Maandelijks archief: januari 2015

Erik de Bree – With perfect nonchalance

image

Een werk uit de wallpaper-serie.

Erik de Bree. De eerste keer dat ik met zijn ‘wallpaperpaintings’ geconfronteerd werd was tijdens de ‘Unfair 2014’ in Amsterdam. De energie en eenvoud in het werk trof me. Ik hou van kunst die op het randje zit. Tussen wat spontaan of toevallig ontstaat is en bewust (als kunst) is gemaakt.

Erik de Bree brengt in zijn wallpaper-paintings diverse lagen behang aan op paneel of doek en scheurt daar dan weer repen/stukken van af. Met verflagen zet hij het werk verder naar zijn hand. Behang is geen hoogwaardig kunstenaarsmateriaal en scheuren heeft een hoge toevalsfactor. Toch weet Erik van Bree hier heel goed mee om te gaan en lijken zijn wallpaper-paintings met grote precisie gemaakt te zijn.

Op dit moment is zijn werk te zien bij C&H Artspace De titel van de expositie ‘With perfect nonchalance’ vind ik, zoals je zult begrijpen, treffend voor zijn werk en werkwijze. In de expositie is er naast de genoemde wallpaper serie ook werk te zien van een nieuw pad dat hij aan het ontdekken is ‘patterns’. Op een glasplaat brengt hij een verflaag aan en snijd daar dan stukken uit, de ontstane leegtes worden weer gevuld met nieuwe lagen verf. Dit proces wordt diverse keren herhaalt. De laatste stap is het verwijderen van de glasplaat. Het resultaat is vitaal, ritmisch werk dat ook weer met perfecte nonchalance gemaakt lijkt te zijn.

image

Een werk uit de pattern serie.

Expositie: With perfect nonchalance – Erik de Bree, t/m 28 februari
Galerie: C&H artspace – Tweede korstverlorenkade 50, Amsterdam

Sara Bjarland – Alledaagse vergankelijkheid

image

Ik zag deze foto voor het eerst op de We like Art manifestatie september 2014 in Amsterdam en was gelijk onder de indruk. Wie maakt nou van een halfdode kamerplant een foto en dan ook nog zo dat je medelijden krijgt met het ding?

Het blijkt Sara Bjarland te zijn. Vergankelijkheid, kwetsbaarheid, hoe wij omgaan met de natuur, het spanningsveld tussen leven en dood zijn thema’s in haar werk. De foto roept associaties op met het werk van Annegret Kellner die in haar werk de (dubieuze)  omgang van de mens met de natuur centraal stelt.

image

Onlangs had ze een expositie bij de nog jonge, maar inspirerende galerie Dapiran Art porject space, waar bovenstaand werk te zien was.

Bjarland richt zich echter meer op vergankelijkheid en het stadium tussen leven en dood. Zo heeft ze een video gemaakt van een stervende wesp. Een nuchtere simpele opzet, maar bijzonder effectief. Ook met dit werk weer, dat je van zoiets futiels als een stervende wesp kunst kunt maken.

(Als bovenstaande video niet te zien is, dan is hij hier te zien op haar eigen site).

Ze wordt vertegenwoordigd door de Hopstreet Gallery te Brussel, die met een solo-expositie van deze talentvolle kunstenaar, aanwezig zal zijn op Art Rotterdam 2015 in de New Art Section.

In een zaal in het Stedelijk

De meeste mensen lopen snel door de ruimte met lege muren van de ene zaal met belangrijke kunstwerken naar de andere zaal met topstukken en werpen hooguit een vluchtige blik. Een groep schoolkinderen loopt giechelend  langs. Slechts een paar mensen gaan deze ochtend zitten tegen een muur om het schouwspel te bekijken.

In de hoek van de zaak ligt een persoon op de grond. Het beweegt. langzaam, maar wel constant. Er lijkt geen patroon in de bewegingen te zitten. Soms schuift het een beetje door de zaal, dan weer kruipt het in elkaar, of draait zich om, richt zich half op, strekt een arm, draait zich weer om, dan weer een ander handeling, in traag maart voortdurend ritme. De persoon zoekt geen contact, kijkt je niet aan, lijkt geheel op te gaan in zichzelf.

Er komen associates op met -golven van de- zee of een kabbelende rivier. Het is heel rustgevend, bijna meditatief. Heel rusitig, maar beslist niet saai. Na enige tijd observeren ligt er geen persoon meer, maar een soort levensvorm die ogenschijnlijk moeiteloos beweegt en de tijd doet vervagen.

De performance is een sober, maar indrukwekkend begin van de reeks performances van Tino Sehgal in het Stedelijk museum. Elke maand een andere performance in een ander zaal. Naar de zomer toe worden de performances omvangrijker om naar het einde van het jaar weer kleinschaliger te worden.

Deze eerste voorstelling van Sehgal in het Stedelijk Museum is beslist de moeite van een bezoek waard. Laat U meenemen in de rust en betovering en beleef zo dit kunstwerk mee…