Maandelijks archief: februari 2015

Tijdloos wit

Het staat er prachtig in een open veld even van de bosrand en trekt alle aandacht naar zich toe. Het zou er al heel lang kunnen staan of zou, een paar seconde voor je het zag, kunnen zijn geland, zomaar uit het niets.

Timo Goosen - Witte Bollenboom
Timo Goosen – Witte Bollenboom

Die gedachte komt doordat de sculptuur totaal wit is, wat het zowel tijdloos maakt als fris en nieuw. Door dat hele witte detoneert het met zijn omgeving. Detoneren doet ook de vorm die heel gestileerd is met de grilligheid van de natuur. De kunstenaar Timo Goosen heeft het ‘Witte Bollenboom’ genoemd. Een naam die precies beschrijft wat het lijkt. Dat het een soort boom is maakt zijn aanwezigheid juist weer vanzelfsprekend in de Oeverlanden (nabij Amsterdam-Sloten).

Met stileren zoek je naar de essentie, naar datgene wat minder (of niet) aan verandering onderhevig is, maar toch kenmerkend. Misschien is dat ook wat het kunstwerk nastreeft, een rustpunt zijn. Want als het frisse groen aan de boomtakken verschijnt, of de donker groene bladeren het felle zonlicht gulzig opzuigen, of wanneer de verdorde, bruine bladeren door de lucht dwarrelen, of als de bomen weer helemaal kaal zijn, het kunstwerk blijft steeds, onveranderd, magisch wit.

Dat levert weer een associatie op. De natuur is voortdurend in verandering, maar wel steeds aanwezig. Natuur was er al voor wij mensen er waren en zal er vast ook nog zijn na de mens. Is het beeld een referentie aan dat eeuwige? Zo blijft dit beeld naarmate je er langer of vaker naar kijkt je verbazen en ontroeren.

Timo Goosen - Witte Bollenboom
Timo Goosen – Witte Bollenboom

Er komt aan het einde van dit blog een gedicht bij me op van Vasalis waarin ze haar worsteling met de vergankelijkheid verwoord: de Tijd. Hierbij de eerste regels:

Ik droomde, dat ik langzaam leefde ….
langzamer dan de oudste steen.
Het was verschrikkelijk: om mij heen
schoot alles op, schokte of beefde,
wat stil lijkt. ‘k Zag de drang waarmee
de bomen zich uit de aarde wrongen
terwijl ze hees en hortend zongen;
terwijl de jaargetijden vlogen
verkleurende als regenbogen ….

Misschien droomt de Bollenboom dat ook wel, terwijl hij daar, alweer 27 jaar, onverstoorbaar staat en tijd en leven aan zich voorbij ziet trekken ….

Het hele gedicht kun je hier lezen:
http://www.gedichten.nl/nedermap/gedichten/gedicht/179426.html

Forever more – Jan van der Ploeg

image

Voor wie de  grote, vaak bijna monumentale wandschilderingen van Jan van der Ploeg kent, is de spaarzaam gevulde, ruime galerie van Gerhard Hofland even wennen. Het werk komt niet op je af, het omsluit je niet, je moet er zelf naar toe. Toch zijn ook deze schilderijen een krachtig statement van de kunstenaar en duidelijk het resultaat van zijn zorgvuldige werkwijze.

Zijn werken zijn speelse, bijna dansende composities van enkele eenvoudige vormen, waarbij je ogen zoeken naar een rustpunt of patroon, maar het niet kunnen vinden. Of het zijn composities van in elkaar passende rechthoeken uit één kleur, die een boeiend samenspel aangaan.
De liefhebbers van de wandschilderingen worden niet helemaal teleurgesteld, de expositie bevat één wandschildering.

Elders in de stad is er ‘monumentaler’ werk te zien van Jan van der Ploeg.   Voor de tentoonstelling van Kees Verweij in Arti nam de kunstenaar de wanden van vier zalen onderhanden. Het samengaan van beide schilders maakt het tot een boeiende expositie. Ze zitten elkaar niet in de weg, Jan en Kees, maar de wandschilderingen geven oeuvre van Kees net dat duwtje dat het nodig heeft.

image

Expositie: Forever more – Jan van der Ploeg t/m 7 mrt 2015
Galerie Gerhard Hofland, Bilderdijkstraat 159C, 1053KP, Amsterdam.

Locatie: Arti et Amicitae, Rokin 112, 1012LB Amsterdam
Expositie: Kees Verweij, t/m 8 mrt 2015

Powerhammer – Atelier van Lieshout – Grimm Galerie

Vol bewondering loop ik rond in galerie Grimm. Is het de kwajongen in mij die de bewondering voelt of de kunstliefhebber? Het is moeilijk te zeggen. Om mij heen staan sculpturen die impressies zijn van industriële machines, gereedschappen en technische materialen. Ze zijn gemaakt door Atelier van Lieshout.

image

Omdat het Industriële, technische producten zijn, verwacht je objecten die kil, hard en gevaarlijk zijn. Dat is echter niet waar, ze hebben iets dromerigs, een hoge aaibaarheidsfactor. Alsof ze, voordat ze in de mist van vergetelheid verdwenen zijn, nog even worden vastgehouden.

Dat is ook waar Joep van Lieshout en de medewerkers van zijn atelier ons bewust van willen maken. Het aloude handwerk verdwijnt uit onze maatschappij, waardoor deze eenzijdig wordt. Wat Joep betreft gaan we terug naar een samenleving waar het handwerk (weer) centraal staat. We maken onze eigen, kaas, melken zelf weer koeien. en vervaardigen met eigen handen de spullen die we nodig hebben.

image

Of de sociale utopie van atelier van Lieshout werkelijkheid gaat worden blijft nog een vraag, waar we ook niet snel een antwoord op zullen krijgen. Het hoeft je er niet van te weerhouden nu al te genieten van de intrigerende kunstwerken. Een moment van reflectie in de roerige overgang naar een nieuwe tijd waar we midden in zitten.

Expositie: Power hammer – Atelier van Lieshout, t/m 7 maart 2015.
Galerie: Grimm,  Frans Halsstraat 26, Amsterdam