Maandelijks archief: augustus 2017

Atelierbezoek – Marijke Lombaers

marijke lambaers_acryl_1c

Eigenlijk is het geen echt atelierbezoek. Marijke Lombaers toont een overzicht van haar werk in een huiskamer van vrienden in Utrecht. De intieme sfeer en de persoonlijke uitnodiging maken het verschil echter niet zo groot. 

In dit werk vloeit het licht gemarmerde geel rond de helder witte vormen. Of drijven de vormen juist in het geel? Het lijkt een onzinnige tegenstelling. Maar de vraag is wie beweegt, of wie leidt? Het antwoord is niet zo gauw gevonden.

Het kenmerkend voor het kunstenaarschap van Marijke Lombaers. Ze laat zich niet dwingen. Ze werkt niet met een voorop gezet plan. Zelfs lijnen of vormen neerzetten voor een basisstructuur is uit den boze. Tijdens mijn bezoek gebruikt ze de term ‘trage lijnen’. Het neerzetten van een lijn op het papier gebeurt daarbij heel langzaam. Zo traag dat je je af kunt vragen wie de lijn neerzet, de wil van de kunstenaar, het onderbewuste of is er een andere kracht in het spel? Het komt ‘zweverig’ over maar zweverig is haar werk nergens. Het is krachtig zonder vuist. Ze neemt positie in, terwijl je (toch) niet weet waar ze staat. En in alles die drang naar onderzoek, naar willen weten zonder te (be)grijpen.

marijke lambaers_tekening1 Ook haar levensloop toont dat ze zich niet laat dwingen. In het derde jaar van de kunstacademie liep ze vast. Ze verliet de opleiding om bij Tom Schenk het vak decorontwerp en -bouw te leren. Dat vak heeft ze beoefend tot de verzorging van haar ouders haar aandacht vroeg. Na deze periode van zorg keerde ze niet terug in haar oude vak maar verkoos het beroep van therapeut.

Maar nu staat ze tegenover me als kunstenaar. Ze heeft altijd geschilderd en getekend. Ze voelde echter dat het moment er was om haar werk niet meer op te bergen in een lade maar het aan de buitenwereld te tonen.  Deze expositie bij vrienden waar ik haar spreek is een bescheiden stap. Al eerder toonde ze haar werk in het Museum IJsselstein, in de expositie Graskunst bij MIJ.  Op de treden van een trap die leidde naar een torenkamer (met een werk van Zoro Feigl) bracht ze de regels van een eigen gedicht aan op aluminium stroken (een foto is te zien op haar website in wording). Een locatie specifiek werk dus. Het is een manier van werken die haar voorkeur heeft. Je laten inspireren door een omgeving en daar dan werk voor maken. Werk dat niet voor de eeuwigheid is…

Heeft dit blog je belangstelling gewekt? Vanmiddag is de expositie nog open van 14-17.30 uur en belangstellenden kunnen nog een afspraak met Marijke maken op vrijdag 1, zaterdag 2 of maandag 4 september (telefoon Marijke: 06 208 258 12). Adres:  Kromme Nieuwegracht 19, Utrecht.

Links
marijkelombaers.nl.

Acrylschilderij - Marijke Lombaers

Schilderij acryl - Marijke LombaersOuder werk van Marijke Lombaers

Dappie, kunstenaarsinitiatief in de Dapperstraat

dappie-opening-4-aug-2017-0009

De enige constante in een mensenleven is verandering. Het is een kenmerk van deze tijd. Het zal te maken hebben met het gegeven dat we door mobiele telefonie en internet voortdurend met elkaar verbonden zijn, met de prijs en beschikbaarheid van materialen en apparatuur en de snelheid waarmee die producten geleverd kunnen worden. Het maakt de tijd die nodig is om een project te realiseren veel korter.

Die kracht of energie zal mede grondslag liggen aan de opleving van kunstenaarsinitiatieven. Er staan veel kantoorpanden en andere locaties leeg. De communicatie gaat snel, de inrichting kan met beperkte middelen worden uitgevoerd en reclame maak je gratis via sociale media. Dat kunstenaars zich ondernemender opstellen en de subsidies afnemen speelt zeker ook een rol.

dappie-opening-4-aug-2017-0007

dappie-opening-4-aug-2017-0008

Zo heeft in de Dapperstraat te Amsterdam het kunstenaarsinitiatief Dappie zijn intrek genomen. Op 4 augustus was de opening. Een leegstaand pand (op nummer 82) wordt als anti-kraak gehuurd.  De zes kunstenaars die het initiatief bestieren kennen elkaar van de HKU, de kunstacademie waar ze allemaal in 2016 afstudeerden. (Rood Kok, Max Schulze, Pien Verheijen, Hilke Walraven, Rein Verhoef en Jan Tromp). Ze delen een groot atelier en beheren een expositieruimte. Het is tijdelijk, elke dag kan de verhuurder bellen… Maar de huur is laag en ze kunnen aan het werk en exposities van hun eigen werk of andere kunstenaars organiseren!

dappie-opening-4-aug-2017-0010

Op dit moment exposeert Max Schulze, een van de huurders. Hij is zowel schilder als schrijver. In het WOW te Amsterdam heeft hij een residentie waar hij zich toelegt op schijven. Bij Dappie schildert hij. Zijn schilderijen hebben iets onbestemds. Je ziet een afbeelding van een  krijgsheer. Is het een mens of een standbeeld? Lauwerkrans om het hoofd, een gewaad wappert om hem heen, gespierd lichaam, een arm klaar om met zijn wapen uit te halen. Tot zover helemaal een standbeeld maar dat gezicht, die ogen. Vragen lijken door zijn hoofd te spoken. Neem ik wel de goede beslissing? Is het moreel juist wat ik doe? Word ik gewaardeerd? Heel menselijke vragen…

max-schulze-dappie-0002

expositie: Max Schulze. t/m 3 sept. vr en zat, 12h – 18h
locatie: Dappie, Dapperstraat 82, Amsterdam.

max-schulze-dappie-0004

max-schulze-dappie-0005

max-schulze-dappie-0003

Jop Vissers Vorstenbosch, Dapiran Art Project Space

Jop Vissers Vorsenbosch - Lichtbak hangend aan de buitenmuur van de galerie
Een lichtbak van Jop Vissers Vorstenbosch aan de buitenwand van de galerie!

Vroeger schilderde kunstenaars de natuur vol ontzag. De mens werd door deze weerspannige metgezel op de aarde omringd en kon even mooi als wreed zijn. Prachtige bloemen, een lommerrijk laantje, de oogst die werd binnengehaald. Maar er waren ook verwoestende stormen, droogtes, hongersnoden, dodelijke epidemieën.

Tegenwoordig lijkt de mens de natuur te omringen. Met veel van de gevaren kunnen we beter overweg. Maar is het nu echt veiliger? Het gevaar komt nu van de mensheid zelf. Economische crisissen, uitputting  van de aarde, het klimaat, migrantenstromen. In het werk van Jop Vissers Vorstenbosch komen de krachten en gevaren van natuur en mens samen.  Beelden van woeste golven, dreigende luchten of desolate boomgroepen worden getoond met moderne lichtbakken.

Jop Vissers Vorsenbosch
Zeeschildering, licht en constructie vormen een bijzondere, actuele eenheid.

Maar waar de lichtbak zich doorgaans dienend opstelt om het werk te laten schitteren, gaan de bakken van Jop het gevecht aan en eisen de aandacht op. TL balken zijn niet verdwenen achter matglas dat het licht egaliseert. Integendeel, ze tekenen zich fel en trillend af achter de schildering op acrylglas. Constructie, licht en schilderwerk hebben elk hun eigen inbreng.

De inspiratie voor de lichtbakken deed de kunstenaar op tijdens een residentie in Detroit. Vroeger het hart van de Amerikaanse auto-industrie maar nu ernstig in verval. Leegstaande fabrieken, vervallen huizen en een enorme werkloosheid. Voor Job werd de teloorgang gesymboliseerd door de reclame lichtbakken. Eerst waren ze een symbool van het kapitalisme, nu vergaan en achtergelaten, sommige knipperen nog… Een tragedie niet veroorzaakt door een natuurramp maar door het handelen van de mens zelf.

En dan iets over de geschilderde bomen, wolken en golven. Ze zijn niet aangebracht met een fijn penseeltje maar vooral het resultaat van krassen, schuren en weghalen. Door deconstructie dus. Het past helemaal in het werk.

In Dapiran Art Project Space kun je zijn werk bekijken. De voortdurende strijd van de mens is in zijn werk rauw verbeeld. Niet perse somber, eerder heroïsch en daardoor hoopvol.

Links
Expositieinformatie Dapiran Art Project Space.
Verfgeweld – website Jop Vissers Vorstenbosch.

Andere actuele expositie waar het werk van Jop te zien is:
The Wild – W139 – Compromisloze kunst van Oscar Peters
.
Het Stijlpaviljoen – Amersfoort.

 

expositie: Jop Vissers Vorstenbosch, t/m 26 aug. vr en za 12-18 uur.
locatie: Dapiran Art Project Space, Springweg 59 ,3511 VK  Utrecht.

jop-vissers-vorsenbosch_dapiran_1
Licht bak je kunt hem vinden in de kelder van de galerie (ven vragen)
vijf smalle werken van Jop Vissers Vorsenbosch
Vijf losse werken. Ze verbeelden TL lampen die elk op hun eigen manier branden