Categorie archief: kunstenaars

Dit is de categorie voor blogs die een kunstenaar als onderwerp hebben

FORMat Play – Goof Kloosterman – Atelier 014

formatplay_logo

In 2014 studeert Goof Kloosterman af aan de HKU in Utrecht.  Zijn eindexamen expositie valt op. In een van zijn werken kopieert hij een wit vel papier. De kopie dient  als origineel om een volgende kopie te maken. Deze handeling wordt steeds herhaalt. Omdat kopieermachines niet perfect zijn vertonen de kopieën steeds meer zwarte vlekken, tot ze helemaal zwart zijn. Vervolgens raakt de inkt op en worden de kopieën weer witter.  Het laatste vel papier is weer geheel wit.  Van deze vellen maak hij een chronologisch overzicht als kunstwerk.

photo-118
Van witte kopie naar witte kopie.  foto: © Das Spectrum

Op de Unfair van 2016 presenteert hij een mini bioscoop. Je kunt er live kijken naar een voorstelling die zich in  een ander deel van Amsterdam afspeelt. De verbinding is met WiFi tot stand gebracht. De voorstelling bestaat uit rook die met een zekere regelmaat in een theaterzaal het podium wordt opgeblazen.
Thema’s in zijn werk zijn:(mechanische) ritmes en patronen, toeval, oneigenlijk gebruik van machines, hoe ontstaan beelden en wat is je rol als beschouwer?

In het project FORMat Play in Atelier 014 onderzoekt hij deze thema’s verder, waarbij het presenteren centraal staat. Gedurende vier weken (van 16/03/2017 t/m 9/4/2017) verzorgt hij elke week een andere voorstelling/expositie.
Kun je met theaterlampen theater maken als er geen voorstelling is? Dat wil de kunstenaar onderzoeken. In de eerste episode wordt de bezoeker in de schijnwerpers gezet. Ben je dan nog wel bezoeker of misschien juist de artiest? En hoe voelt dat dan? De toegang is gereguleerd: elk kwartier mag 1 persoon naar binnen.
Vrijwel elke expositie begint met een opening. Is een opening daarmee onderdeel van de expositie? Heeft het evenement artistieke waarde? In de tweede episode kijk je als bezoeker naar opnames van een eerdere opening. Hoe lang blijf je kijken? Is het interessant? De toegang is gereguleerd tot maximaal twee bezoekers (in de ruimte).
In episode 3 loop je bij de ingang langs een flinke lamp. In een rustige, vaste regelmaat gaat de lichtbron van aan naar uit (en omgekeerd). Een camera neemt alles op. In de expositie ruimte zie je de lamp geprojecteerd op een metalen plaat. Voor de projector staat een ander kunstwerk uit een vorige expositie. Op een statief staan 2 tegen elkaar in draaiende schijven. Ze laten het licht door van de projector in en willekeurige opeenvolging van alles tot geen licht. Beide kunstwerken beïnvloeden het beeld op de metalen plaat. Maar wat weet je nog van het kunstwerk dat je nu niet meer kunt zien?
In de Grand finale, de vierde en laatste episode, mag je zelf voor kunstenaar spelen. Ten minste als je instemt met de voorwaarden. Dat is dat je bereid bent precies één van de opdrachten uit te voeren die aan je worden voorgelegd. In de expositie ruimte liggen op de grond witte, grijze en zwarte blokken. Op de muur worden de opdrachten geprojecteerd. (bijv: ‘Haal een zwart blok weg’). Wat ga je doen? Heel braaf een opdracht uitvoeren? Stiekem geen? Of lekker eigenwijs twee of meer?

FORMatPlay - episode 1 - Goof Kloosterman
Theater met alleen schijnwerpers?
FORMatPlay - episode 3 - Goof Kloosterman
Beeld van een gloeilamp gemaakt door 2 kunstwerken
FORMatPlay - episode 4 (Grand Finale) - Goof Kloosterman
Blijf je toeschouwer of doe je mee?
FORMatPlay - episode 4 (Grand Finale) - Goof Kloosterman
Blokken korrelig op scherm geprojecteerd.

In FORMatPlay speelt de kunstenaar met de elementen kunst, presentatie en beschouwer. Het idee van ik, de beschouwer hier en de kunst daar wordt onderuit gehaald. Je bent onderdeel van het kunstwerk geworden of misschien wel van de presentatie. Om het nog wat lastiger te maken wordt wat er in de expositieruimte gebeurt (deels) geregistreerd. Op een beeldscherm, net buiten de expositie, wordt het resultaat in korrelig beeld gepresenteerd. Wat is nu het eigenlijke kunstwerk? Het beeldscherm of de expositie?

Het is heel waardevol dat een kunstinstelling als Atelier 014 kunstenaars de ruimte geeft om te experimenteren. Je krijgt de mogelijkheid om de zoektocht van de kunstenaar mee te beleven. FORMatPlay bevraagt de rol van de toeschouwer. Kun je wel objectief naar kunst kijken? Of zijn allerlei factoren rond de presentatie van invloed?

Atelier 014 - FORMatPlay
Toegang Atelier 014

Atelier 014 is een jong kunstenaarsinitiatief gevestigd aan de Hardebollenstraat 10 in Utrecht. De kunstenaars Dina Ziad, Eva Geutjes en Lisanne Ruim zijn 8 maanden geleden dit initiatief begonnen.
Sinds drie maanden voeren ze een ‘No white cube’ beleid. Elke kunstenaar krijgt gedurende een aantal weken de ruimte tot zijn beschikking. Hij of zij gaat verder met wat de vorige kunstenaar heeft afgelaten.  Ze zien Atelier 014 als een laagdrempelig initiatief.
Op dit moment heeft Kate Price het pand onder haar hoede. Om op de hoogte te blijven van de activiteiten van Atelier 014 kun je het beste de Facebook pagina volgen (zie links), de website is nog in aanbouw.

Links.
goofkloosterman.nl.
Facebook pagina van Atelier 014.

FORMatPlay is inmiddels ten einde. (Het liep van 23 maart 2017 t/m 9 april 2017).

Judit Reigl – The Merchant House

Even waan ik me in een oneindig laagland waarin een zwerm vogels zich krijsend in de lucht verheft. In galerie The Merchant House heerst echter een serene rust en de muren zijn gewoon van steen. Vanaf het plafond hangen lange rollen papier naar beneden. Een stroom vogels, met wat eenvoudige streken neergezet, beweegt zich omhoog met grillige gebaren. Een eindeloze stroom waarvan het papier slechts een klein deel zichtbaar maakt.

Judit Reigl - Oiseaux series - 2012
Oiseaux series – 2012

Aan de andere kant van de galerie hangt een serie grote, wat donkere werken. Ook hier een stroom, van menselijke lichamen. Mannen, vrouwen, kinderen. Of misschien wezen die nog tussen beide geslachten in zweven. De gezichten zijn niet uitgewerkt. Waar komen al die mensen vandaan? Waar gaan ze heen?

Judit Reigl - Déroulement (phase IV - anthropomorphie) - 2008
Déroulement (phase IV – anthropomorphie) – 2008

Het werk van Judit Reigl is beklemmend. Het gevangen zijn in een stroom waar je als mens niet uit los kunt maken. De gebaren van de vogels hebben iets van wanhoop. De kunstenaar schildert met grote trefzekerheid en heel lyrisch. Dat maakt het fascinerend om naar te kijken. Het geeft berusting. Nu sta ik hier in deze galerie maar over een tijd ben ik er niet meer en heeft dit pand weer een andere bestemming. Het leven is een stroom. Houvast is een illusie.

Judit Reigl is geboren in Hongarije (Kapuvar, 1923). Ze vluchtte naar Parijs in 1950. Vanuit deze stad werkte ze aan haar Internationale carrière.  Meer informatie is te vinden in haar biografie, zie de links.

Links
The Merchant House.
Judit Reigl.
Press release and biography Judit Reigl.

expositie: Judith Reigl – Late Paintings and Drawings,  t/m 7 feb 2017 (vr 12 – 19.30 en na afspraak)
locatie: The Merchant House, Herengracht 254, 1016 BV  Amsterdam

Judit Reigl - Oiseaux series - 2012 (detail)
Oiseaux series – 2012 (detail)
Judit Reigl - Déroulement (phase IV- anthropomorphie) - 2008
Déroulement (phase IV- anthropomorphie) – 2008 (detail)

Tarja Szaraniec – Brown Dust – Dapiran

‘Natuur’ is het eerste wat bij je opkomt als je de tekeningen bekijkt bij Dapiran Art Project Space. Toch zijn er geen herkenbare natuurlijke elementen te zien, zoals bijvoorbeeld bloemen, planten of bomen. Dat is misschien wat het werk van Tarja Szaraniec bijzonder maakt. Het is alsof de natuur vlak achter die abstractie aanwezig is.

Tarja Szaraniec

Tarja Szaraniec tekent en schildert op groot formaat tekeningen maar ondanks de afmetingen houd haar werk de weerloosheid en zachtheid die de tekenkunst van nature heeft. Behalve de natuur worden ook schilderkunst en materialiteit onderzocht. Zo heeft ze de moed om het papier voor een flink deel leeg te laten. Vele soorten materiaal en technieken worden toegepast. Doorzichtige gel, normaal gebruikt om verf volume te geven, wordt puur aangebracht. Speciale inkten. In de overwegend aardse tonen, toetsen van felle, bijna fluoriderende kleuren. Fijne patronen, die iets weghebben van een vingerafdruk. Je kunt het allemaal terugvinden in haar tekeningen.

Tarja Szaraniec

Het maakt dat naar haar werk kijken een ontdekkingstocht is. De zorgvuldige ordening en al die details die zich alleen aan de aandachtige kijker laten zien.  Die observatie brengt me weer terug bij de natuur.  Al sinds de mensheid bestaat, is het een onuitputtelijke bron van inspiratie.

links.
expositie-informatie Dapiran Art Project Space.
tarjaszaraniec.com.

expositie: Brown Dust, Tarja Szaraniec. t/m 17 dec 2016, vr-za, 12.00 -18.00 uur.
locatie: Dapiran Art Project Space, Springweg 59, 3511 VK Utrecht.

Michael Gibbs – Let it keep secrets – Soledad Senlle

Nini Glockner - Revisited Identities - 2016
Nini Glockner – Revisited Identities – 2016

Tijdens de performanceparty in WG Kunst op 11 november begint Nina Glockner haar performance (Revisited Identities) door alle objecten die gebruikt gaan worden te omlijnen met een krijtstift. Het blijft me bij. De performance die volgt is een wervelwind van handelingen losjes rond de thema’s taal, tekst en herhaling. Michael zou tevreden zijn geweest.

Maar waarom dat omlijnen. Zou het iets kunnen zeggen over de haat/liefde verhouding die Gibbs had met taal? Dat almachtige medium waarmee je miljoenen mensen kunt raken maar dat jou toch altijd de baas lijkt te zijn. Zonder taal is er niets, met taal benoem je dingen waarna ze zich toch weer aan je macht onttrekken. Zou hij daarom de taal als onderwerp hebben gekozen om kunst te maken en niet als middel? Het blijft gissen.

Michael Gibbs was een innemende en energieke persoonlijkheid maar op de kunstenaar is veel lastiger vat te krijgen. Hij koos voor de marge. De manier waarop hij de tijdschriften Kontext en Artzien uitgaf (gestencild in kleine oplages) is daar een voorbeeld van.  Zijn werk is echter even boeiend als ongrijpbaar. De verleiding bestaat om in zijn werk te duiken om de kunstenaar te begrijpen.

Michael Gibbs - the absent words
Michael Gibbs – the absent words

In de Soledad Senlle Art Foundation is de hoofdexpositie te zien van het Michael Gibbs festival dat nu plaats vind in Amsterdam. Het is een bescheiden maar zorgvuldig samengesteld overzicht van zijn vroege werk. Een goede gelegenheid om zijn werk te doorgronde maar misschien moet je beginnen met genieten. De lichtvoetigheid, zijn worsteling met taal, literatuur en boeken. Zijn artistieke gevecht met het alfabet of de manier waarop hij fotografie inzet. Het is van een bijzondere, weerloze schoonheid. Bijvoorbeeld het werk ‘cancelled letters’. Alle letters van het alfabet zijn doorgekrast. Het laat je sprakeloos…

Cancelled letters - Michael Gibbs - 1979
Cancelled letters – Michael Gibbs – 1979

In het de Appel Arts Centre is in de kelder een ruimte ingericht. Het zou de redactiekamer van de kunstenaar kunnen zijn geweest. Op een tafeltje een oude (werkende) Apple waarmee je zijn eerste internet activiteiten kun bekijken. Fotokopieën van de tijdschriften Kontext en Artzien hangen aan de muur. Vele voorbeelden van Concrete – en Visuele poëzie zijn zo te bekijken op de eenvoudige manier waarop ze werden uitgeven.  Van een aflevering van Artzien ligt een rij kopieen van losse pagina’s naast elkaar. Er is ook een lange nietmachine. Ik raap een exemplaar bij elkaar en tik er twee nieten door. Dan bedenk ik dat Michael Gibbs ook zo aan het werk geweest is om zijn tijdschriften te verspreiden…

de Appel - Michael Gibbs
de Appel – Michael Gibbs

Links
Website michaelgibbs.nl met informatie over Michael Gibbs en het Michael Gibbs festival
Review Let it keep Secrets Metropolis M.
Facebook pagina – Let it keep secrets.

Klein fotoverslag van de hoofd-exposistie:

Michael Gibbs - tree poem - 1968
tree poem – 1968
Michael Gibbs - spirit-you-all - 1976
spirit-you-all – 1976

img_8510

img_8512

Michael Gibbs hield zich ook bezig met stempelkunst. Deze doos met stempelkussen is te zien op de hoofdexpositie in de Soledad Senlle Art Foundation.

Michael Gibbs

Radio Voicmail, verborgen zendtijd op een verlaten medium.

Krijgen jullie nog wel eens een voicemail? Ik eigenlijk niet meer. Al een tijd niet. En als ik ze krijg luister ik ze bijna nooit af. Nieuwe technieken hebben dit eens innovatieve medium overbodig gemaakt. Vloris Fisser was dat al opgevallen. Een reden voor hem om in 2012 ‘Radio Voicemail‘ op te zetten.

Het idee is eenvoudig. Door het nummer van Radio Voicemail te bellen (+31(0)619736048) kun je een geluidsopname horen die door een kunstenaar is gemaakt. Elke woensdag is er een nieuwe opname die dan een week te horen is. Per jaar krijgen zo’n 20 kunstenaars de gelegenheid een opname te maken en presenteren.

Het project wordt fysiek tastbaar gemaakt doordat diverse kleine kunstinstelling een gevelsteen van Radio Voicemail op de buitenmuur hebben hangen. In deze gevelstenen de lijst van kunstenaars die in het seizoen een bijdrage verzorgen. Een medewerker van het instituut slijpt elke week een naam door zodat de steen actueel blijft.  De instellingen die meedoen zijn: W139 (Amsterdam), OT301 (Amsterdam), Worm (Rotterdam), de Fabriek (Eindhoven), Extrapool (Nijmegen). Financieel wordt het project ondersteund door de stad Rotterdam en het Mondriaanfonds.

steen_radio_voicemail

Elke uitzending wordt bewaard. Op passende wijze worden uitgaves verzorgd. De eerste 20 uitzendingen kunnen via een speciaal nummer beluisterd worden. Dat kan door een simkaart  aan te schaffen met het nummer en genoeg beltegoed om alle utzendingen te beluisteren. Een nieuwe reeks uitzendingen zal worden uitgegeven onder een nieuw telefoonnummer. Op een plastic plaat zal het nummer staan met de nodige instructies.

Vloris Fisser heeft grote belangstelling voor hoe wij mensen onze aarde bestieren, vormgeven en met elkaar omgaan. Hij deed dan ook de opleiding Cultural Studies. Taal bood hem echter te weinig mogelijkheden om zichzelf uit te drukken, de kunst gaf meer ruimte en vrijheid. Het project Radio Voicemail is daar een mooi voorbeeld van. Voicemail is ingehaald door modernere technologieën. Voor Vloris is technologie het terrein van winnaars en verliezers. Hij vergelijkt technologische ontwikkelingen wel met sociale structuren die (ook) een cyclisch ritme kennen. Gebruiken verdwijnen en komen weer op een andere manier terug.

Kunstenaars worden voor het project geselecteerd op het werk dat ze maken. Het werk moet niet eenduidig zijn. Ervaring in het werken met geluid is niet nodig.

Judith Witteman heeft de geluidsopname gemaakt die live is gezet op dag dat dit blog is gepubliceerd.  Hoe heeft ze het werk aan haar bijdrage ervaren?
Lopend door het trappenhuis van een eenvoudig toeristenhotel in Ljubljana bedacht Judith  ‘Are you aware’.  Veertien verdiepingen van eenvormigheid met toch kleine verschillen. Ze herhaalde de woorden steeds bij het op en neer gaan van de trappen, zodat ze een zin werden. Door de voortdurende herhaling bleven haar twee vragen bij. Ze vormen de basis voor haar bijdrage.
Radio Voicemail benadert ze als een antwoordapparaat waarop een bericht is achtergelaten dat gehoord mag worden.

Het nummer van Radio Voicemail bellen is wel een nostalgische ervaring. Wat ga je te horen krijgen? De openingszin is altijd hetzelfde, namelijk de titel van dit blog. Daarna volgt de geluidsopname. Een dankjewel sluit het geheel af. Het geluid heeft hetzelfde blikkerige, mechanische van de ouderwetse voicemail. Verwondering blijft achter als de verbinding verbroken is. Een artistieke ode aan een achterhaalde voorziening

Links en informatie.
telefoonnummer Radio Voicemail: 0619736048.

Radio Voicemail.

Website Vloris Fisser.

Judith Witteman heeft geen eigen website. Over haar werk zegt ze:
“Ik plaats mijn werk liefst onder de noemer ‘installatie’, omdat ik me inhoudelijk steeds verhoud tot ervaring van realiteit en bewustzijn zonder gebonden te zijn aan materiaal, werkwijze, vorm etc.”.

Annemieke Alberts – Nomos/Wasteland

Het werk van Annemieke Alberts geeft je bij de eerste aanblik houvast, ze schildert ruimtes. Maar met die vaststelling komt de verwarring. Wat is het voor een ruimte? Zijn er verschillende ruimtes of één? Is het binnen of buiten? Is het wel een ruimte? Het lijkt allemaal zo tijdelijk. Een decor van schuivende panelen dat even is stil gezet maar zo weer kan veranderen. Ruimtes die moeiteloos buiten de randen van het schilderij treden. Eem ruimte zonder begrenzing. maar dat kan toch niet?

Annemieke Alberts - Rules of the Game - 2014
Rules of the Game – 2014

Het werk in de solo-expositie Nomos/Wasteland bij galerie Roger Katwijk past goed in onze tijd. De komst van internet en sociale media doet de grenzen tussen binnen en buiten vervagen. Iemand tuurt op een schermp(je), hoe aanwezig is hij nog? Wat is de afstand tot je huis als je, op weg naar dat huis, met je mobiel de thermostaat alvast omhoog kan draaien? Hoe massief zijn wanden als je met skype eenvoudig face to face met iemand kan praten ergens honderden kilometers verder in een ander huis?

Annemieke Alberts - Het Atelier - 2016
Het Atelier – 2016

Annemieke Alberts reflecteert op de woelige tijden van vandaag waarin zekerheden lijken te verdampen maar plaatst zich -misschien wel daarom- nadrukkelijk in de traditie van de schilderkunst. Een van haar werken heet ‘Het atelier’. Een ezel met een groot doek trekt de aandacht maar de ruimte is heel open, bij het doek lijkt een schilder aan het werk. Het is onmiskenbaar een verwijzing naar het werk van Rembrandt met een prominent aanwezig ezel met doek.

expositie: Annemieke Alberts – Nomos/Wasteland; t/m 12 november (wo-za / 12 – 18 h)
locatie: Galerie Roger Katwijk – Lange Leidsedwarsstraat 198-200, 1017 NP  Amsterdam

Annemieke Alberts - Poem #1 - 2016
Poem #1 – 2016
Annemieke Alberts - Rules of the Game - 2016
The House – 2016
Annemieke Alberts - Facaden - 2015
Facaden – 2015
Annemieke Alberts -Members Only - 2016
Members Only – 2016

Marius Lut – Billytown

Uit de witte muren van de galerieruimte doemen de werken van Marius Lut op. Wit canvas met daarop monochroom zwarte velden. Op dit zorgvuldig aangebrachte zwart zijn met een spuitbus nieuwe lagen aangebracht. Ook zwart.  Zacht glimmend tekenen ze zich af tegen de matte achtergrond. Een pijnlijk simpele beschrijving van wat ik zie. Er is zoveel meer.

Wandelend langs de schilderijen vraag ik me af: ‘Lossen de muren nu op in de werken of is het juist omgekeerd?  Het is niet te zeggen. De kunstenaar creëert een eigen sfeer. Een harmonie tussen de ruimte en zij kunst.

Marius Lut - Solo - Billytown

Aan de rechthoekige canvas doeken zijn soms kleinere rechthoeken aangebracht. Zorgvuldig maar zonder aandrang de naad te verbergen. Er zijn niet alleen rechte lijnen. Grillige wolkachtige vormen gaan in een waaier van druppels over in het wit. Spontaan maar toch gecontroleerd.

Binnen de zwarte vlakken spelen de met spuitbus aangebrachte lagen een essentiële rol. Vanuit elke hoek waaruit je naar het schilderij kijkt verandert de indruk die je krijgt. ook het licht speelt een rol.  Op deze zonnige middag schijnt het zachte herfstlicht overvloedig naar binnen. Hoe zien de werken eruit als het buiten donker is en alleen de TL buizen aan het plafond de galerie verlichten? Het werk van Marius Lut gaat zo niet alleen een verbinding aan met de ruimte maar ook met de tijd.

Marius Lut - Solo - Billytown

Marius Lut - Solo - Billytown

Billytown is een artist-run project space op een bedrijventerrein in Den Haag op een kwartiertje lopen van Den haag HS. (Bus 26 gaat elke 15 min.) Behalve de galerie en de projectruimte ‘de Kitchen’ zijn er in het oude bedrijfsgebouw ateliers gevestigd. Ook is er een winkel. Van de verkochte werken gaat de helft naar de kunstenaar, de andere helft komt ten goede aan Billytown. Dit geld wordt op vele manieren besteed. Bijvoorbeeld om investeringen die kunstenaars moeten doen voor te financieren.

Links
Website Marius Lut.
Website Billytown.
Mooi artikel van Vincent van Velzen over de solo expositie van Marius Lut (pdf).

expositie: Marius Lut – Solo, t/m 5 nov (do-vr-za : 12-18 uur). 
locatie: Billytown, Binckhorstlaan 161, 2516 BB  Den Haag.
(De expositie is verlengd t/m 5 november)

Marius Lut - Solo - Billytown

Marius Lut - Solo - Billytown
Detail

Marius Lut - Solo - Billytown