Tagarchief: Galerie Sanaa

Transpose essence of forms – galerie Sanaa

Rust, een beter woord weet ik even niet. Dat is wat je ervaart als je vanuit de reuring van het Utrechtse centrum galerie Sanaa binnen loopt. Materialiteit, rituelen, het proces. Het zijn begrippen die in je opkomen bij bekijken van de werken in de expositie ‘Transpose, the essence of forms”

isabel-ferrand-detail

‘Weapons of Choice’ zo betitelt Yasser Ballemans zijn werken tegen de achterwand van de galerie. Met wapens van klei is het echter lastig om een gevecht te winnen. Het zouden ook totempalen, maskers of andere rituele voorwerpen kunnen zijn. Daar worden ze ook niet echt bruikbaar van. Maar dat ‘onbruikbare’ is misschien wel de twist van de kunstenaar.

Yasser Ballemans
Yasser Ballemans, World of Weapons, keramiek

Dicht bij de ingang twee flinke doeken van Nan Groot Antink, egaal van kleur. Rood. De rechter is fel en schreeuwt je haast tegemoet. De linker is gedempt, aards, meer bestemd om te absorberen. Er is diepte in de kleur beide doeken, onmiskenbaar van natuurlijke materialen. De kunstenaar maakt haar kleuren zelf van planten, modder, krijt etc.

Nan Groot Antink - Karmozijn en Scharlaken, wol geverfd met cochenille, 1998
Nan Groot Antink – Karmozijn en Scharlaken, wol geverfd met cochenille, 1998

Kobushi is een Japanse variant van de Magnolia plant, wit van kleur. Kunstenaar Isabel Ferrand zal haar werk Kobushi white wel naar deze plant vernoemd hebben. Het patroon van wit porselein steek fel af tegen de blauwe achtergrond. Foto’s op internet van de Japanse Kobushi zijn ook: wit tegen blauw. De kleur is trouwens rechtstreeks op de muur aangebracht.

kobuchi-blue-I-light_isabel-ferrand_galerie-sanaa
Isabel Ferrand, Kobushi white, 2016, porselein

Met zijn negenen vormen de werken op papier van Fatima Barznge een groter vierkant. En ze versterken elkaar. Alsof er door de duizenden kleine streepjes waarmee elk van de tekeningen is opgebouwd een zacht briesje waait. Waardoor, heel subtiel, een onderliggende laag van kleuren en lijnen zichtbaar wordt.

Fatima barznge, transformation of square pyramids #01, 2017
Fatima barznge, transformation of square pyramids #01, 2017

Kunst geeft gelegenheid tot reflectie, bezinning en daar biedt deze expositie alle ruimte toe. Toch is in mij er iets van twijfel. Onlangs bezocht ik de Gazing Ball van Jef Koons in de Nieuwe kerk. Waar Koons is, daar is gedonder. Dat krijgt de kunstenaar altijd weer voor elkaar. Hij loopt langs het randje van de kunst, hij balanceert. Dat is wat ik in deze werken wel mis, dat balanceren. Maar misschien is dat mijn manier van kijken.

expositie: Transpose essence of forms, t/m 10 maart 2018, (wo-za : 12-18 uur)
locatie: galerie Sanaa, Jansdam 2, 3512 HB Utrecht

Equilibre fragile – galerie Sanaa

galerie-sanaa_drie

In Nederland gaan we vechtend over straat vanwege ‘blackface’ ofwel Zwarte Piet. Het is misschien dan ook niet vreemd dat Afrikaanse kunstenaars zwak vertegenwoordigd zijn in de Nederlandse kunstwereld. Gelukkig zijn er kunstinstituten die tegen de stroom inroeien. Galerie Sanaa is er een van. De expositie ‘Equilibre fragile‘ toont louter Afrikaanse kunstenaars. Berthe Schoonman gaf Myriam Mihindou, een internationaal bekende Afrikaanse kunstenaar, carte blanche om de expositie samen te stellen. Een gedurfde stap.

Wat is er bijzonder aan Afrikaanse kunstenaars? Alleen dat ze recht hebben op een gelijkwaardige plek in de -door het Westen gedomineerde- kunstwereld? Of is er een Afrikaanse kunst? Ik heb daar over nagedacht maar moet concluderen dat ik niet de kennis heb die vraag te beantwoorden, als die al te beantwoorden is. Toch voelt de expositie bijzonder.

Alsof er door de middelen die we zo goed kennen, olie- of acrylverf, houten lijsten, video een andere wereld opdoemt. Nee niet zozeer een andere wereld maar meer een manier van kijken naar de wereld. En hoe die wereld beleefd wordt.

Boris Anje Tabufor - Notre Vie - 2017 - acryl op doek
Boris Anje Tabufor – Notre Vie – 2017 – acryl op doek

Neem het werk van Boris Anje Tabufor. Het is van een soort uitbundigheid die het Westen vreemd is. De huid (handen en gezicht) zijn volledig bedekt met logo’s van het internet, die we in het westen ook zo goed kennen. Een huidaandoening lijkt het, wordt de mens in Afrika ook verzwolgen door sociale media?

Deelnemende kunstenaars:
Boris Anje Tabufor (Cameroon), Pélagie Gbaguidi (Benin, Belgium), Ori Huchi Kozia (Republic of Congo), Miguel Marajo (Caribbean, Fr ), Alex Mawimbi (Kenia), Patsheli Kahambo Kitenge (DRC), Hervé Yamguen (Cameroon), Van Andrea (Republic of Congo), Myriam Mihindou (Gabon, FR).

Links:
Film over de exposistie Equilibre Fragile van PP Producties in Utrecht.Galeriehouder Berthe Schoonman en curator Myriam Mihindou geven een uitgebreide context rond de expositie.

exposite: Equilibre fragile, t/m 6 januari 2018, wo-za/12-18 uur.
locatie: Galerie SANAA, Jansdam 2, 3512 HB Utrecht.

galerie-sanaa_miriam-mihindou.jpg
Miriam Mihindou – Polarisation Cuite – 2017 – Koper, naalden, etymology, warme lijn, draad, pigment.
Herve Yamguen - tekening - 2005/6
Herve Yamguen – tekening – 2005/6
Patsheli Kahambo Kitenge - zonder title - 2017 - acryl op papier
Patsheli Kahambo Kitenge – zonder title – 2017 – acryl op papier

galerie-sanaa-wanddoeken

Apparitions – galerie Sanaa

Paul Bogaers

Nieuwsgierig, bevreesd, onderzoekend of verbaasd kijken de lange, magere poppen naar boven. Wat gebeurt daar? Je voelt de neiging om ook omhoog te kijken naar iets wat niet te zien is. De mooie beelden zijn een voorbode voor de expositie Appartions in galerie Sanaa. Ze lokken je gewoon naar binnen.

Daar hebben de kunstenaars Paul Bogaers en Myriam Mihindou de galerie omgetoverd tot een mysterieuze ruimte. Je voelt je lichtjes ongemakkelijk maar je wordt daardoor wel nieuwsgierig. De eigenzinnige sculpturen van Bogaers zweven tussen Afrikaanse en westerse kunst in. De foto’s van Mihindou zijn in negatief afgedrukt. De herkenbaarheid gaat daardoor voor een belangrijk deel verloren. Het werkt vervreemdend maar geeft ook ruimte voor  eigen interpretatie.

Nadat hij lange tijd succesvol fotograaf was vond Bogaers geen inspiratie meer in de fotografie. Hij zocht naar nieuwe mogelijkheden om zijn kunstenaarschap te beoefenen. Het werd papier-maché, voor hem een geweldig middel. Hij kon zich vrijelijk ruimtelijk uitdrukken en fotomateriaal blijven gebruiken. Die vrijheid spat van zijn werk. Een foto van een plas die naadloos overgaat in een lijst van papier-maché. Is het een foto in een lijst of een sculptuur?  Ook verwerkt hij foto’s van sculpturen in sculpturen waardoor je -weer- niet goed meer weet waar je naar kijkt. Dat is ook wat de kunstenaar wil, hij houdt niet van definitief en af.

Paul Bogaers
Paul Bogaers
Paul Bogaers
Paul Bogaers

Myriam Mihindou beweegt zich in diverse disciplines als fotografie, installaties, video en performances. Dat komt terug in de fotoserie die ze toont in deze expositie. Het is een registratie van een performance met de Haïtiaanse theatergroep Nous. De naam van de performance Dechoukaj (= ‘met wortel en al uitgerukt’) verwijst naar een bewogen proces. Voor haar als kunstenaar werkte het project echter louterend op de pijnlijke ervaringen in haar leven.  Voor ons als kijker zijn er de foto’s in negatief, mysterieus, troostend, pijnlijk en helend in een enkel beeld.

Myriam Mihindou - Dechoukaj
Myriam Mihindou – Dechoukaj
Myriam Mihindou - Dechoukaj
Myriam Mihindou – Dechoukaj

Zo loop je in de expositie Appartions steeds tussen verschillende werelden. Tussen de Afrikaanse en de westerse. In een het occult, spiritueel universum en de aardsheid van een galerie.

Links
Website Paul Bogaers.
Artikel over Paul Bogaers (2015) in FOAM Magazine (PDF)

expositie: Appartions t/m 11 maart wo-za, 12-18 uur.
locatie: galerie Sanaa, sint Jansdam 2, 3512HB Utrecht

Paul Bogaers
Paul Bogaers
Paul Bogaers
Paul Bogaers
Myriam Mihindou - Dechoukaj
Myriam Mihindou – Dechoukaj

JAGGED – Galerie Sanaa

Kunstenaars JAGGED - galerie Sanaa
De kunstenaars vlnr: Joan Ederveen, Debbie Young, Suzie van Staaveren, Melle Aussems, Ruby-Jane Fu, Thomas Westphal, Malou de Ruiter (Ieva Radvila en Simon van Iersel waren niet aanwezig)

In een groepsexpositie zowel diversiteit als eenheid weten te realiseren is geen eenvoudige opgave. Zeker niet als het een expositie van graduates betreft. De pas afgestudeerden geven hun creativiteit alle ruimte, zonder de beperking van verkoopbaarheid en markt.

Galerie Sanaa heeft die opgave met de expositie ‘JAGGED‘ met verve tot een geslaagd resultaat gebracht. Het uitgangspunt was dan ook niet het afgezaagde “the best off”. Er is gekozen om rond het thema ‘onderzoek en materialiteit’ een groep kunstenaars te selecteren. Het resultaat is een enerverende expositie. Negen jonge kunstenaars laten zien waarmee ze bezig zijn. Het gaat niet alleen om mooi werk, het proces, het enthousiasme, het zwoegen zijn minstens zo belangrijk.

JAGGED (ruig / onregelmatig) is beslist een bezoek waard. De grenzen tussen disciplines als schilderkunst, beeldhouwkunst, tekenen en video zijn niet scherp meer te trekken. Melle Aussems freest sculpturale schilderijen uit hout. Joan Ederveen maakt kunst van Papier-maché en waardeloos materiaal, Debbie Young rebelleert met haar werk tegen de digitalisering van de samenleving, Suzie van Staaveren laat de beschouwer zelf kunstenaar zijn, Thomas Westphal maakt zijn doeken van stoffen uit verschillende culturen en reageert daarop met zijn schilderingen, Simon van Iersel gebruikt video om ervaringen in zijn dagelijks leven te koppelen aan de grotere levensvragen, Ruby-Jane Fu blijft de schilderkunst trouw met abstracte schilderijen waar je toch in kunt verdwalen, De sculpturen van Ieva Radvila zweven tussen kunst en (religieuze) totempalen waarbij diverse onderdelen afgeleid zijn van foto’s. Vergeet ook het werk van Malou de Ruiter niet, Haar kleine, subtiele collages hebben als inspiratie de kwetsbare mens op zoek naar zingeving.

Links.

JAGGED galerie Sanaa.
Begeleidende tekst expositie met bijdrage van elke kunstenaar.

Suzie van Staaveren wint cultuurprijs Den Haag (AD).

expositie: JAGGED t/m 1 okt 2016 (wo-za/12-17h)
locatie: Galerie Sanaa, jansdam 2, 3512 HB Utrecht

Melle Aussems - Knitevision
Melle Aussems – Knitevision
Joan Ederveen - Cadmium Ritme
Joan Ederveen – Cadmium Ritme
Suzie van Staaveren
Suzie van Staaveren – TC3.1
Thomas Westphal - Downwards Chicken
Thomas Westphal – Downwards Chicken
Ruby-Jane Fu
Ruby-Jane Fu – Prussian Blue
Ieva Radvila
Ieva Radvila
Malou de Ruiter - uit serie: Scheuren in de ruimte
Malou de Ruiter – uit serie: Scheuren in de ruimte

Guilty Landscapes – Spring Festival

Door grote etalageruit van galerie Sanaa kun je doorgaans al een beeld krijgen van de expositie. Voor de installatie ‘Guitly landscapes’ van Dries Verhoeven is de ruit echter geheel afgeplakt . Wat zich binnen afspeelt blijft een verrassing.

Galerie Sanaa tijdens guilty landscapes van Dries Verhoeven
Galerie Sanaa tijdens guilty landscapes van Dries Verhoeven

Dat stelt je als blogger voor een dilemma. Je wilt graag wat vertellen over het werk en waarom je het de moeite waard vindt. Anderzijds wil je de verrassing voor de bezoeker intact laten. Dat beperkt de ruimte om te schrijven aanzienlijk. Toch wil ik een poging wagen.

Nu ik de installatie heb meegemaakt blijkt de korte omschrijving van Dries Verhoeven op zijn website te kloppen (zie links). De kracht van het werk is dat je hem alléén ervaart. Als de deur achter je wordt gesloten ben je de enige in de ruimte. Geen groep waar je in op kunt gaan. Geen bezoekers om je heen bij wie je de mening kunt aflezen of navragen. En geen idee wat er komen gaat. Aan de andere kant, de ruimte is even van jou, er ook niemand die je bekijkt. Of toch wel? Langzaam wordt je meegenonen. De straat waarin je zojuist kwam aangelopen lijkt ver weg. De ‘verre’ wereld van armoede komt heel dichtbij. Een ontmoeting maar zonder verwijt of beschuldigende vinger.
Guilty landscapes van Dries Verhoeven vind ik een bezoek waard. De installatie is het eerste deel uit een serie van drie, die elk in een andere stad te zien zijn. Bezoek is alleen mogelijk met reservering en een ticket Informatie zie links.

Links.
Informatie en link naar ticket verkoop van het Spring Festival.
Informatie van Dries Verhoeven over het project ‘Guilty Landscapes’.

Voor deze expositie kun je een kaartje kopen voor 2,50 euro kopen ( (+1,50 kosten reservering).
expositie: Guilty Landscapes – Dries Verhoeven. Dagelijks t/m 29 mei 14.00 uur t/m 21.30
locatie: galerie Sanaa, Jansdam 2, 3512 HB Utrecht

Moving Realities – Galerie Sanaa

Kunstfilosoof Maarten Doorman stelt in zijn lezenswaardige boek ‘De navel van Daphne’ dat de kunst in deze tijd zijn pioniersrol in de samenleving is kwijtgeraakt en zodoende zijn urgentie heeft verloren. Het publiek haakt massaal af en de hedendaagse kunst is verworden tot het speeltje van de (super)rijken. Met de expositie ‘Moving realiteis‘ lijkt Galerie Sanaa die stellingname te willen weerspreken. Het begrip vluchteling wordt breed belicht en ook in een historische context geplaatst. Alsof dat geen engagement is.

De organisatoren van de expositie zijn niet in de val van het drama getrapt. Geen aangespoelde lijken, geen gammele bootjes of drommen doorweekte mensen voor metershoog prikkeldraad. Het actuele thema vluchteling wordt vanuit een persoonlijke, beschouwende manier benaderd. Welke herinneringen bewaart een vluchteling? Hoe kijken we zelf aan tegen goed en kwaad? Hoe kunnen we helpen? Wat willen we zien en wat vergeten we? Dit soort vragen komen aan bod in de expositie die een goede balans weet te vinden tussen schoonheid, ernst en lichtvoetigheid.

De tekeningen van Rosa Everts geven je het gevoel dat je te laat bent. Het evenement is voorbij en je aanschouwt de laatste resten. Koffievlekken, een krantenartikel, wat achtergelaten muntjes. Of ben je de detective die uit de spaarzame aanwijzingen wat er was moet achterhalen?
PJ Roggeband wil de vluchteling helpen. Daartoe ontwikkelde hij het project PLANTEGROND. Een kaart waarin plantenzaden zijn verwerkt die je kan opkweken maar de kaart bevat ook nuttige informatie als vluchtroutes, hulpadressen en plattegronden. Voor een moment van rust bevat het een kort verhaal.
Een rechthoek van 56 portretten van invloedrijke personen die rond de tweede wereld oorlog leefden. De ‘goeden’ en ‘slechten’ hangen door elkaar. Deze tekeningen van Paul Klemann herinneren je aan een bewogen periode die niet eens heel ver achter ons licht.
Dat Natalia Ossef schildert vanaf oude foto’s is duidelijk. Maar door het schilderen worden de beelden zachter. De gezichten zijn verdwenen. Alsof de herinneringen van iedereen kunnen zijn. Beelden die met de tijd vager worden.

Rosa Everts - Tafel 2
Rosa Everts – Tafel 2 – mixed media – 2016
P.J. Roggeband - Plantegrond
P.J. Roggeband – Plantegrond
Paul Klemann - Portret
Paul Klemann – Portret – tekening -2015
Natalia Ossef - The Gift of a Lost Day - olie op doek - 2016
Natalia Ossef – The Gift of a Lost Day – olie op doek – 2016

Niet van alle kunstenaars heb ik een werk beschreven. Er is ook werk te zien van Myriam Mihindou, Rabi Koria (Winnaar Koninklijke prijs voor de schilderkunst 2015), Fatima Barznge, Baldin Ahmad. (Zie ook onderaan dit blog)

Moving realities benadert het begrip vluchteling niet vanuit een groep binnen een samenleving, zoals ‘moslims’, ‘asielzoekers’ of ‘wij’ maar vanuit de mens die we allemaal zijn. Misschien zijn we ook allemaal wel vluchtelingen. Vluchtelingen van de tijd die geen moment stil staat.

expositie: Moving Realities, t/m 12 mei (wo-za, 12-18 u) en 1 mei Culturele Zondag Utrecht
locatie: Galerie SANAA, Jansdam 2, 3512 HB Utrecht.

Myriam Mihindou - Série l’Anneau bleu
Myriam Mihindou – Série l’Anneau bleu – foto – 2012/2013
Rabi Koria - Der-IS Zhor
Rabi Koria – Der-IS Zhor – olieverf op keramische tegels – 2016
Fatima Barznge - Still live form Iraq #2
Fatima Barznge – Still live form Iraq #2 – acryl op canvas – 2016
Baldin Ahmad - Landing
Baldin Ahmad – Landing – acryl op doek – 2016

Artist talk met Jessica Skowroneck – galerie Sanaa

Het was lekker druk bij galerie Sanaa tijdens de short solo van Jessica Skowroneck. Dat was toe te schrijven aan dit interessant initiatief tijdens het weekeinde van 26 en 27 februari. De kunstenaar was beide dagen aanwezig. Zaterdag speelde er het saxofoon-kwartet ’t Wuivend Riet en voor de zondag was er een Artist talk gepland met Dieuwke Spaans. De routine van vier tot zes weekse exposities wordt eens doorbroken. Een soort ‘popup’ in je eigen galerie. Ik kan dat wel waarderen.

De artist talk was levendig. Jessica en Dieuwke kennen elkaar van de HKU waar de eerste afstudeerde in 2013 en de tweede docent is. Dat werkte goed. Niet te veel vragen voor de vorm maar gelijk gaan voor de inhoud.

Jessica Skowroneck (l), Dieuwke spaans (r)
Jessica Skowroneck (l), Dieuwke spaans (r)

In het actieve schilderen gaat ze volledig op. Geen enkele afleiding. In volledige concentratie en overgave aan meerdere schilderijen werken. De kritische blik komt later. Ze werkt op de grond omdat een ezel teveel afstand schept. Tijdens het beoordelen, op een ander moment, vind de selectie plaats. Soms keurt ze werken goed, de anderen blijven liggen om er later verder mee te gaan.

Jessica Skowroneck - Organism belonging to the vegetable kingdom
Jessica Skowroneck, Organism belonging to the vegetable kingdom, acryl op mdf, 2015

Op de vraag waarom ze het figuratieve heeft losgelaten is haar antwoord dat abstractie meer risico heeft. Het kan volledig misgaan.  Dat risico is blijkbaar voor haar belangrijk om scherp te blijven. Balanceren tussen controle, toeval en overgave.

Potato love, acryl op mdf, 2015
Potato love, acryl op mdf, 2015

Het valt me op dat de kunstenaar heel nuchter over haar werk praat, bijna laconiek. Zo zegt ze: ‘Je moet het ook weer niet te serieus nemen, het blijft tenslotte verf en kleur’. Ik denk dat dat laconieke past in haar kunstenaarschap. Zodat ze over de smalle richel van totale overgave kan blijven lopen, zonder in de afgrond van waanzin te vallen.

Jessica Skowroneck - Go where the raindrops fall, acryl op mdf, 2015
Jessica Skowroneck – Go where the raindrops fall, acryl op mdf, 2015

Het weekeinde is geweest maar de galerie heeft besloten de expositie t/m 5 maart te verlengen. Het stelt je in de gelegenheid de expositie te bezoeken en (ook) daar het smalle pad te gaan, tussen maar wat raak schilderen en kunst welke staat.

expositie: Short solo met Jessica Skowroneck t/m 5 mrt (wo-za/12-18u)
locatie: galerie Sanaa, Jansdam 2, 3512 HB Utrecht

Jessica Skowroneck – Where is the frog, acryl op mdf, 2014.
Jellyfish forestwalker, acryl op doek, 2015 Sleeping Chameleon, acry op board, 2015
Jellyfish forestwalker, acryl op doek, 2015
Sleeping Chameleon, acry op board, 2015