Categorie archief: Geen categorie

Joost Krijnen – Delayed Union – Plan B Projects

Joost Krijnen heeft inmiddels een aardige naam opgebouwd. Zijn grote, schetsmatige tekeningen zijn regelmatig te zien op beurzen en bij galeries. Dus als ik de expositieruimte van Plan B Projects in Amsterdam Noord binnen loop, ben ik even verbaasd. Zijn er soms twee kunstenaars met dezelfde naam? Wat ik zie zijn vrolijke schilderijen van bescheiden formaat. Gelukkig herken ik als snel het handschrift van de kunstenaar. Zijn die schilderijen een nieuwe stap?

Joost Krijnen - Plan B Projects

Plan B Projects presenteert graag het onderzoek in de kunst. De ruimte tussen het atelier en de galerie. In het atelier kan de kunstenaar experimenteren wat hij wil maar in de galerie moet verkoopbare kunst hangen. Dat is een grote stap.  Voor een kunstenaar is feedback van het publiek waardevol voordat zijn werk met een prijskaartje aan de witte muren hangt. Pan B projects schept daarvoor gelegenheid.

Joost Krijnen stond al een tijd op ‘het lijstje’ van initiatiefnemers (Tarja Szaraniec & Tomas Adolfs). De gelegenheid deed zich voor nadat de kunstenaar geruime niet goed kon werken vanwege een dubbele armbreuk (zelfde arm!).  Als een soort van revalidatie was het aanbod om te exposeren in Amsterdam Noord ideaal. Zonder druk kon hij zo nieuw werk maken.

Joost Krijnen - Plan B Projects

De zon die met een hoed op van een cocktail nipt. Geniet hij even van de zon? De zon speelt ook in de andere werken in de expositie Delayed Union een hoofdrol. Een soort verhaal. In zijn grote tekeningen lijkt hij ook een verhaal te willen vertellen. Tekeningen waarop hij vaak andere tekeningen aanbrengt. Of combineert met installaties. Ook in deze expositie bedient hij zich van een installatie. De cominaties die hij maakt zijn even boeiend als raadselachtig. Misschien is Joost Krijnen een verhalenverteller maar zegt hij niet welk verhaal hij vertelt.

Links
Joost Krijnen.
Mertens Plan B Projects.

expositie: Joost Krijnen – Delayed Union, t/m 3 juni 2017 vr+za 13 – 17 uur
locatie: Plan B Projects *, Hamerstraat 22, 1021 JV Amsterdam.

* Plan B Projects wordt gesteund door Mertens frames.

Joost Krijnen - Plan B Projects

Joost Krijnen - Plan B Projects

Joost Krijnen - Plan B Projects

Gerard Koek – Galerie Bart Amsterdam

Gerard Koek - Recollection 4 - 2017
Recollection 4 – 2017

Als ik naar bovenstaand werk kijk van Gerard Koek dan hoor ik het geluid van een  kabbelende beek. In mijn gedachte stroomt water over de rotsachtige ondergrond naar beneden, hier en daar blijven kleine plassen achter. Wat ik zie zijn zwarte ovalen en kleurige banen horizontaal en verticaal. De ovalen zijn van hout. De kleur wordt gegeven door -en dat zie je op de foto niet zo snel- potloden, oude scherven en botjes.

Het is een werk (nr. 4) uit een nieuwe serie ‘Recollections’. Deze serie en ander werk is te zien in de solo-expositie Words and Recollections bij galerie Bart in Amsterdam. Recollecting is een mooi woord. De letterlijke vertaling is ‘herinnering’ maar re + collecting is ook een soort her-verzamelen. Misschien wel het -opnieuw- rangschikken van herinneringen. Die overweging verrijkt de kijk op de werken in recollections. Wat kunnen we controleren en wat moeten we laten gaan?

Gerard Koek - Words27 - 2013
Words 27 – 2013

In de serie Words speelt Gerard Koek een heel ander spel met de beschouwer.  De werken bevatten woorden,  slogans of zinnen. Je wil weten wat er staat maar het lezen wordt je lastig gemaakt. Door de letters niet als zinnen te ordenen, door de woorden te overschilderen met patronen als een soort camouflage. Daardoor ontstaat een interessante beeldtaal. Tussen beeld en tekst, tussen bekijken en begrijpen.

Met die tegenstelling kun je nog wat verder  gaan, bijvoorbeeld tussen stroom en ritme. Het brengt de verschillende series samen. Of het nu om woorden of herinneringen gaat, de kunstenaar weet ons er mee te verleiden en te verwarren.

Links
Gerard Koek
Galerie Bart.

expositie: Words and Recolletions – Gerard Koek, t/m 19 juni 2017 w0-vr: 11-18 uur, za 12-17 uur).
locatie: galerie Bart, Elandsgracht 16, 1016 TW Amsterdam.

Gerard Koek - Recollection 2 - 2017
Recollection 2 – 2017
Gerard Koek - Words 55 - 2016
Words 55 (Dazzle Dialectis 2) – 2016
Gerard Koek - Zonder titel - 2017
Zonder titel – 2017
Gerard Koek - Half the truth - 2017
Half the truth – 2017

 

Met het mes schilde hij anders alleen appels – Monica Overdijk – Moira Utrecht

Een koevoet, een hamer, een schaar.  In zachte kleuren getekend hangen ze aan de muur. De vellen papier zijn niet ingelijst mar zijn direct aan de wand bevestigd. De voorwerpen lijken langzaam uit het papier op te doemen. Het voelt poëtisch.
Er is ook een ander kant, de objectiviteit, het afstandelijke. Een persoonlijke toets is ongewenst. Het gaat om het voorwerp, dat moet er zo natuurgetrouw mogelijk opstaan. Bijna alsof je het voorwerp van de muur kan pakken en gebruiken. Maar aan dat gebruiken kleeft een verhaal.

Krantenartikelen verzameld door Monica Overdijk

Kunstenaar Monica Overdijk is gefascineerd door moordzaken. Hoe komt een moordenaar tot zijn moord? Hoe kan hij of zij iemand met wie al jaren in gezamenlijkheid is doorgebracht ombrengen, vaak op gruwelijke wijze? Wat gaat er door de dader heen? Hoe is het contact met het slachtoffer tijdens de daad? Een pistoolschot vind ze te afstandelijk, te zakelijk. Het fysieke contact moet er zijn, hoe morbide en confronterend dat ook is.

Monica Overdijk - Riem

De moordwapens die ze tekent zijn niet de echte maar substituten. Jij en ik hebben die gewoon in ons huis liggen. Ze fotografeert de voorwerpen. Om het te tekenen toont ze een vergroting op een beeldscherm. Vanaf dat scherm wordt het voorwerp op papier gezet. Ze tekent met puntjes, ontelbare puntjes. Al die puntjes visualiseren het wapen. Zacht, poëtisch maar haarscherp. Het is alsof met al die puntjes die moordzaak voor haar een plek krijgt.

Bij het schrijven van dit blog voel ik toch twijfel.  Had de kunstenaar niet het echte wapen moeten tekenen? (Als daar door de politie toestemming voor was gegeven.) Was dat niet veel dramatischer geweest? Of had de sensatiezucht van de beschouwer dan de oprechte intentie van de kunstenaar overschaduwd?

Monica Overdijk - Touw

In Moira in Utrecht hangen de tekeningen in de expositie ‘Met het mes schilde hij anders alleen appels‘. In totaal wil ze 40 moordzaken met een tekening vereeuwigen. Daar heeft ze nog wel tijd voor nodig. Ze schat tot februari volgend jaar. Ze is zelf bij de expositie aanwezig dus je kunt met haar in gesprek.

expositie: Met het mes schilde hij anders alleen appels t/m 16 april, vr-zo 13-18 uur
locatie: Moira Expositieruimte, Wolvenstraat 10, 3512 CH Utrecht

Monica Overdijk - Koevoet

Monica Overdijk - Broodmes

Pieter Obels – Salto Mortale – galerie RogerKatwijk

Pieter Obels - detail van werk

Salto Mortale is de ‘dodelijke sprong’ maar ik vind dodelijk zo’n naar woord bij het werk van Pieter Obels dat een feest is om naar te kijken. Laat ik het daarom ‘de onmogelijke sprong’ noemen. Het past veel beter op de sierlijke sculpturen die in galerie Roger Katwijk te zien zijn en kan er als vertaling van salto mortale nog wel mee door.

Onmogelijk is wel een woord dat bij je opkomt als je de Cortenstaal beelden bekijkt. Je knijpt jezelf een keer en kijkt weer. Ze staan er echt. Tien jaar heeft de kunstenaar nodig gehad om het staal de baas te worden. Tien jaar zwoegen, proberen, doorzetten, erin blijven geloven. En dan ineens zingt het, alsof de kunstenaar tovenaar is geworden.

Pieter Obels - Luchthartige Verwachtingen - 2016
Luchthartige Verwachtingen – 2016
Pieter Obels - Wijdverbreide onmogelijkheden - 2016
Wijdverbreide onmogelijkheden – 2016

Een driehoekig metalen lint creëert met sierlijke, onvoorspelbare kronkelingen een sculptuur. Het heeft nog het meeste weg van een kluwen maar zo ruim dat alles zichtbaar of volgbaar is.  De associatie met zang is niet eens zo vreemd. Als een lied ten gehore is gebracht is het weg en blijft alleen de herinnering. Of een vlinder die onnavolgbaar dwarrelt in de lentelucht om daarna weer te verdwijnen. De beelden van Pieter Obels leggen dat wat verdwijnt vast. De onnavolgbare vlucht van een vlinder. De melodie van een lied.

Je voelt het als je  in de galerie rondloopt. Er staan en hangen zo’n acht sculpturen in de ruimte. Het moet een behoorlijke operatie zijn geweest om ze allemaal op de juiste plek te krijgen. Toch wordt je niet overweldigd door een massale aanwezigheid van staal. Eerder het omgekeerde als je de golvende bewegingen volgt lijken de beelden zich op te lossen.

Pieter Obels - Ijzingwekkend Verwrongen - 2016
Ijzingwekkend Verwrongen – 2016 – detail

Links.
galerie Roger Katwijk – Salto Mortale.
pieterobels.com.

expositie: Pieter Obels – salto Mortale, t/m 06 mei, wo-za – 12 -18 uur .
locatie: galerie Roger Katwijk, Prinsengracht  737, 1017 JX  Amsterdam.

galerie Roger katwijk - overzicht expositie - Salto Mortale - Pieter Obels
Overzicht expositie – Salto Mortale
Pieter Obels - Luchthartige Verwachtingen - 2016
Luchthartige Verwachtingen – 2016
Pieter Obels - Salto Mortale - 2017
Salto Mortale – 2017

Jan van Eyck – Open Studio Dagen 2017

Detail uit het werk van Fabio Roncato en Ryts Monet
Detail uit het werk van Fabio Roncato en Ryts Monet

Dit jaar is de tweede keer dat ik de Jan van Eyck Open Studio dagen bezoek. Net als vorig jaar was ook dit jaar een geweldige ervaring. De organisatie is goed maar toch losjes geregeld. De sfeer is fantastisch en de locatie is schitterend. Het een van die (jaarlijkse) gelegenheden die je als kunstliefhebber mee wil maken.

Maar je komt er natuurlijk voor de kunst. Of liever voor de kunstenaar, om mee te maken waar deze in haar of zijn beginnend kunstenaarschap mee bezig is. Het is dus een momentopname maar dat vind ik juist wel mooi. Het experiment staat voorop. Dit jaar veel onderzoekmatig werk, installaties en performances.

Dit is een kort berichtje, onder de categorie ‘flitsen’ snel maar minder overdacht geschreven. Uit het vele dat ik gezien heb pak ik er dan ook een paar dingen uit. Ze zijn me op dit moment bijgebleven.  Ik na publicatie meer foto’s toevoegen. Als andere blogs en magazines met (foto) verslagen komen voeg ik een link toe.

Links.
Verslag Jan van Eyck Open Studio dagen 2017 – Metropolis M.
Lost-painters.
Fotoverslag Kunstblijfteenraadsel.

Performance Kristina Benjoki
Beeld uit een performance van Kristina Benjocki. Twee identiek performers voeren een act uit met een archief en archief materiaal daarbij begeleid door een accordeonist.
Werk op het minimale randje van Maria Paakkonen.
Werk op het minimale randje van Maria Paakkonen.
Simon Wald Lasowski
Tussen rommel en bling-bling, chaos en stilering, individualiteit en massaproductie – Simon Wald Lasowski
Raewyn Martin
Het experiment in optima forma. Dit materiaal word bij drogen hard maar kan met water weer vloeibaar worden gemaakt. Het cyclische vindt Raewyn Martyn boeiend.
Lilian Kreutzberger
Wat zie je precies? Lilian Kreutzberger onderzoekt de grenzen tussen het platte en ruimtelijke beeld. Tussen oppervlak en representatie. Een beeld wordt zo onvast. Ze drukt ook -onscherpe- foto’s af op gips.

Hedri Kool – 860

hedri-kool-met-gelegd-860
© Hedri Kool

De eerste aanblik staat me nog helder voor de geest. Een tegelvloer van grind en zand. Met grote zorgvuldigheid en precisie neergelegd. Heldere kleuren, strakke lijnen. Het moest een enorme klus zijn geweest de vloer te leggen. En dat doe je dan in de wetenschap dat later honderden mensen over die vloer gaan lopen.  Dat moment was tijdens de eindexamen-expositie (The Launch) van AKV/St. Joost in ‘s-Hertogenbosch (2 – 6 july 2016).

Toen ik in de deuropening stond en me aan de vloer vergaapte was deze nog redelijk ongeschonden. Weldra zouden mijn voeten hun destructieve sporen achterlaten.  Het werk, genaamd 860 *,  is gemaakt door Hedri Kool. Ze vertelde me dat elke 30 seconden een camera een foto van de zaal maakte. Later zou ze de beelden verwerken tot een time-lapse video. Hoe kom je op het idee om een dergelijk werk te maken? Voldeed het aan de verwachtingen? En wat vonden anderen, het publiek ervan? Die vragen heb ik gesteld aan de kunstenaar (per mail).

Hedri Kool werd op het idee van 860 gebracht toen ze een berg zand en een rol tapijt naast elkaar zag liggen en zich verbaasde over de gelijkenissen. Twee totaal verschillende producten die toch veel gemeen hebben, ze besloot het te onderzoeken. Het resultaat was die bijzondere tegelvloer.

De reacties op de vloer waren heel verschillend, sommige sleepten met hun voeten door het grind, anderen legden de grindkorreltjes weer terug bij de kleur! En net zoals het speciaal is om als eerste voet in maagdelijk sneeuw te zetten, zo zochten mensen een nog niet belopen tegels op om daar als eerste een voetstap achter te laten.

hedri-kool-voetstappen-860
© Hedri Kool

Inmiddels staat de time-lapse video op haar website. Een plezier om naar te kijken.  Een mooie registratie van het hele project. De opbouwfase heeft wel iets weg van een militaire operatie. Het vervagen van de tegels komt niet helemaal tot zijn recht maar dat was misschien ook niet het doel. De echte beleving van het lopen over zo’n vloer kan het toch niet vervangen. Op haar website (zie links) behalve de video ook een serie foto’s van de vloer op verschillende momenten van de expositie.

Hedri Kool wond de Hollands Nieuwe award van galerie Bart, met o.a. het werk Populier. De prijs is dat ze 2 maanden mag wonen en werken in de ruimte boven de galerie in Amsterdam.  Mocht je geïnteresseerd zijn in haar werk. Ze doet mee aan de groepsexpositie Raakvlakken in Leiden die op 18 mei 2017 opent (zie links).

* 860 Is he aantal tegels waaruit de vloer bestond.

Links
Hedrikool – 860.
Avans.nl – Kilo grind en zand in afstudeerwerk.
Raakvlakken – Beelden in Leiden.

Populier - Hedri Kool - 2016
Populier – Hedri Kool – 2016, acrylic one.

 

Judit Reigl – The Merchant House

Even waan ik me in een oneindig laagland waarin een zwerm vogels zich krijsend in de lucht verheft. In galerie The Merchant House heerst echter een serene rust en de muren zijn gewoon van steen. Vanaf het plafond hangen lange rollen papier naar beneden. Een stroom vogels, met wat eenvoudige streken neergezet, beweegt zich omhoog met grillige gebaren. Een eindeloze stroom waarvan het papier slechts een klein deel zichtbaar maakt.

Judit Reigl - Oiseaux series - 2012
Oiseaux series – 2012

Aan de andere kant van de galerie hangt een serie grote, wat donkere werken. Ook hier een stroom, van menselijke lichamen. Mannen, vrouwen, kinderen. Of misschien wezen die nog tussen beide geslachten in zweven. De gezichten zijn niet uitgewerkt. Waar komen al die mensen vandaan? Waar gaan ze heen?

Judit Reigl - Déroulement (phase IV - anthropomorphie) - 2008
Déroulement (phase IV – anthropomorphie) – 2008

Het werk van Judit Reigl is beklemmend. Het gevangen zijn in een stroom waar je als mens niet uit los kunt maken. De gebaren van de vogels hebben iets van wanhoop. De kunstenaar schildert met grote trefzekerheid en heel lyrisch. Dat maakt het fascinerend om naar te kijken. Het geeft berusting. Nu sta ik hier in deze galerie maar over een tijd ben ik er niet meer en heeft dit pand weer een andere bestemming. Het leven is een stroom. Houvast is een illusie.

Judit Reigl is geboren in Hongarije (Kapuvar, 1923). Ze vluchtte naar Parijs in 1950. Vanuit deze stad werkte ze aan haar Internationale carrière.  Meer informatie is te vinden in haar biografie, zie de links.

Links
The Merchant House.
Judit Reigl.
Press release and biography Judit Reigl.

expositie: Judith Reigl – Late Paintings and Drawings,  t/m 7 feb 2017 (vr 12 – 19.30 en na afspraak)
locatie: The Merchant House, Herengracht 254, 1016 BV  Amsterdam

Judit Reigl - Oiseaux series - 2012 (detail)
Oiseaux series – 2012 (detail)
Judit Reigl - Déroulement (phase IV- anthropomorphie) - 2008
Déroulement (phase IV- anthropomorphie) – 2008 (detail)