschouwer? Ben je kunst, een onderzoeks-object of gewoon bezoeker? En waar kijk je naar? Is het echt? Is het nep Is het hier of daar?

Fotoregistratie van filmbezoekers - Goof Kloosterman
Fotoregistratie van filmbezoekers – Goof Kloosterman

Sanne Vaassen daagt de beschouwer op een andere manier uit, in haar project ‘Cartography’. Alle moedervlekken op haar lichaam heeft ze genummerd en nauwkeurig, letterlijk in kaart  gebracht. De sproeten zijn genummerd. Je kunt deelnemen aan het project door een genummerd vlekje op je lichaam te laten tatoeëren. Elke sproet wordt maar één keer uitgedeeld. hij is dus een beetje van jou, je krijgt er een certificaat bij. In dit project vervagen de grenzen tussen kunstwerk, kunstenaar en beschouwer. Met het zetten van een ‘moedervlek tattoo’ ben je een beetje van alle drie…

Cartography - Sanne Vaasen
Cartography – lichaamskaart met moedervlekken – Sanne Vaasen

Met fotografie kun je mooie maar ook heel krachtige beelden maken. Je kunt met het medium echter ook heel goed het verleden ‘bewaren’, alhoewel het nooit zo mooi is als het origineel.

Om die reden vind Maurice van Es fotografie eigenlijk een armoedig medium. Er gaat zoveel van de werkelijkheid verloren bij het maken van een foto. De foto hieronder (links) is daar een uitdrukking van. Toch is het voorlopig verreweg de beste manier om een deel van het verleden te bewaren. Hij maakt op verzoek een fotorapportage van je huis, door vooral details te fotograferen. Het is een intieme maar misschien ook wel confronterende herinnering aan plek waar je misschien wel lang gewoond hebt.

Suat Öğüt  is gefascineerd door kunst die in de tweede wereld oorlog verloren is gegaan. Hij heeft de werken van één kunstenaar gekozen om aan die fascinatie vorm te geven, van Gogh. Van deze kunstenaar zijn zes werken als verloren geregistreerd. Alleen foto’s (veel zwart/wit) zijn er nog als herinnering aan deze vijf werken. Suat Öğüt heeft de schilderijen laten herleven door ze in zwart/wit op het oorspronkelijke formaat te schilderen. Een respectvolle herinnering aan deze werken die de beperkingen van de fotografie tracht op te heffen.

Een verloren van Gogh Herleeft - Suat Öğüt
Een verloren van Gogh Herleeft – Suat Öğüt

Niets is eeuwig. Kunstwerken verouderen en tijden veranderen. Mogelijk dat daarom kunstenaars interesse hebben in processen. Ze omarmen de verandering.

Een kenmerkend element in  het werk van Charlotte Koenen zijn die processen. Hoe vloeit een vloeistof uit over de grond? Hoe reageert thermisch papier op warmte, afstand en tijd? Het maakt haar werk zowel boeiend als complex. Een combinatie die uitdaagt. Wat gebeurt er als je een verwarmde metalen schijf met thermisch papier (kassabonnen) in contact brengt? En hoe kun je dat als kunstenaar beïnvloeden? Het resultaat daarvan is zichtbaar in een aantal weken op de beurs.

Iedereen kent ze wel markeringen die een (wandel)route aangeven. In een natuurgebied zijn er vele. Voor ommetjes, streekwandelingen en lange afstandspaden. Je loopt van markering naar markering, logisch.  Kyle Tryhorn draait in zijn installatie het proces om. In een video/fotoreeks komen de markeringen bij jou langs. In het andere deel van de installatie een ‘tijdschrift’ met foto’s van mensen met zo’n blauwe stip. Je kunt de bladen in je eigen tempo omslaan.

Tijdens mijn bezoek aan de beurs heb ik de nodige foto’s gemaakt. Het ontbreekt echter aan tijd om ze snel (en goed) online te zetten. In de links hieronder vind je echte de nodige, goede fotoreportages.

Links:
Beursinformatie van organisatie Unfair.
Verslag Unfair 2016 van lost-painters.
Trendbeheer verslaat Unfair 2016.
Metropolis Mreview Unfair 2016.
Mister Montley een verslag van de opbouw van Unfair 2016.
(Heb je nog links? vermeld ze in een comment op dit blog)

De beurs is dit Weekeinde nog te zien in de Zuiveringshal op het Westergasterrein in Amsterdam.  (za/zo – 12 -19 u).

Deelnemende kunstenaars:
Abel Minnée (NL), Adam Nillissen (IL) & Eilit Marom (IL), Alexander Höglund (SE), Anne Forest (NL), Anne Geene (NL), Bob Waardenburg (NL), Bonno van Doorn (NL), Charlotte Koenen (NL), Daan Gielis (BE), Elise van Mourik (NL), Goof Kloosterman (NL), Ingmar König (NL), Jan Hoek (NL), Janine van Oene (NL), Joost Krijnen (NL), Juan De Porras-Isla Fernandez La Casta (ES) & Wouter Paijmans (NL), Juliacks (US), Kim David Bots (NL), Kyle Tryhorn (CA), Maurice van Es (NL), Mickey Yang (NL), Mirthe Klück (NL), Paul de Jong (NL), Paul Geelen (NL), Peter van der Es (NL), Ruta Butkute (LT), Sanne Vaassen (NL), Seán Hannan (NL), Sjoerd Knibbeler (NL), Styrmir Örn Guðmundsson (IS), Suat Öğüt (TR), Thijs Zweers (NL), Thomas Swinkels (NL), Timmy van Zoelen (NL), Tjalling Quinten Mulder (NL), Yoeri Guépin (NL).

Medio Prosper

raam-galerie-kunstliefde
raam-galerie-kunstliefde

Het eerste wat je opvalt als je de Kunstliefde in Utrecht binnenstapt is de enorme verscheidenheid aan kunstuitingen. Negen jonge kunstenaars exposeren hier een jaar na hun afstuderen nieuw werk in de expositie Medio Prosper die t/m 21 juni duurt.

Het is een interessante momentopname, waar staan de kunstenaars na een jaar op eigen benen? De variatie in de getoonde werken is groot, toch is het grillige karakter van eindexamen exposities verdwenen er lijkt iets van rust te zijn neergedaald. Het werk is meer uitgekristalliseerd.

Het lastige van dit soort exposities is dat je voor elk werk opnieuw moet verplaatsen in het standpunt van de kunstenaar, wat wil hij/zij me vertellen met dit werk? Bij de expositie is een boekje verkrijgbaar (4 euro) dat aanknopingspunten biedt. Gelukkig niet door de kunst te gaan verklaren maar elke kunstenaar beschrijft een droom/ervaring uit zijn leven dat invloed heeft gehad op het werk.

Het voert te ver voor dit blog elke kunstenaar (en zijn werk) individueel te bespreken. Wat dat betreft nodig ik u uit de expositie te bezoeken  en u te laten inspireren. Twee namen wil ik desondanks noemen. Thera Clazing aan haar heb ik in een eerder blog al aandacht besteed en Goof Kloosterman beiden hebben zich het afgelopen jaar al duidelijk laten zien in de kunstwereld en zijn terecht voor deze expositie geselecteerd.

expositie:  Medio Prosper t/m 21 juni, wo t/m zo 13 – 17 h.
lokatie:  Kunstliefde, Nobelstraat 12a, Utrecht

Deelnemende kunstenaars:
Dennis ter Wal (1989, Fine Arts / Rietveld)
Goof Kloosterman (1989, Fine Arts / HKU)
Thera Clazing (1991, Fine Arts / HKU)
Danilo Fernandez (1987, Fine Arts / HKU),
Sander van Noort (1986, Fine Arts / HKU)
Sonia Laan (1989, Fotografie / HKU),
Mariska Kerpel (1991, Fotografie / HKU),
Nienke Jorissen (1988, Fotografie / HKU)
Marloes Elbertse (1990, Fine Arts / Artez)

 

Sander van Noort - Arena - 2015
Sander van Noort – Arena – 2015

 

Nienke Jorissen - Hinterland - 2015
Nienke Jorissen – Hinterland – 2015 (video still)
Mariska Kerpel - Suntrap - 2015
Mariska Kerpel – Suntrap – 2015
Sonia Laan - Corporate - 2015
Sonia Laan – Corporate – 2015 (vidoe-still)
Goof Kloosterman - Probalility001 - 2015
Goof Kloosterman – Probalility001 – 2015
Dennis ter Wal - Shopping - 2015
Dennis ter Wal – Shopping – 2015
Marloes Elbertse - Chamber of reflection - 2015
Marloes Elbertse – Chamber of reflection – 2015
Danilo Fernandez - Fo all the times you where not here - 2015
Danilo Fernandez – Fo all the times you where not here – 2015
Marloes Elbertse - Chamber of reflection - 2015
Thera Clazing – Gebroken Ruimte – 2015